İslamiyyət

ORUC TUTMAĞA DƏVƏT

Pünhan — Tue, 12 Jul 2011 13:26:29 GMT

Rəsulullah(s.a.ə.s.) Şəban ayının sonuncu cümə günü etdiyi xütbədə buyurmuşdur: «Ey insanlar! Həqiqətən Allah ayı öz rəhmət, bərəkət və əfvilə sizə üz tutub. Bu elə bir aydır ki, günləri-günlərin ən yaxşısı, saatları saatların ən yaxşısıdır. Bu o aydır ki, sizlər Allah ziyafətinə çağırılmışsınız və Allahın kəramət əhlindən qərar verilmişsiniz. Bu ayda nəfəsləriniz zikr, yuxularınız ibadət hesab olunar, etdiyiniz dualar müstəcəb olar. Elə isə düzgün niyyətlərlə və günah və pis sifətlərdən paklanmış ürəklərlə Allahdan istəyin ki, Quran oxumaq və oruc tutmaq ücün sizə tofiq əta etsin. Bu ayda aclıq və susuzluqla qiyamət günü aclıq və susuzluğunu yad edin, fəqir və miskinlərinizə sədəqə verin, qocalarınıza hörmət, uşaqlarınıza rəhm, yaxınlarınıza nəvaziş edin. Deyiləsi lazım olmayan danışıqlardan dilinizi saxlayın, baxılması haram olan şeylərdən gözünüzü saxlayın və eşidilməsi haram olan sözlərdən qulaqlarınızı qoruyun.

Ey insanlar! Həqiqətən sizin bədənləriniz sizə əmanət verilmişdir və öz bədəninizdən bağışlanmaq ücün xərcləyin. Beliniz günahlardan ağırlaşıb, yüngülləşməsi ücün səcdələri uzadın. Cünkü Haqq-Təala and icib ki, bu ayda namaz qılıb səcdə edənlərə əzab verməyəcək. Onları cəhənnəm atəşi ilə qorxurtmayacaq.

Ey insanlar! Hər kim bu ayda öz əxlaqını yaxşılaşdırarsa, ayaqlar titrəyib əsdiyi vaxt sirat körpüsündən asan kecər. Hər kim bu ayda camaata qarşı şər etməkdən çəkinsə, Haqq-Təala qiyamət günü onu öz qəzəbinə dücar etməz. Hər kim bu ayda atasız yetimlərə hörmət etsə, Allah da onu qiyamət günü hörmətli edər.

Hər kim bu ayda öz qohumları ilə əlaqə yaradıb, xoşrəftar olsa, Allah da qiyamət günü onu öz rəhmətilə sirab edər. Hər kim bu ayda öz qohumlarına yaxşılıq etməyi əsirgəyərsə, Allah da qiyamət günü öz rəhmətini ondan əsirgəyər. Hər kim bu ayda müstəhəbbi namaz qılarsa, Allah da onu cəhənnəm odundan qoruyar. Hər kim bu ayda vacibi namazlarını əda etsə, Allah ona digər aylarda qıldıgı 70 vacib namazın səvabını əta edər. Hər kim bu ayda mənə salavat göndərsə, əməl tərəziləri yüngül gəldiyi vaxt Allah qiyamət günü onun əməl tərəzisini agır edər. Hər kim bu ayda bir Quran ayəsi oxusa, başqa aylarda bütöv Quranın savabını alar.

Ey insanlar! Həqiqətən bu ayda Cənnət qapıları açıqdır. Allahdan qapılarını sizin üçün bağlanmamasını diləyin. Bu ayda Cəhənnəm qapıları bağlıdır. Allahdan Cəhənnəm qapılarının sizin üzünüzə acılmamasını diləyin. Bu ayda şeytanlar zəncirlənmiş olarlar. Dua edin ki, Allah onların şərindən sizi uzaq etsin»

ORUCLUQ AYININ DUASI

Bu dua mübarək Ramazan ayının hər günündə oxunur:

«Bismilləhir-Rəhmanir-Rəhim.Ya əliyyu, ya əzim, ya ğəfuru, ya rəhim, əntər-rəbbul-əzim, əlləzi leysə kəmislihi şəy və huvəs-səmiul-bəsir və hazə şəhrun əzzəmtəhu və kərrəmtəhu və şərrəhtəhu ələş-şühür, və huvəş-şəhrul-ləzi fərəztə siyəməhu əleyy və huvə şəhru rəməzən, əlləzi ənzəltə fihil quran, hudən linnasi və bəyyinəti minəl-hudə vəl furqan və cəəltə fihi ləylətəl-qədr və cəəltəhə xəyrən min əlfi şəhr, fəyə zəl-mənni və lə yumənnu ələykə munnə ələyyə bifəkaki rəqəbəti minən-nar, fimən təmunnu ələyhi və ədxilnil-cənnətə birəhmətikə yə ərhəmər-rahimin.

Əllahummə ədxil əla əhlil quburis-surur, əllahummə əğni kullə fəqir, əllahummə əşbi kullə ca`i, əllahumək-su kullə uryan, əllhumməqzi deynə kulli mədin, əllahummə fərric ən kulli məkrub, əllahummə ruddə kullə ğərib, əllahummə fukkə kullə əsir, əllahummə əslih kullə fasidin min umuril-muslimin, əllahumməşfi kullə məriz, əllahummə suddə fəqrəna bi ğinak, əllahummə ğəyyir suə halina bihusni halik, əllahumməqzi ənnəd-deynə və əğnina minəl-fəqri innəkə əla kulli şey in qədir»

Tərcümə: «Ey uca və əzəmətli Allah! Ey bağışlayan və mehriban Allah! Sən ulu rəbbimizsən ki, heç yerdə misli bərabərin yoxdur. Hər şeyi eşidən və görən Rəbsən. Və bu ay, elə bir aydır ki, onu başqa aylardan daha əzəmətli, kəramətli, şərafətli və fəzilətli qərar verdin.Və bu, o aydır ki, o ayda oruc tutmağı mənə vacib etdin.Və o, Ramazan ayıdır.Və bu ayda bütün bəşəriyyət üçün hidayət kitabı olan Quranı nazil etdin ki, insanlar haqqı batildən ayıra bilsinlər.Və bu ayda "Qədr” gecəsini qərar verdin və bu gecəni min aydan da xeyirli etdin.Ey minnət sahibi ki, heç kim sənə minnət qoya bilməz, mənə minnət qoymaqla Cəhənnəm atəşindən xilas et. Və məni Cənnətə daxil et. Sənin mərhəmətinlə, ey rəhmlilərin rəhimlisi!

İlahi! Qəbristan əhlinin ruhlarını şad et! Kasıblara var-dövlət əta elə, ya Rəbb! Acları doydur, libası olmayanlara libas əta elə.

İlahi, bütün borcluların borcunu sən əda elə. Ey Allah qəmginlərin qəlbini sevindir, qəribləri tezliklə vətənlərinə, doğma yurdlarına çatdır, əsrləri tezliklə əsarətdən azad et.

İlahi! Müsəlmanların əməllərində olan nöqsanları islah et. Ya Rəbb! Bütün xəstələrə tezliklə şəfa et.Ya Rəbb! Kasıblığın qarşısını və bolluğun,firavanlığın qapısını üzümüzə aç, öz hüsni camalınla bizə yaxşı əhval-ruhiyyə əta et.

İlahi! Bizim borclarımızı və ehniyaclarımızı ödə. Özündən başqa heç kimə möhtac eləmə, çünki sən hər şeyə qadir olan Allahsan»

İFTAR DUASI

İftar açdıqda bu dua oxunur: «Əllahummə ləkə sumtu va əla rizqikə əftərtu va ələykə təvəkkəltu ya vasiəl-məğfirəti iğfir li».

Tərcümə: «Ey mehribam Allah ! Sənin görə oruc tutub və sənin verdiyin halal ruzu ilə iftar edirəm, sənə təvəkkül edirəm. Ey böyük rəhmət sahibi mənim günahlarımı bağışlayıb mənə rəhm et!».

HACI ELMAN İBADOV kerrar@mail.ru

Qədr gecəsi

Administrator — Sat, 09 Jul 2011 13:28:43 GMT

Mübarək Ramazan ayının ən şərafətli və bərəkətli gecəsi, şübhəsiz ki, Qədr gecəsidir. Quranda bu haqda buyurulur: "Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!
Həqiqətən, Biz onu (Quranı) Qədr gecəsi (lövhi-məhfuzda dünya səmasına) nazil etdik!
(Ya Peyğəmbər!) Sən nə bilirsən (haradan bilirsən) ki, Qədr gecəsi nədir?!
Qədr gecəsi (savab cəhətdən) min aydan daha xeyirlidir! (O, ramazan ayının on doqquzuna, iyirmi birinə, iyirmi üçünə, iyirmi beşinə, bir rəvayətə görə isə iyirmi yeddisinə təsadüf edir).
O gecə mələklər və ruh (Cəbrail) Rəbbinin izni ilə (həmin gündən gələn ilin Qədr gecəsinədək dünyada baş verəcək) hər bir işdən dolayı (Allah dərgahından əmrlər alaraq) yerə enərlər.
O gecə dan yeri sökülənə kimi (büsbütün) salamatlıqdır! (əmin-amanlıqdır)” ("əl-Qədr” surəsi).

"Qədr” surəsi müqəddəs kitabın 97-ci surəsidir. Bu gecənin nə üçün "Qədr gecəsi” adlandırılması haqqında təfsir alimlərinin 3 rəyi vardır:

1. Bu gecə uca məqama malik olduğu üçün "Qədr gecəsi” adlandırılmışdır. Bu gecədə Quranın nazil olması, bu gecə salamatlçılıq olması, bu gecəni ibadətlə keçirməyin böyük savabı olması Qədr gecəsini böyük məqama çatdırmışdır.

2. Mələklərin və ruhun bu gecə yerə enməsinə görə yer üzündə izdiham və darlıq yaşandığından bu gecə "Qədr gecəsi” adlandırılmışdır.

3. Bu gecə müqəddərat və təqdir məlum olduğundan "Qədr gecəsi” adlandırılmışdır. Bu haqda Quranda buyurulur: "(Haqqı batildən, halalı haramdan ayıran) açıq-aydın Kitaba and olsun ki, Biz onu mübarək bir gecədə (qədr gecəsində) nazil etdik. Biz (o Kitab vəsitəsilə kafirləri Öz əzabımızla) qorxuduruq! Hər bir hikmətli (dəyişilməsi mümkün olmayan) iş o gecə hökm (ayırd) olunur” ("əd-Duxan”,2-4).

İmam Rza (ə) buyurur ki, "Bir il boyunca baş verəcək xeyir, şər, yarar, zərər, ruzi və əcəl bu gecədə təyin olunur. Buna görə də bu gecə "Qədr gecəsi” adlandırılmışdır.

Ramazan ayının hansı gecəsinin Qədr gecəsi olması Quranda hər hansı bir açıqlayıcı məlumat yoxdur. Hədislərə əsasən Qədr gecəsi Ramazanın 19, 21 və ya 23-cü gecəsinə təsadüf etməlidir. Əhli-beyt imamlarından (ə) gələn hədislərindən gələn hədislərdə 23-cü gecənin Qədr gecəsi olması ehtimalı yüksək göstərilsə də açıqca bəyan olunmamış və hər 3 gecənin ibadətlə keçirilməsi tövsiyə edilmişdir.

İmam Sadiq (ə) buyurur: "Hacılar Qədr gecəsində bəlli olar. Həmin ilə aid olan hadisələr, ruzilər və bəlalar o gecədə təyin olunar. O gecəni üçün birində (19;21;23-cü gecələr) axtar”.

Ehlibeyt-nuru.com

Ramazan ayının ibadət təqvimi

Administrator — Sat, 09 Jul 2011 13:26:05 GMT

Ramazan ayının ümumi əməlləri

1. Oruc tutmaq; Əgər təklifə çatmış şəxslərin şəri üzrü olmasa bu ayın günlərini oruc tutmaq onlara vacibdir.

2. Sədəqə vermək. [1]

3. Günahları tərk etmək; Bu ayın ən gözəl əməllərindən biri də günahları tərk etməkdir. [2]

4. Quran oxumaq; Ramazan ayı Quranın baharıdır. İmam Sadiqdən (ə) belə nəql olunub: "Bu ayın pişvazına Quran qiraətilə gedin!” [3]

5. Xüsusi namaz təqibatları; Namazdan sonra bu təqibatlar oxunsun:

"Əllahummərzuqni həccə bəytikəl-həram ...”

"Ya əliyyu, ya əzim ...”

"Əllahummə ədxil əla əhlil-quburis-surur ...”

Bunlar kamil şəkildə "Məfatih əl-cinan” kitabında gəlmişdir.

6. Çox yeməkdən çəkinmək; Bu ayda səfərdə olan şəxslər kimi, oruc tutmaqdan azad olan şəxslərin çox yeməsi məkruhdur. [4]

7. Bu ayın hər gününə məxsus olan və "Məfatih əl-cinan” kitabının ramazan ayının günlərinin əməlləri bölməsində gəlmiş duaları oxumaq. [5]

8. Ramazan ayından 23 gün keçməzdən öncə qeyri-zəruri səfərlər məkruhdur. [6]

9. Böyük və kiçiklərə hörmət etmək;

Həzrət Məhəmməd (s) peyğəmbər bu ayın girişi zamanı, xütbələrindən birində belə buyurmuşdur:

-"Böyüklərə hörmət edin, kiçiklərlə mehriban olun. Yaxınlarınızla gediş-gəlişiniz olsun. Bu ayda əxlaqını gözəlləşdirən şəxs, sirat körpüsündən keçmə icazəsi alacaqdır.” [7]

10. Oruc tutanları iftar süfrəsinə qonaq etmək. [8]

11. Hər gecə "iftitah” duasını oxumaq. [9]

12. Qüsl etmək.Ayın sayca tək gecələrində və sonuncu onluqda (20-30-cu gecələrdə) qüsl almaq müstəhəbdir. [10]

13. İftarın ədəblərini riayət etmək:

a. İftar vaxtı "Qədr” surəsi oxunduqdan sonra, aşağıdakı dua oxunsun:"Əllahummə ləkə sumtu, və əla rizqikə əftərtu, və ələykə təvəkkəltu”"İlahi Sənin üçün oruc tutdum, Sənin ruzinlə iftar etdim və Sənə təvəkkül etdim”.

b. Orucunu halal qida ilə açsın və daha yaxşı olar ki, xurma ilə iftar etsin.

c. Yaxşı olar ki, iftarı şam və işa namazından sonra açsın. Əlbəttə əgər taqətdən düşməyibsə və ya bir dəstə iftar üçün onu gözləmirsə. [11]

14. Mübarək ramazan ayının hər gecəsində xüsusi nafilə namazlarını qılmaq: [12]

Birinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra on beş dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

İkinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi dəfə "Qədr” surəsi oxunur.

Üçüncü gecə: On rəkət (beş dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra əlli dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

Dördüncü gecə: Səkkiz rəkət (dörd dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi dəfə "Qədr” surəsi oxunur.

Beşinci gecə: İki rəkət namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra əlli dəfə "İxlas” surəsi oxunur. Namazın salamından sonra isə yüz dəfə salavat deyilir.

Altıncı gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra bir dəfə "Mulk” surəsi oxunur.

Yeddinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra on üç dəfə "Qədr” surəsi oxunur.

Səkkizinci gecə: İki rəkət namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra on dəfə "İxlas” surəsi oxunur. Namazın salamından sonra isə min dəfə "Subhanəllah” zikri deyilir.

Doqquzuncu gecə: Şam və işa namazları arasında altı rəkət (üç dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra yeddi dəfə "Ayətəl-kürsi” oxunur. Qurtardıqdan sonra isə əlli dəfə salavat.

Onuncu gecə: İyirmi rəkət (on dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra otuz dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

On birinci gecə: İki rəkət namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi dəfə "Kövsər” surəsi oxunur.

On ikinci gecə: Səkkiz rəkət (dörd dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra otuz dəfə "Qədr” surəsi oxunur.

On üçüncü gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra otuz dəfə "Qədr” surəsi oxunur.

On dördüncü gecə: Altı rəkət (üç dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra otuz dəfə "Zəlzələ” surəsi oxunur.

On beşinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Birinci iki rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra yüz dəfə "İxlas” surəsi oxunur. İkinci iki rəkətdə isə "Fatihə” surəsindən sonra əlli dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

On altıncı gecə: On iki rəkət (altı dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra on iki dəfə "Təkasur” surəsi oxunur.

On yeddinci gecə: İki rəkət namaz. Birinci rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra istədiyi surəni oxusun, ikinci rəkətdə isə yüz dəfə "İxlas” surəsi oxunur. Namazdan sonra isə yüz dəfə "La ilahə illəllah” zikri deyilir.

On səkkizinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi beş dəfə "Kövsər” surəsi oxunur.

On doqquzuncu gecə: Əlli rəkət (iyirmi beş dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra bir dəfə "Zəlzələ” surəsi oxunur.

İyirminci gecədən iyirmi dördüncü gecəyə qədər: Hər gecədə səkkiz rəkət (dörd dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra istədiyi surəni oxuya bilər.

İyirmi beşinci gecə: Səkkiz rəkət (dörd dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra on dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

İyirmi altıncı gecə: Səkkiz rəkət (dörd dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra yüz dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

İyirmi yeddinci gecə: Dörd rəkət (iki dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi beş dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

İyirmi səkkizinci gecə: Altı rəkət (üç dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra yüz dəfə "Ayətəl-kürsi”, yüz dəfə "İxlas” surəsi və yüz dəfə "Kövsər” surəsi oxunur. Namazdan sonra isə yüz dəfə salavat.

İyirmi doqquzuncu gecə: İki rəkət namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

Otuzuncu gecə: On iki rəkət (altı dənə iki rəkətli) namaz. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi dəfə "İxlas” surəsi oxunur. Namazdan sonra isə yüz dəfə salavat deyilir.

Ramazan ayının gecə və gündüzlərinin xüsusi əməlləri

Birinci gecə:

1. İmam Hüseyni (ə) ziyarət etmək və ya ziyarətnaməsini oxumaq. [13]

2. Ramazan ayının birinci gecəsinə məxsus olan duanı oxumaq. Bu dua "Məfatih əl-cinan” kitabını ramazan ayının birinci gecəsinin əməlləri bölməsində gəlmişdir. [14]

Birinci gün:

1. Qüsl almaq. [15]

2. Bu günün namazını qılmaq. Bu namaz iki rəkətdir. Birinci rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra "Fəth” surəsi oxunur. İkinci rəkətdə isə "Fatihə” surəsindən sonra istədiyi surəni oxuya bilər. [16]

3. Ətir vurmaq.

4. Ramazan ayının birinci gününün duası oxunsun. [17]

Altıncı gün:

1. Bu günün namazını qılmaq. Bu namaz iki rəkətdir. Hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra iyirmi beş dəfə "İxlas” surəsi oxunur.

2. Altıncı günün duasını oxumaq.

On üçüncü gecə:

1. Bu günün namazını qılmaq. Bu namaz iki rəkətdir. Namazın hər rəkətində "Fatihə” surəsindən sonra "Yasin”, "Mülk” və "İxlas” surələri oxunur. [18]

2. "Mücir” duasını oxumaq. [19]

On dördüncü gecə:

1. On üçüncü gecədə deyilən iki rəkətli namazı iki dəfə qılmaq.

2. "Mücir” duasını oxumaq.

On beşinci gecə:

1. On üçüncü gecədə deyilən iki rəkətli namazı üç dəfə qılmaq.

2. "Mücir” duasını oxumaq.

3. İmam Hüseyni (ə) ziyarət etmək və ya ziyarətnaməsini oxumaq. [20]

On doqquzuncu, iyirmi birinci və iyirmi üçüncü gecələr:

Rəvayətlərdə bu gecələr "Qədr” gecələri kimi qeyd olunub. Bu gecələr olduqca fəzilətli gecələrdirlər və bu gecələrin müştərək və məxsus əməlləri var ki, aşağıda izah edilir:

a. Qədr gecələrinin müştərək əməlləri:

1. Qüsl almaq. Yaxşı olar ki, gün batan vaxtı bu qüsl alınsın və şam və işa namazları bu qüsüllə qılınsın. [21]

2. Bu gecələrin namazını qılmaq. Bu namaz iki rəkətdir və hər rəkətdə "Fatihə” surəsindən sonra yeddi dəfə "İxlas” surəsi oxunur. Namazın salamından sonra isə yetmiş dəfə "Əstəğfirullahə və ətubu iləyh” deyilir.

3. Əhya saxlamaq (gecəni sübhə qədər oyaq qalmaq).

4. Baş üzərinə Qur`an tutmaq.

5. Yüz rəkət (əlli dənə iki rəkətli) namaz qılmaq.

6. Bu gecələrə məxsus olan duanı oxumaq: "Əllahummə inni əmsəytu ləkə əbdən daxira ...” [22]

7. Sədəqə vermək.

8. "Cövşən kəbir” duasını oxumaq.

b. Qədr gecələrinin xüsusi əməlləri:

On doqquzuncu gecə:

1. Yüz dəfə "Əstəğfirullahə rəbbi və ətubu iləyh” demək.

2. Yüz dəfə "Əllahuməl`ən qətələtə əmiril-mu`minin” demək.

İyirmi birinci gecə:

Gecə: Bu gecənin müştərək əməlləri on doqquzuncu gecədə qeyd edildi.

Gündüz: Etikafa [23] başlamaq. Mübarək ramazan ayının axırıncı on günündə etikaf etməyin savabı çoxdur.

İyirmi üçüncü gecə:

1. On doqquzuncu gecədə deyilən müştərək əməlləri etmək.

2. Fərəc duasını "Əllahummə kun livəliyyikəl-höccət ibnil-həsən ...” oxumaq.

3. "Ənkəbut”, "Rum” və "Duxan” surələrini oxumaq.

4. Min dəfə "Qədr” surəsini oxumaq.

5. Bu gecənin xüsusi duasını "Əllahumməm-dud li fi `umri ...” oxumaq. [24]

İyirmi yeddinci gecə:

1. Qüsl almaq.

2. Rəvayətdə qeyd olunub ki, İmam Zeynəl-abidin (ə) bu gecədə bu duanı təkrarla oxuyardı:"Əllahummər-zuqnit-təcafiyə `ən daril-ğurur, vəl-inabətə ila daril-xulud, vəl-isti`dadə lil-məvti qəblə hululil-fəvt.” [25]

Tərcüməsi:

"İlahi, bu dünyadan ayrılmağı mənə ruzi et, əbədi məkana yetişməyi mənə nəsib et və ölüm anı çatmamış mənə ölümə hazır olmağı nəsib et.”

Otuzuncu gecə:

1. Ramazan ayı ilə vidalaşma duasını ("Səhifeyi-səccadiyyə”nin 45-ci duasını) oxumaq. [26]

2. İmam Hüseyni (ə) ziyarət etmək və ya ziyarətnaməsini oxumaq. [27]

3. Bir ayın əməllərini hesablamaq. [28]

4. "Kəhf”, "Ən`am” və "Yasin” surələrini oxumaq. [29]

5. Qüsl almaq. [30]

6. Yüz dəfə "Əstəğfirullahə və ətubu iləyh” demək. [31]

7. Aşağıdakı duanı oxumaq:"Əllahummə la təc`əlhu axirəl əhdi min siyami lişəhri rəməzan, və ə`uzu bikə ən yətlu`ə fəcru hazihil-ləyləti illa fəqəd ğəfərtə li.”

Tərcüməsi:

"İlahi bu ramazan ayını mənim ömrümün axırıncı ramazan ayı etmə! İlahi bu gecənin səhərinin açılmasına qədər məni bağışlamayacağından sənə sığınıram.”

Otuzuncu gün:

1. İmam Əlidən (ə) nəql edilən bu duanı oxumaq:"Əllahummə inni əs`əlukə ixbatəl-muxbitin, və ixlasəl-muqinin, və muvafəqətəl-əbrar, vəs-tihqaqə həqaiqil-iman, vəl-ğənimətə min kulli birr, vəs-səlamətə min kulli ism, və vucubə rəhmətikə və əzaimə məğfirətik, vəl-fəvzə bil cənnəti vən-nəcatə minən-nar.” [32]

Tərcüməsi:

"İlahi Səndən xüşukarların xüşusunu, yəqin əhlinin ixlasını, yaxşılarla yoldaşlıq, imanın həqiqətinə çatmağı, bütün yaxşılıqlardan bəhrələnmək, bütün günahlardan amanda qalmaq, Sənin rəhmətinə qovuşmaq, günahlarımın bağışlanmasını, cənnətə yetişmək və oddan (cəhənnəm odundan) xilas olmağı istəyirəm”.

2. Məsum imamlara (ə) təvəssül etmək. Mərhum Mirzə Cavad Məliki Təbrizi bu barədə "əl-Muraqibat” kitabında yazıb: "Bu gün (mübarək ramazan ayının otuzuncu günü) əməllərin təqdim olunma günü olduğu üçün, bu günün axırında məsum imamlara (ə) üz tutaraq, təvazö və iltimasla onlardan öz əməllərinin islah edilməsini istəmək lazımdır. [33]

Qeydlər:

1. "Bihar əl-ənvar”, c. 97, s. 82.

2. Yenə orda, c. 96, s. 356, hədis 25.

3. Yenə orda, c. 1 və 3, s. 386, hədis 1 və 3.

4. "Ürvətül-vüsqa”, c. 2, s. 221.

5. "Məfatih əl-cinan”, s. 202.

6. "Ürvətül-vüsqa”, c. 2, s. 221.

7. "Bihar əl-ənvar”, c. 96, s. 356, hədis 25.

8. "Misbahu Kəf`əmi”, s. 632.

9. "Misbah əl-mütəhəccid”, s. 520.

10. "Ürvətül-vüsqa”, c. 1, s. 459.

11. "Məfatih əl-cinan”, s. 178.

12. "Bihar əl-ənvar”, c. 97, s. 358, hədis 25. "Məfatih əl-cinan”, s. 238.

13. "Bihar əl-ənvar”, c. 101, s.99, hədis 29.

14. "Məfatih əl-cinan”, s. 171.

15. "Ürvətül-vüsqa”, c. 1, s. 459.

16. "Məfatih əl-cinan”, s. 220.

17. Yenə orda, s. 239, "Misbahu Kəf`əmi”, s. 612.

18. "Məfatih əl-cinan”, s. 142.

19. Yenə orda, s. 223, "Misbahu Kəf`əmi”, s. 268.

20. "Bihar əl-ənvar”, c. 101, s.99, hədis 29.

21. "Məfatih əl-cinan”, s. 142.

22. Yenə orda.

23. Etikaf müstəhəb bir əməldir ki, ən azı üç gün olmaqla oruc tutaraq məsciddə qalırlar. Bu müddət ərzində zəruri işləri çıxmaq şərtilə məsciddən və ibadətdən ayrılmaq olmaz.

24. Yenə orda.

25. Yenə orda.

26. "Misbahu Kəf`əmi”, s. 634.

27. "Bihar əl-ənvar”, c. 101, s.99, hədis 29, "Vəsail əş-şi`ə”, c. 10, s. 369.

28. "Əl-muraqibat”, s. 161.

29. "Məfatih əl-cinan”, s. 236.

30. "Vəsail əş-şi`ə”, c. 2, s. 952.

31. "Məfatih əl-cinan”, s. 236.

32. Yenə orda.

33. "Əl-muraqibat”, s. 166.

Tərcümə etdi: M. Əhmədov

Islammektebi.org

RAMAZAN ORUCU

Pünhan — Thu, 07 Jul 2011 13:28:14 GMT

Müsəlman təqvimi ilə (Ay təqvimi) Ramazan ayı XI aydır. Bu ay 36 il müddətində dövr edərək öz bərəkəti ilə ilin hər 4 fəslinə qonaq olmuş olur. Bu sirkulyar dövr təbii ki, bəlli bir hikmətə dayanmaqdadır (Belə ki, əgər oruc tutulması Ay təqvimi deyil, Günəş təqvimi ilə olsaydı, o zaman yer kürəsinin bir yarımkürəsində yaşayan müsalmanlar qısa günlərdə, digər yarımkürədə yaşayanlar isə uzun günlərdə oruc tutmuş olarlardı).

Ramazan ayını ilin digər aylarından fərqləndirən özünəməxsus spesifikliyi vardır. Belə ki, bütün səmavi kitablar, o cümlədən Müqəddəs Qurani-Kərim məhz bu ayda nazil olmuşdur. Min aydan daha xeyirli olan Qədr gecəsi məhz bu ayın gecələrindən biridir. İslamın təməl ibadətlərindən biri olan orucun məhz Ramazan ayında tutulması vacib buyurulmuşdur. Qurani- Kərimin «Bəqərə» surəsinin 183-cü ayəsində bu barədə belə buyurulmuşdur: «Ey iman gətirənlər! Oruc tutmaq sizdən əvvəlki ümmətlərə vacib olduğu kimi sizə də vacib edildi. Bəlkə pis əməllərdən çəkinəsiniz».

Oruc özü-özlüyündə bir ibadət olmaqla yanaşı, həm də maddi-mənəvi bir pəhrizdir. İnsan oruc tutarkən fiziki baxımdan ac qalaraq, öz əzalarını haram və pisliklərdən çəkindirəcək mənəvi bir toxluğa sahib çıxmalıdır.

Beləcə bu dini borcu yerinə yetirən insan öz şəxsiyyətini cilalayır, tərbiyələndirir. Bu yazıda siz insanı formalaşdıran və tərbiyələndirən bu dini vəzifənin yalnızca tibb və sağlamlıq baxımından əhəmiyyət və faydaları ilə tanış olmaq istəyirik.

Hər bir canlı orqanizm kimi insan orqanizmi də yaşamını təmin etmək üçün bir sıra funksiyaları - tənəffüs etmək, qidalanmaq, nəsil artırmaq və s. icra etmək məcburiyyətindədir. Bu və digər funksiyaların icrası üçün orqanizmin enerji hasilatı olmalıdır. Orqanizm özünə lazım enerjini kənardan vücuda qida şəklində daxil olan yağların, proteinlərin, karbohidratların parçalanmasından hasil etmiş olur. Buradan da qidalanma funksiyasının insan vücudu üçün necə əhəmiyyətli olduğu aydınlaşır. Təbii ki, burada söhbət nizamlı qidalanma tərzindən və normal qida rasionundan gedir. Onu da qeyd etmək yerinə düşərdi ki, orqanizmin daxili mühiti ilk olaraq qəbul edilən qidanın kəmiyyət və keyfiyyətindən asılıdır, bu da fərdlərin əqli-emosional durumuna, xarakterinə, cəmiyyətdəki aktivliyinə təbii olaraq təsir etmiş olur.

Ramazan ayının gəlişi ilə orqanizmin günlük qidalanma rejimində dəyişiklik baş verir. Yəni, vücudun günlük bəslənmə şəkli – qida qəbulu sayı birdən-birə dəyişir, günlük qidalanmanın 3 vaxtlıq pay bölgüsü 2 vaxta (obaşdan və iftar) dəyişmiş olur. Orqanizm gün ərzində, səhərdən axşama – ortalama 15 saat aclıq dövrü keçirir. Orucluğun ilk günlərində buna cavab olaraq orqanizmdə bir sıra fizioloji dəyişikliklər meydana gəlir. Bu dəyişikliklər kimi qanda şəkərin səviyyəsinin azalması, sistolik təzyiqin düşməsi, baş ağrısı, hərəkət azlığı, halsızlıq və s. göstərmək olar. Qeyd etdiyimiz kimi bu simptomlar ilk günlərdə müşahidə oluna bilər. Bir neçə gündən sonra orqanizmdən bu tərzdə qidalanma rejiminə adaptə olunması və qida qəbulunun korreksiyası ilə bu simptomlar keçib gedir. Oruc tutarkən bu cür rahatsızlıqların olmaması üçün qəbul edilən qidaya diqqət edilməli və xüsusilə də obaşdana qalxılmalıdır.

Obaşdana qalxmaq gün boyu gümrah olmaq deməkdir. Təəssüflə qeyd etməliyik ki, bir çoxları oruc tutarkən obaşdana qalxmamaq üçün axşam yatmazdan öncə aşırı həddə yemək yeyərək, mədəni yükləmiş olur. Bu isə ortalama 20 saat və daha çox müddətə ac qalınmasına və metabolizmin yavaşımasına səbəb olur. Buna müvafiq olaraq qanda şəkərin və qan təzyiqinin aşağı düşməsi müşahidə olunur. Ertəsi gün yenidən obaşdana qalxmadıqda metabolizmin sürətli daha da zəifləyir və sonuc olaraq xoşagəlməz simptomlar müşahidə oluna bilər.

Obaşdana istifadə edilən qidanın miqdar və çeşidinə diqqət yetirilməsi çox önəmlidir. Belə ki, çalışmaq lazımdır ki, obaşdana yağlı və ağır yeməklər əvəzinə yağlılıq faizi az, daha yüngül - amma yüksək kalorili, protein tərkibi və qan şəkərini çox yüksəltməyən kompleks şəkərlərdən ibarət bir menyu tərtib olunsun. Misal olaraq ağartı məhsulları – süd, xama, pendir, yumurta, zeytun, xurma, tərəvəz salatları, xəfif şorbalar, təbii şirələr və s. istifadə etmək daha məqsədə uyğun hesab edilir.

Bildiyiniz kimi orqanizmin günlük su ehtiyacı 2-2,5 lt-dir. Çalışmaq lazımdır ki, orqanizmin günlük su ehtiyacının çox hissəsi obaşdanda mənimsənilsin.

Yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi, obaşdan iftara qədər olan vaxt kəsiyi 15 saatdır. Bu müddət ərzində orqanizmin enerjiyə olan tələbatı həm obaşdanda yediyi qidaların və həm də bədəndə depolaşan yağların parçalanmasından ayrılan enerji hesabına ödənilir. Bu isə 1500-2000 kKal bərabərdir. (Orqanizmdə depolaşmış bütün qida maddələrinin yəni, karbohidratların, proteinlərin, yağların tamamən yanmasından toplam 150000 kKal enerji ayrılır. Bu enerji hesabına bir insan heç bir şey yemədən yalnızca hərdənbir su içməklə 70-75 gün yaşaya bilər).

İftarı hissələrə ayırmaq - həzmə kömək etməkdir. İftar vaxtı birdən-birə çox yemək boş olan mədənin yüklənməsinə səbəb olur. Bu halda həzm prosesi çətinləşir, mədədə ağırlıq, göynəmə hissi, gəyirmə, bağırsaqlarda köp müşahidə olunur. Bütün bunların qarşısını almaq üçün yaxşı olar ki, iftar yeməyi hissələrə ayrılsın. Orucu xurma, zeytun, pomidor, yüngül şorba ilə açıb 15-20 dəqiqə fasilə vermək lazımdır.(Bu müddət ərzində şam namazı qılına bilər). 15-20 dəqiqəlik aradan sonra iftar yeməyi buğlama, ət soyutması bulyonu ilə birgə, dolma, səbzi, plov və s. kimi yeməklərlə davam etdirilə bilər. İftar menyusunda tam quru yeməklərin istifadəsi məsləhət görülmür. Həmçinin yeməkdən dərhal sonra çay və kofenin içilməsi də. Belə ki, çay və kofenin tərkibindəki kofein dəmirin mənimsənilməsinin qarşısını alır. Buna görə də çay, kofe yeməkdən 2 saat sonra içilməlidir. Yaxşı olar ki, çay keks, pirojna ilə deyil, meyvə quruları- kişmiş, xurma, qaysı, əncir qurusu ilə içilsin. Hər axşam 2-3 porsiya meyvə qəbulu günlük vitamin ehtiyacını ödəmiş olur. Meyvə qəbulu yatmazdan 1-1,5 saat əvvəl olmalıdır.

Yuxarıda deyilənlərə əsasən aşağıda sizə 1 gün üçün təqribi menyu nümunəsi təqdim edirik.

Obaşdan: Soyutma yumurta - 2 əd;

Pomidor - 1əd;

Pendir - 2-3 dilim;

Kərə yağı - 1-2 dilim;

Çörək 1-2 dilim;

Maye - çay, meyvə şirəsi, süd, su.

İftar: Xurma (zeytun), maye;

Tərəvəz salatı;

Ayran (qatıq);

15-20 dəq ara;

Toyuq sousu, dolma kimi xörək;

2 saat ara;

Çay;

Meyvə (yatmaqdan öncə).

Orucluğun başlanması ilə qəbul edilən qidanın miqdarının azalması, il boyu yüklənmiş olan orqan və sistemlərin işi yüngülləşmiş olur.

Oruc və həzm sistemi. Həzm sistemi orqanizmin ən işlək sistemidir. Ramazan ayının gəlişi ilə il boyu dayanmadan çalışan bu sistem istirahətə çəkilir. Mədə, bağırsaqlar və qara ciyərin işi azalır. Oruc ikən mədə toz qəbul edilən quru, istiotlu, qızartma xarakterli aqressiv qidaların təsirindən qorunmuş olduğundan, mədənin selikli qişası daha az zədələnir və selikli qişa öz-özünü bərpa etmək imkanı qazanır. Hiperasit durumlu mədənin turşu hasilatı azalır, ph-normallaşmış olur. Məhz bu səbəbdən də mədə xoralı xəstələr heç bir riskə getmədən oruclarını tuta bilərlər. Bunu isbatlamaq üçün 1997-ci ildə tunisli bir araşdırma qrupu 57 mədə xoralı xəstə üzərində təcrübə apararaq xəstələrin hər birinə hər gün 30 mg "lansaprarol” verilmişir. 57 xəstəninn 30-u oruc tutmuş, 27- i isə oruc tutmamışdır.Sonucda oruc tutmayanlarda effekt 88,8%, tutanlarda isə 90% effekt görülmüşdür. Yəni orucun tutulması xoralı xəstələrə pis təsir etməmiş, əksinə daha yaxşı effekt göstərmişdir.

Oruc və ürək-damar sistemi. Ölüm faizinə gorə ürək-damar xəstəlikləri birinci yerdədir. Ürək-damar patalogiyalarının əsas səbəbi isə damarların xolesterol və yağlarla girəcləşməsidir. Düzgün qidalanmamaq, həddən aşırı yağlı qidalar istifadə etmək (xüsusilə heyvani) damarlarda aterosklerotik dəyişikliklərin əmələ gəlməsinə səbəb olur. Aparılan tədqiqatlar nəticəsində müəyyən edilmişdir ki, oruc halında yağ və lipidlərin səviyyəsi 515,8%dən 495.75%-ə enir.

Oruc və endokrin sistem. Araşdırmaların nəticəsində məlum olmuşdur ki, orqanizmin hormonal balansında elə bir ciddi dəyişiklik baş vermir. Məsələn: insulin hasilatında digər günlərlə müqayisədə elə böyük fərq görülmür.(Proceeding of the 2nd international congess on "Health and ramadan”. p.125. İstanbul 1997)

Oruc və sinir sistemi. Ramazanda oruc tutmaq, anlama, qavrama ilə əlaqəli fəaliyyətlərə zərər vermir. Orucun hafizəni və diqqəti azaltdığı bir cəhəti də yoxdur. Tam əksi olaraq orucun mənəvi havası stressi azalzır, insanı aqressiya yüklü davranışlardan çəkindirir. Bu ayda intiharların, intihar bənzəri davranışların azalmış olması buna açıq bir dəlildir.(Abstract book the Congress on health and ramadan, October, 2001, page 31.)

Oruc və hamiləlik. Hamilə və uşaqlarına süd verən oruc tutan müsəlman qadınlarla, hamilə olmayıb oruc tutan qadınların durumu müqaisə edilərək nə qadınların ümumi durumunda, nə də onların qanlarının biokimyəvi analizlərində elə bir ciddi bir fərq olmadığı aşkarlanmışdır.(Metabolic consequenes of fasting during ramadan in pregnat and lactating women. Hum. nutr. Clin. 1983).

Aygün Kərim

İmam Sadiq (ə) adına İslam Maarifi Akademiyası

«Dəyərlər» Dini Jurnalistika Məktəbinin dinləyicisi

Ayətullah Məkarimin ayın başlanğıcının təyin olunması ilə bağlı istiftaatı

Administrator — Thu, 07 Jul 2011 13:25:06 GMT

Sual. Ayın əvvəli hansı yollarla müəyyən edilir?

Cavab: Ayın əvvəli beş yolla sübut olunur: 1-Ayı gözlə görmək;

2-Sözlərindən yəqin hasil olan bir qrup adamın şəhadət verməsi ilə (əgər adil olmasalar belə), həmçinin, yəqin hasil olan hər şeyin vasitəsi ilə;

3-İki adil kişinin şəhadət verməsi ilə;

4-Şəban ayının əvvəlindən 30 gün keçmiş olsa; Bunun vasitəsi ilə ramazan ayının əvvəli olması sübuta yetir. Yaxud ramazan ayının əvvəlindən 30 gün keçsə, bu halda şəvval ayının əvvəli sübut olunur. (Bu, bir haldadır i, öncəki ayın əvvəli də bu yolla isbat edilsin).

5-Şəriət hakiminin hökmü ilə;

Sual: Ayın teleskop və astronomik cihazlarla görünməsi mötəbər sayılırmı?

Cavab: Xeyr, lakin insan bu yolla yəqin etsə, ayın əvvəli sübut olunar.

Sual: İranda ayın görünməsi Azərbaycan üçün kifayətdirmi?

Cavab: Əgər İran müctehidləri ayın başlanması barədə fətva versələr, azərbaycanlılar da buna əməl edə bilər. Lakin İran müctehidlərinin səhv etdiyi məlum olsa, kifayət olmaz.

Sual: Ay İraqda görünərsə, Tehran əhalisi üçün ayın əvvəli sabit olurmu?

Cavab: Bu iki yer arasında üfüq fərqinin az olmasını nəzərə alsaq, Tehran sakinləri üçün də ayın əvvəli sabit olar.

Sual: Vilayəti-fəqihin ayın sabit olmasında teleskop və s. optik cihazların istifadəsinə icazə verdiyini nəzərə alsaq onun Ramazan ayının başlanması ilə bağlı onun fətvasına əməl etmək caizdirmi?

Cavab: Əgər yəqinlik hasil olsa, vəliyyi-fəqihin fətvasına əməl etmək caizdir.

Sual: Mən Azərbaycanda yaşayan müsəlmanam. Ramazan ayının başlanğıcında vilayəti-fəqihin yoxsa təqlid etdiyim müctehidin fətvasına əməl etməliyəm?

Cavab: Ayın başlanğıcının müəyyən olunması təqlidi məsələ deyil. Bu məsələdə yəqinlik hasil olan istənilən (səhih) fətvaya riayət etmək olar (müctəhidə, vilayəti-fəqihə, hətta ölkənin ruhani idarəsinə).

İmam Əli (ə) və İbn Mülcəm (l)

Administrator — Wed, 06 Jul 2011 13:30:05 GMT

İbni Mülcəm Məkkəyə gedib məşhur əhd-peymanı bağlayan doqquz nəfər zahid və «müqəddəsməslək möminlər»dən biridir. Onlar deyirlər: İslam aləmində bütün fitnə-fəsadlar üç nəfərdən törənmişdir – Əli, Müaviyə, Əmr As. İbni Mülcəm Əli (ə)-ı öldürməyə namizəd olur. Təyin etdikləri bir vaxta baxın, Ramazan ayının on doqquzuncu gecəsi! Görəsən niyə bu gecəni təyin etmişdilər? İbni Əbdil-hədid deyir: «Ağılsızlığa bir bax! Onlar deyirdilər ki, biz bu işi Ramazan ayının on doqquzuncu gecəsində görsək, savabı daha çox olar, çünki bu gecə qədr gecəsidir!»

İbni Mülcəm gəlib Kufədə vəd olunmuş gecəni gözlədi. Bu günlər ərzində özü ilə həmməslək olan Qüttamə adlı xəvaric əqidəli bir qızla tanış olub, ona vuruldu. Ola bilər ki, o, bununla da bir qədər bu fikirdən uzaq gəzmək istəyirmiş. Elçilik etdikdə qız deyir: Mən sənə gəlməyə hazıram, lakin mənim kəbinimin qiyməti çox ağırdır. Bu da ona son dərəcə vurulduğundan qızın hər bir şərti ilə razı olduğunu bildirir. Qız deyir: Üç min dirhəm. Deyir: Olsun, razıyam. Qız yenə deyir: Bir qul da istəyirəm. Razı olur. Qız bir kəniz də tələb edir. Bu yenə razı olur. Qız nəhayət deyir: Mənim son tələbim budur ki, Əlini öldürəsən. İbni Mülcəm bir az mütəəssir olub sarsılır və deyir: "Biz evlənib xoş və dinc yaşamaq istəyirik. Əlinin öldürülməsi bizə evlənib yaşamaq fürsəti verməz”. Qız israr edərək deyir: "Bu mənim son sözümdür, mənə qovuşmaq istəyirsənsə, Əlini öldür! Diri qalsan mənə qovuşacaqsan, ölsən heç”. İbni Mülcəm bir müddət bu təklifin üzərində fikirləşir. O, yazdığı bir-iki beyt şeirində deyir:

Məzmunu:

«Kəbin üçün bu neçə şeyi məndən istədi. Dünyada bu ağırlıqda kəbin tapılmaz. Dünyada hər hansı bir kəbin nə qədər çox olsa da, Əliyə çata bilməz. Mənim arvadımın kəbini Əlinin qanıdır. Dünyada qiyamətə kimi heç bir sui-qəsd İbni Mülcəmin etdiyi qədər böyük və əhəmiyyətli olmayacaqdır».

İndi görək Əli (ə) nə vəsiyyət edir? Əli (ə) ölüm halında olarkən iki cərəyanı düşünür. Biri Müaviyə başda olmaqla qasitilər hərəkatı və münafiqlər cərəyanı, ikinicisi isə təəssübkeş «müqəddəsməsləklər» cərəyanıdır. Bu iki cərəyanın arasında da ziddiyyət var. Əli (ə) fikirləşir ki, onun səhabələri ondan sonra nə edəcəklər?! Buyurur: «Məndən sonra xəvarici öldürməyin. Baxmayaraq ki, onlar məni öldürdülər. Lakin siz onları öldürməyin, çünki məndən sonra siz nə qədər onları qırsanız, Müaviyənin xeyrinə olacaq. Müaviyə təhlükəsi başqa bir təhlükədir”.

Sonra buyurur:

«Məndən sonra xəvarici öldürməyin, çünki haqqı tələb etməkdə səhv edənlərlə, əvvəldən batili istəyən və ona çatanlar arasında fərq vardır. Bunlar axmaqdırlar, o biriləri isə batil işlərin ardıncadırlar; ona çatıblar da».

Əli (ə) heç kimə kin bəsləmir və həmişə ədalət və məntiqlə danışır. Məsələn, həmin İbni Mülcəmi tutub Əli (ə)-ın hüzuruna gətirdilər. Həzrət Əli (ə) ağır yaralandığı və yaxşı danışa bilmədiyi üçün zəif bir səslə İbni Mülcəmlə bir qədər söhbət edir. Ondan soruşur: «Nə üçün bu işi gördün? Mən sənin üçün yaxşı bir İmam deyildimmi?». Əli (ə)-ın yüksək mənəviyyatı sanki ona təsir edir və o deyir:

«Sən mənim kimi qəddar, günahkar və cəhənnəm əhli olan bir şəxsi qurtara bilərsənmi? Görəsən mən bu işi bədbəxtlikdən və talehsiz bir insan olduğum üçün etmişəm? Başqa bir rəvayətdə deyilir: Əli (ə) onunla danışanda o, qəzəblə Əli (ə)-a cavab verdi və dedi: Əli! Mən aldığım qılıncla Allaha and içmişdim ki, onunla Allahın ən pis və nasaleh bəndələrini öldürəm. Həmişə də Allahdan istəmişəm ki, bu qılıncla öz pis əməl edən bəndələrini öldürsün. Əli (ə) buyurdu: «Təsadüfən sənin bu duan və tələbin müstəcab olub, çünki sənin özünü elə bu qılıncla öldürəcəklər.

Əli (ə) Kufədə dünyadan gedir. Nəhrəvan xəvaricindən başqa bütün əhali onun dəfn mərasimində iştirak edib ona ağlamaq arzusundadır. Ramazanın iyirmi birnci gecəsində xalq hələ Əli (ə)-ın gecə yarısında dünyaya göz yumduğunu bilmir. Əli (ə) vəfat edən gecə dərhal o həzrətin övladları İmam Həsən, İmam Hüseyn, Məhəmməd ibni Hənəfiyyə, cənab Əbülfəzlül Əbbas və bir neçə başqa şəxs gizlicə Əli (ə)-a qüsl verib, kəfənə bükürlər və həmin gecə Əli (ə)-ın özünün qabaqcadan təyin etdiyi naməlum bir yerdə onu torpağa tapşırırlar. Qəbrin harada olduğunu da kimsəyə demirlər.

Ertəsi gün səhər camaat eşidir ki, ötən gecə Əli (ə) dünyadan gedib, naməlum yerdə dəfn olunubdur. Əli (ə)-ın dəfn olunduğu yer haradadır? Heç kimə demədilər. Hətta bəzi rəvayətlərə görə İmam Həsən (ə) onların fikrini yayındırmaq üçün Mədinəyə bir cənazə göndərir və iddia edir ki, Əli (ə) orada dəfn edilibdir. Bütün bu işləri də yalnız xəvaricin təhlükəsini dəf etmək üçün edirlər. Çünki onlar Əli (ə)-ın harada dəfn olunduğunu öyrənsəydilər, şübhəsiz ki, qəbri açıb o həzrətin cənazəsinə hörmətsizlik edəcəkdilər. Xəvaricin hakimiyyəti dövründə Əli (ə)-ın övladlarından başqa, onun harada dəfn olunduğunu bir kimsə bilmirdi. Bu vəziyyət yüz il çəkdi. Bu hadisədən yüz il sonra xəvaric aradan getdi. Bəni-üməyyə dövrü də başa çatdı. Abbasilərin hakimiyət dövrü başlandı. Onlar bu mövzuya toxunmurdular. Belə olduqda ilk dəfə İmam Cəfər Sadiq (ə) Əli (ə)-ın qəbrinin harada olduğunu aydınlaşdırdı. Sizin tanıdığınız Səfvan deyir: «Kufədə İmam Cəfər Sadiq (ə)-ın hüzuruna getmişdim. O həzrət bizi Əli (ə)-ın məzarına aparıb dedi: «Əli (ə)-ın qəbri buradır». O həzrət Əli (ə)-ın qəbrinin üstünü düzəltməyi əmr etdi. Bununla da Əli (ə)-ın qəbri hamıya aşkar oldu».

Deməli, Əli (ə) qarşısına çıxan bu böyük çətinlik onun öz dövründə başa çatmamışdı və o həzrətin ölümündən yüz il sonra da davam etmişdi.

«Sən və sənin övladların nə qədər məzlum idi, ya Əli! Mən bilmirəm, Əmirəl-möminin çox məzlumdur, yoxsa onun övladı Əba-Əbdullahil-Hüseyn?! Əli (ə) heç bir zaman düşmənin şərindən rahat olmadığı kimi, onun əziz balası İmam Hüseyn (ə)-ın vücudu da daim düşmənlərdən əzab çəkmişdir. Bəlkə elə buna görədir ki, buyurur:

«Heç bir gün sənin günün kimi deyil, ya Əba Əbdillah!»

İmam Həsən (ə) Əli (ə)-ın cənazəsini gizlətdi. Nə üçün? Çünki istəmirdi Əli (ə)-ın müqəddəs bədəninə ehtiramsızlıq olunsun, lakin Kərbəlada vəziyyət tam başqa idi. İmam Zeynəlabidin (ə) atası İmam Hüseyn (ə) şəhid olduqdan sonra onun cənazəsini gizlətməyə fürsət tapmadı. Nəticəsi də hamıya mə’lumdur... Mən burada danışmaq istəmirəm. O şəxs yaxşı deyib:

«Köhnə paltar nəyə lazımdır? Bir halda ki, atların dırnaqları altında, tikə-tikə olunmuş bədəndə bir şey qalmayıbdır?!».

"Məsum imamların həyatına bir baxış” Mürtəza Mütəhhiri

Ramazan ayına necə hazırlaşmalı?

Administrator — Tue, 05 Jul 2011 13:23:49 GMT

11 ayın sultanı olan Ramazana lap az qalır. Bütün İslam dünyasında sevinclə dolu bayram abu-havası hökm sürür. Allaha iman gətirən insanlar bu böyük ayı səbirsizliklə gözləyir. Bəs biz necə bu böyük imtaha hazırıqmı?

Ramazana yetərincə hazır olmaq üçün bu ayın fəlsəfəsini, Allah mərtəbəsində dəyərində dərk etmək lazım gəlir. Gəlin Qurana və sünnəyə diqqət yetirək: Oruc nə üçün bu qədər önəmlidir? Hansı əsasla bu ibadətə belə böyük dəvət var? Müqəddəs kitabdan oxuyuruq: "Ey iman gətirənlər! Oruc tutmaq sizdən əvvəlki ümmətlərə vacib edildiyi kimi, sizə də vacib edildi ki, (bunun vasitəsilə) siz pis əməllərdən çəkinəsiniz!” ("əl-Bəqərə”,183). Deməli artıq ən mötəbər mənbə olan Quran səviyyəsində oruc vacib bilinir. Həmçinin ayədə orucun əvvəlki ümmətlərə vacib olunması qeyd olunur. "əl-Mizan təfsiri”ndə qeyd olunur ki, bu ifadədə Musa və İsa peyğəmbərlərin (hər ikisinə salam olsun) ümmətləri kimi ümmətlər nəzərdə tutulmuşdur.

İnsanları düşündürən başqa bir şey isə orucun əmr edilmə fəlsəfəsidir. İnsan oruc tutarkən ilk əvvəl nəfsinə uymaqdan uzaq olur. Aclıqla, şəhvətlə mübarizəsini gücləndirir. Həmçinin kasıbların, yoxsulların gündəlik yaşayışlarını anlayır, artıq onlara qarşı daha həlim davranır. Bu həmçinin insanın zəkatını, xümsünü vaxtlı-vaxtında verməsinə gətirib çıxarır. Nəhayət, bəndə bütün bunları Allah rzası üçün edir. Əsas hədəf də budur-Allah rzası üçün! Allah-təala Quranda bu öz rəsuluna və möminlərə əmr edir: "De: "Mənim namazım da, ibadətim də, həyatım və ölümüm də aləmlərin Rəbbi Allah üçündür!” ("əl-Ənam”,162). Hər gün 5 vaxt namaz qılarkən "qürbətən iləllah” niyyəti edirik, yəni namazımızı Allah yaxınlaşmaq, onun əmrini yerinə yetirmək niyyəti ilə qılırıq. Oruc da eyni ilə belə olmadılır. Bəndə anlamalıdır ki, oruc sağlam olmaq, arıqlamaq və s. niyyətlərlə yox, ancaq Allahın əmrini yerinə yetirmək məqsədi ilə tutulmalıdır. Əks halda bu oruc savab yox, günah mahiyyəti daşıyar.

Ramazan ayı həm də bir bağışlanmaq ayıdır. Hədislərdə buyurulur ki, Allah-təala bu ayda rəhmət qapılarını açar. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: "Ramazan ayının hilalı görünəndə Cəhənnəmin qapıları bağlanar, Cənnətin qapıları açılar və şeytanlar zəncirlənərlər” ("Biharul-Ənvar, c.96,səh. 348 , hədis 14”).

Ramazana bir islah ayı kimi də baxmaq lazımdır. Şübhəsiz, biz günahkar bəndələrin gündəlik bəlkə də o qədər önəm verməyərək işlədiyimiz günahlar var. "Ağ yalanlar”, qeybət, söyüş kimi dil bəlaları çox müsəlmanda heyf ki, müşahidə olunur. Gəlin heç olmasa ildə bir ay-Ramazan ayında bu günahlara ara verək. Çünki insan əvvəlcədə bu ayda həmin əməllərdən çəkinməyi hədəfləsə və çəkinsə, artıq sonra da bu günahları işləməz. Nəticədə, bəndə bu günahdan çəkinməyin mümkünlüyünü anlayar.

Ramazanın digər bir xüsusiyyəti də ibadət, zikr ayı olmasıdır. Bu ayda Allaha təsbih demək, müstəhəbbi namazlar qılmaq çox faydalıdır. Bir çoxumuz Allahın zikrindən ayrı düşmək üçün müxtəlif bəhanələr axtarır, bunu işimizin çox olması, vaxtın darlığı ilə izah edirik. Gəlin heç olmasa bu ayda Allahı anmaqdan uzaq düşməyək! Metroda gedə-gedə, oturanda, uzananda zikr edək! "Lə iləhə illəllah”, "Subhanəllah”, "Allahu məğfirli” və s. zikrlərlə Allahı təsbih edək! Bu ayda ibadətlərə nə qədər böyük qaşılıq verildiyini xatırlayaq! Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: "Ramazan ayında bağışlanmayan kimsə, bəs hansı ayda bağışlanacaq?!” ("Əmali-Səduq,səh. 52 , hədis 2”).

Amma əvvəldə qeyd etdiyimiz kimi ibadətin fəziləti onun bəndəni günahlardan təmizləməsi ilə ölçülər. Deməli ibadətlərimizi artırdığımız kimi, günahlarımızı da azaltmalıyıq. Əks halda ibadətimizin Allah dərgahında bir yeri, dəyəri olmaz.

Ey iman gətirən şəxs! Ramazana layiqincə hazırlaş və bağışlan! Bu ayda bağışlanmayan "bədbəxt” adlandırılıb! Sözümüzü isə gözəl bir hədisi-şəriflə bitirmək yerinə düşər. Hədis isə yenə sevimli peyğəmbərimizdəndir (s): "Ramazan ayının ilk gecəsi səmanın qapıları açılar və son gecəsinədək bağlanmaz” ("Biharul-Ənvar”, c.96,səh. 34 , hədis 8).

ORUC – DÜNYA VƏ AXIRƏT SƏADƏTI GƏTIRƏN ILAHI ZIYAFƏT

Pünhan — Tue, 05 Jul 2011 13:22:49 GMT

İnsanların hamısı ziyafətdə iştirak etməyi xoşlayırlar. Xüsusilə böyük şəxsiyyətlərin təşkil etdiyi ziyafətlər hamı üçün daha maraqlı və arzulanandır. Hər bir ziyafət onu təşkil edənin kimliyindən asılı olaraq ozünəməxsusluğu ilə seçilir. Bu səbəbdən də ziyafətlər heç də həmişə süfrədə olan rəngarəng nemətləri ilə yadda qalmır. Ziyafət nə qədər böyük şəxs tərəfindən təşkil edilmiş olsa, süfrə məsələsi bir o qədər arxa planda qalır və əsas diqqət məclisin səbəbkarına, onunla ünsiyyətə yönəlir. Əgər kimsə belə bir boyük məclisə xüsusi olaraq dəvət alsa, üstəlik orada iştiraka gorə mükafat da veriləcəyini bilsə, yəqin ki, heç vaxt belə bir məclisdə iştirakdan boyun qaçırmaz.

Ramazan hər bir müsəlmanın dəvət olunduğu Allah qonaqlığıdır. Allah-Təala Qurani-Kərimin Bəqərə surəsinin 183-cü ayəsində bizləri bu ilahi ziyafətə dəvət etmiş və orada iştirak etməyi hər birimizə vacib buyurmuşdur. Bəli, Allah-Təala bizi ziyafətə dəvət etmiş və bildirmişdir ki, həmin ziyafətdə iştirak etsək, qazancımız dünya və axirət səadəti ola bilər.

Bildiyimiz kimi, İslamın insanlara vacib buyurdugu bütün əməllər həm maddi, həm də mənəvi mənfəətlərə əsaslanır. Oruc tutmaq da bu ümumi qaydadan istisna deyildir. Düzdür, Quran və ya hədislərdə heç də həmişə bütün əməllərin əsaslandığı hikmətlər açıqlanmır. Bunun müxtəlif səbəbləri ola bilər. Səbəblərdən biri kimi, həmin hikmətlərin izahının İslamın ilk dövrlərində insanlar tərəfindən lazımi şəkildə qavrana bilməməsini gostərmək olar.

Bildiyimiz kimi, bu gün artıq orucun insan sağlamlığına olan faydaları barədə kifayət qədər elmi dəlillər movcuddur. Hətta tam qətiyyətlə demək olar ki, insan orqanizmində orucun müsbət təsir göstərmədiyi bir üzv yoxdur. Bu cür elmi izahları o dovrün insanlarına başa salmaq təbii ki, qeyri-mümkün idi. Bu səbəbdən də Peygəmbərdən (s) və İmamlardan (ə) nəql edilmiş rəvayətlərdə orucun insan organizminə bu gün məlum olan xeyirlərini sadalayaraq, "oruc tutun ki, qanınızda olan ziyanlı yağlar təmizlənsin, bədəninizdəki filan zəhərli maddələr ərisin, qaraciyərinizin fəaliyyəti normallaşsın, astma xəstəliyi aradan qalxsın" və s. kimi ifadələr işlətməmiş, ümumi olaraq "oruc tutun ki, saglam olasınız" deməklə kifayətlənmişlər.

Orucun butun bu faydalarına baxmayaraq Allah-taala onun maddi xeyrini deyil, mənəvi faydasını açıqlamaga üstünlük vermişdir. Bunun səbəbi odur ki, mənəvi faydanı nəzərə alaraq oruc tutan, həmin maddi xeyirləri də təbii olaraq əldə etmiş olur. Belə ki, insan Allaha xatir oruc tutanda da oruc öz maddi təsirini həmin şəxsə gostərəcək və o, orucun organizmə olan xeyirlərini əldə edəcəkdir. Məsələnin əks tərəfi isə belə deyildir. Belə ki, əgər kimsə yalnız həmin maddi məqsədlərlə oruc tutsa, ondan nəzərdə tutulan mənəvi xeyirləri əldə edə bilməyəcəkdir. Oruc üçün Allah tərəfindən nəzərdə tutulan mənəvi xeyir isə heç nə ilə müqayisə edilə bilməz.

Orucun ən böyük faydalarından biri onun insan mənəviyyatına olan töhfəsi, insanın iradəsini möhkəmləndirməsi, öz nəfsinə hakim etməsidir. Allah-taala da orucun bu xeyirinə toxunmuş və oruc tutmağın təqva əldə etmək istiqamətində bir addım olmasını bəyan etmişdir. Təqva nədir? Təqva insanın həm zahir, həm də batində Allahdan qorxmasi, butun hallarda Onun gostərişlərinə tabe olmasıdır. Əgər biz Qurani-Kərimə nəzər salsaq gorərik ki, təqvaya malik olmaq Allah qanında bəndənın ən bəyənilən sifətidir. Allah-Taala insanlardan təqvalı olmağı istəmiş və təqvanı bəndələrin bir-birindən üstünlük meyarı təyin etmişdir (Hucurat 13). Allahın rəhmət və mərhəməti hər şeyi əhatələmiş və O, rəhmətini yalniz təqvalılara vacib etmişdir (Əraf 156). Allah-Təala məhz təqvalıları cənnətin varisləri edəcəkdir (Məryəm 63). İnsanların hamısı cəhənnəmə daxil olacaq, Allah oradan yalniz təqvası olanları çıxaracaqdır (Məryəm 72). Allah xeyir işləri yalnız təqvalılardan qəbul edir (Maidə 27). Ən gozəl azuqə təqvadır (Bəqərə 197). Çünki bizim əməllərimizdən Allaha yalniz təqva çatır (Həcc 37). Xülasə, ümumiyyətlə bütün ibadətlərdən məqsəd təqva əldə etməkdir (Bəqərə 21).

Quranın təqvaya bu qədər əhəmiyyət verməsindən sonra hər bir müsəlmanın vəzifəsi təqvaya yiyələnmə istiqamətində hərəkət etmək və təqvasının artmasına səbəb olan işlər görməyə çalışmaq olmalıdır. Həmin təqvaya səbəb olan əməllərdən biri də orucdur. Allahın bizlərə vacib buyurduğu ibadətlər içərisində oruc xüsusi əhəmiyyətə malikdir. Oruc islami ibadətlər arasında bir neçə xüsusiyyəti ilə seçilir. Bunlardan biri orucun sırf Allaha məxsus ibadət olmasıdır. Peyğəmbərdən (s) nəql edilmiş məşhur rəvayətlərdən birində deyilir: "Allah-Təala buyurmuşdur: "Oruc Mənə məxsusdur və onun mukafatını mən Ozüm verəcəyəm." Əslində İslami baxımdan ibadətlərin hamısı Allaha məxsusdur və Allahdan qeyrisinə ibadət etmək haramdır. Lakin Allah-Təalanın orucu xüsusi olaraq vurğulaması bu ibadət novünün əhəmiyyətini gostərir. İslam alimləri bu hədisin izahında bir noqtəyə də işarə edirlər ki, Allah-Təalanın həmin mübarək kəlamından məqsəd, orucun riyakarlıq göstərmək mümkün olmayan yeganə ibadət olmasıdır. Çünki bildiyimiz kimi, ibadətlərin hamisinda adətən insan hansisa işi gorməklə ibadət edir. Orucda isə ibadət hərəkətlə deyil, hərəkətsizliklə, yəni bir sıra hərəkətlər etməməklə, bir sıra əməllərdən çəkinməklə yerinə yetirilir. Hərəkət olmayanda da, təbii ki, başqasına gostərməli bir şey olmadığı üçün riyakarlıq mümkün deyil.

Orucun digər bir ozünəməxsusluğu onun həm Quranda, həm də hədislərdə səbr adlandırılmasıdır (Bəqərə 45). Oruc Allahın qadağan buyurduğu şeylər müqabilində Allaha xatir səbr etməkdir və bildiyimiz kimi İslamda ən boyük mükafatlardan biri məhz səbr sahibləri üçün nəzərdə tutulmuşdur. Belə ki, Allah-Təala Qurani-Kərimdə səbr edənlərə saysız-hesabsız mükafat verəcəyini bildirmişdir (Zumər 10). Elə bu səbəbdəndir ki, müqəddəs dinimizdə bir sıra əməllərin mükafatının boyüklüyünü başa salmaq üçün meyar olaraq oruc gostərilir. İslamda orucla bağlı diqqəti çəkən digər bir məqam da orucun bir sıra əməllər üçün kəffarə (cərimə) rolunu oynamasıdır. Orucun insanın günahlarının bağışlanmasındakı rolu barəsində hədis mənbələrində çoxlu sayda rəvayətlər mövcuddur. Lakin Quranda konkret olaraq bir sıra günah əməllərin cəzası olaraq, yaxud bir sıra vacib əməllərin yerinə yetirilmədiyi təqdirdə oruc tutmaq əmr edilmişdir ki, misal olaraq Bəqərə surəsinin 196-cı ayəsini, Nisa surəsinin 92-ci ayəsini, həmçinin Maidə surəsinin 89 və 95-ci ayələrini gostərmək olar.

Orucun maddi və mənəvi xeyirləri barəsində danışaraq məsələnin bütün tərəflərini əhatə etmək qeyri-mümkündür. Ən azı ona görə ki, orucun insan orqanizminə xeyirləri hələ indi, İslamin gəlməsindən 1400 il sonra üzə çıxır və daha on və yüz illər sonra nələrin məlum olacağını heç kəs deyə bilməz. Allah-Təala isə bütün bu maddi və mənəvi xeyirləri bir cumlə ilə ifadə edərək buyurmuşdur: «Bilsəniz oruc tutmaq sizin üçün nə qədər xeyirlidir!» (Bəqərə 184). Elə isə bütün əmrləri saysız hikmət və xeyirlərə əsaslanan Allahin dəvətini qəbul edərək özümüzü bu ilahi ziyafətdən məhrum etməyək. Allah-Təala hamımıza Ramazan ayında Özünün bəyəndiyi kimi oruc tutmağı nəsib etsin. AMİN!

Ağabala MEHDİYEV

MƏNBƏ: islam.az
http://imamhuseyn.org

11 ayın sultanı gəlir...

Administrator — Mon, 04 Jul 2011 13:21:23 GMT

Həmd olsun Allaha, bütün yaradılanların Rəbbinə ki, bizə Ramazan kimi rəhmət və bərəkət dolu ayı bəxş etmişdir. Bu ay həm fəziləti, həm əhval ruhiyyəsi ilə bütün aylardan fərqlənir...

Ramazan ayının ilk günü ilə birlikdə nur və sevinc dolu günləri yaşamağa başlayarıq. Kainat şənlənər, dünya cənnətdən süzülən nurani bir hava ilə dolub-daşar. Rəhmət ölkəsindən müjdələr, aləmlərin Rəbbindən salam və məğfirət gətirər Ramazan ayı...

Müqəddəs kəlamın nazil olmasını (Qədr gecəsini) insanlarla birlikdə cinlər, mələklər, ağaclar, çiçəklər də qeyd edir... Görünən və görünməyən bütün aləmlərdə bayram yelləri əsir...

Bu ayın Allah qatında xüsusi bir yeri var...Ən geniş rəhmət qapıları bu ayda açılar. Başda Qurani-Kərim olmaqla! Zəbur, Tövrat, İncil kimi digər səmavi kitabların da bu ayda nazil olması, bu günlərin nə qədər dəyərli olduğunu anlamamız üçün bir sübutdur...

Bu günlər həm də möminlər üçün bir fürsətdir... Bu ay Rəbbləri tərəfindən onlara bəxş olunub ki, Ona öz qulluq dərəclərini, ilahi məhəbbəti göstərsinlər. Bütün bu ibadətlər (oruc) əlbəttə ki, nəticəsiz qalmayacaqdır.

Bu ibadətlərin qarşılığını aləmlərin Rəbbi özü verəcəkdir... Ona güvənən, Onu özünə vəkil edən aciz qalmayacaqdır!

Ramazan hər cəhəti ilə ibadət ayıdır. Sübh azanından məğribədək oruc tutan, bu vaxt ərzində isə üç namaz qılan, dua edən bəndə bəlkə özü də bilmədən hər saniyə Allahı zikr edir. Rəhim olan Allah da bəndəsinin bu duasını qarşılıqsız qoymaz, ona cənnət qapılarından birini açar, axirətdə elçisindən şəfaət nəsib edər inşallah!

Ramazanda min aydan daha xeyirli olan Qədr gecəsi vardır. Səmavi kitabların sonuncusu və Həzrət Muhammədin (salləllahu aleyhi və alihi və salləm) möcüzəsi olan "Qurani-Kərim” bu gecədə nazil olmağa başlamışdır...

Saytımızın adminstrasiyası adından hamınızı müqəddəs Ramazan ayının başlanması münasibəti ilə təbrik edirik. Allah tutduğunuz orucları qəbul buyursun!

Şaban ayının əməlləri

Pünhan — Sun, 03 Jul 2011 13:20:22 GMT

Şəban ayının fəziləti barədə Həzrət Peyğəmbərdən (s) belə nəql edilir: «Şəban ayı mənim ayımdır».

İslam Peyğəmbəri (s) bu ayı axıra kimi oruc tutar, arada fasilə olmadan, mübarək Ramazan ayının orucunu tutmağa başlayardı.

Peyğəmbər (s) həmçinin buyurmuşdur: «Hər kəs bu ayın bir gününü oruc tutsa, behişt ona vacib olar».

İmam Zeynəlabidin (ə) barədə rəvayət olunub ki, o, «Allahummə salli ələ Muhəmmədin və ali Muhəmməd şəcərətin-nubuvvəti ...» duasını şəban ayında günorta vaxtı oxuyarmış (İlahi! Peyğəmbərə (s) və onun Əhli-beytinə (ə), nübuvvət şəcərəsinə, risalətin nazil olduğu xanədana, mələklərin bir-birini əvəz etdiyi məkana, elm mədəninə, vəhy Əhli-beytinə (ə) salavat göndər…) /«Məfatihul-cinan», səh. 408-411/ ).
Eyni zamanda, ibn Xaluyedən nəql edilir ki, bu ayda Həzrət Əli (ə) və onun övladları (ə) aşağıdakı münacatı oxuyardılar: «Allahummə salli ələ Muhəmmədin vəsmə’ dua’i iza də-əvtukə…» (Allahım! Salavatın olsun Həzrət Muhəmmədə (s) və Əhli-beytinə (ə), eşit duamı Səni çağırdığım zaman… ) /«Məfatihul-cinan», səh. 412/

Şəban ayının birinci gecəsi
Mötəbər mənbələrdən olan «İqbal» kitabında bu gecə üçün çoxlu namazlar zikr olunmuşdur və onlardan biri də 12 rəkətli namazdır ki, burada «Həmd» surəsindən sonra 11 dəfə «Tövhid» surəsi oxunur. Bu namaz 6 ikirükətli namaz kimi qılınır.

Şəban ayının birinci günü
Bu günün orucunun böyük fəziləti var. İmam Sadiq (ə) buyurmuşdur: «Şəban ayının birində oruc tutan şəxsə behişt vacib olar».

Şəban ayının üçüncü günü
Bu - ilin ən mübarək günlərdən biridir. Şeyx Misbah kitabında yazır ki, İmam Hüseyn (ə) şəban ayının 3-ü, cümə axşamı dünyaya gəlmişdir. Bu gün «Allahummə inni əs-əlukə bihəqqil-məvludi...» (Allahım! Həqiqətən mən bu günkü mövludun haqqına and verib, Səndən diləyirəm…) duasını oxumaq müstəhəbdir. /«Məfatihul-cinan», səh. 418/

Həzrət Peyğəmbərə (s) sual etmişlər ki, «Hansı günlərin orucu daha əfzəldir?» Cavabında Həzrət (s) buyurmuşdur ki, «Ramazan ayına hörmət və tə’zim nümayiş etməyə görə - Şəban ayının orucu».

Şəban ayının əməllərindən;

- Şəban ayında sədəqə verməyin böyük savabı vardır;

- Şəban ayında çoxlu tövbə etmək tövsiyə edilmişdir;

- Şəban ayında hər gün 70 dəfə bu duanı oxumaq məsləhət görülür:

«ƏSTƏĞFİRULLAHƏ VƏ ƏS-ƏLUHUT-TƏVBƏ».

http://deyerler.org

İMAM HÜSEYN MƏKTƏBINƏ XƏYANƏT

Pünhan — Tue, 07 Dec 2010 17:18:22 GMT

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə

İmam Hüseyn (ə) qiyamı ilə yeni bir məktəb (islamın əməl məktəbini) yaratdı. Zaman keçdikcə xainlər İmam Hüseyn (ə) məktəbinə xəyanət edib təhriflər yaratmağa başladılar. Nəticədə bu məktəbin əsas amalını pərdə arxasına çəkib Hüseyni (ə) yazıq və zülmə məruz qalmış bir fərd kimi tanıtdırmağa başladılar. Çünki təhrifin ziyanı fövqəladə dərəcədə böyükdür. Təhrif edənlər bilirlər ki, Hüseynin (ə) qiyamı məktəblikdən çıxarılandan sonra daha ona tabe olmağına luzum qalmayacaq. Yəni nəticədə Kərbəla hadisəsindən istifadə etmək mümkün olmaz. Əhli-beyt məktəbinə bundan böyük xəyanət təsəvvür olunmaz. Bəs nəyə görə Əhli-beyt imamları təkid ediblər ki, İmam Hüseyn əzası daim davam etdirilsin? Hər il bu əzanı təzələməkdən hədəfləri həzrət Zəhraya (ə.s) təsəlli verməkmi olub?

Hüseyn (ə) müsəlman ümmətinə şəxsiyyət verdi. Bir millətə şəxsiyyət vermək, yəni azadlıq eşqini onun sinəsində alovlandırmaqdır. Müsəlman ümmətinə öyrətdi ki, başqalarına muti olmayan millət şəxsiyyətə sahib ola bilər. Azadlıq və şəxsiyyəti müstəqil olmaq hissi İmam Hüseyni bu xətərli qiyama sövq etdi və Rəsulullahın vəfatından əlli il sonra İslamın həqiqi çöhrəsi munafiqlər tərəfindən ləkələndiyi bir zamanda ümməti ayıltmaq üçün meydana girdi.

Məsihilər mötəqiddirlər ki, İsa (ə) çarmıxa çəkilməyi qəbul etməklə özünü ümmətinin günahlarına fəda etdi. Bununla da onlar günahlarının paklanmasını İsanın boynuna atırlar. İslam ümməti arasında da bu cür təfəkkür edənlər mövcuddur. Digər bir dəstə deyirlər ki, Hüseyn (ə) Kərbəlada təqsirsiz bir dəstə əşrar və sitəmkarların əli ilə qətlə yetirildi. Dünyada gündə minlərlə insan günahsız sitəmkarların əli ilə öldürülür, bununla belə heç kim illərlə oturub onların zülm və sitəmlə öldürülməsindən bəhs edib təəssüflənmir. Onların qanlarının hədər axıdılmasını etiraf edirlər və illər keçəndən sonra heç kəs onları xatırlamır. Kim indiyə qədər Hüseyn ibn Əlinin qanının hədər getdiyini deyib. Əksinə Hüseyn ibn Əlinin hər damla qanı tarixin yeni bir səhifəsini yazdı və həmişə də qeyrət məktəbində xariqələr yaradır. Hüseyn şəhadəti ilə əbədi olaraq sitəmkarların səltənətlərini lərzəyə gətirdi. Hüseyn (ə) əzasının daim yeniləşməsinə təkid edənlər məhz bu məktəbin hədəfini insanlara çatdırmaq istəyiblər. Onu yazıq və biçarə kimi tanıtdırmaq üçün yox. Əgər indi məhərrəm ayında və məxsusən Aşura günündə bəzi xoşa gəlməz əməllər və bəzən də xurafat görəndə bilməliyik ki, bu məsələdə birinci növbədə ruhanilər muqəssirdirlər. Söhbətimiz İmam Hüseyn məktəbində yaranmış təhrif haqqında olduğu üçün öncə biz bu təhrifin yaranmasına kömək edən əsas səbəbləri araşdırmalıyıq. Araşdırmalardan belə məlum olur ki, bu təhrifdə iki amil əsas rol oynayır.

Birinci amil: İmam Hüseyn üçün məclis quranlar çalışırlar ki, qurduqları məclis məntəqədə səs salsın və hər yerdə həmin məclsdən danışsınlar. İstər yas məclisləri və istərsə muhərrəmliklə əlaqədar qurulmuş təkyələr bu ideyanı əhatə edir. Məhz belə məclislərə dəvət olunmuş rövzəxan məclisin daha gur keçib məclis sahibinin onu yaxşıca mukafatlandırması üçün əlindən gələni əsirgəmir. Nəticədə rövzəxan oxşama deməyə başı qarışdığından oxuduğu rövzəni yalanlarla bəzəməkdən həya etmir. Etiraf etmək lazımdır ki, cəmiyyətin xurafatda qalması məscidlərdə fəaliyət göstərənlərin dəyirmanına su töküb onun daha sürətlə işləməsinə kömək edir. Şivən qoparıb camaatı İmam Hüseyn ideyasına yox özünə məftun edənlər islam məarifindən heç bir məlumat vermirlər. Haradan məlumat versinlər ki, bir halda özlərinin məlumatları yoxdur. Onların məqsədləri İmam Hüseyn adından istifadə edib camaatı özlərinə tərəf cəzb etməkdir. Avam camaat da onları yaxşı oxşama dediklərinə görə zəmanənin bilicisi kimi qəbul edirlər. Camaat məclisin sonunda onu bəh-bəh deyə tərifləyəndə bu təriflər onları gələn məclislər üçün yeni yalanlar qondarmağa vadar edir.

İkinci amil: Əksər məscidlərdə fəaliyət göstərən mollaların məscidləri gədaxanaya (nəzir yığılan yer) çevirmələridir. Məscidlər insanların ilahi maarifdən faydalanmalarına xidmət göstərən bir mərkəz olmalıdır. Təəssüflər olsun ki, əksər məscidlər nəzir qutularının yerləşdirilməsi üçün mərkəzə çevrilib. Təkcə Bakı şəhərində tanınmış məscidlərin birində adi günlərdə yeddi nəzir qutusu fəaliyət göstərir. Bunu da qeyd etmək lazımdır ki, həmin nəzir qutuları gözə gəlimli yerlərdə yerləşdirilir ki, məscidə daxil olan birinci onu ziyarət etsin. Aşura günündə bu qutuların sayı iki bərabər artır. Bundan əlavə qara bez parçaların təbərrük kimi satılmasını demirik! Məlum olur ki, İmam Hüseyn məktəbindən "səmərəli istifadə” edənlər var. Çünki camaatın əksəriyyəti avamdır və onların avam olaraq qalmaları bir dəstənin ən böyük arzusudur. Haqqında danışdığımız məscidin minbərinin texniki layihəsi də bu ideyanın təzahurüdür. Çünki minbərin altı boşdur. Məscidə gələn avamlar (onların əksəriyyəti qadınlar, və məxsusən cavan qızlardırlar) içəri daxil olanda orada onlara yol göstərənlər onu yeddi dəfə təvaf etmək üçün minbərin altına tərəf hidayət edirlər. Həmin avamlar minbərin bu tərəfindən girib o tərəfindən çıxanda Molla Cəbinin sözü yada düşür. "Heyvanuva şükür Pərvərdigara!” Rəsulullah (s) buyurub: "Bidətlər aşikar olduğu zaman alimə vacibdir ki, elmini aşikar etsin. Əks halda Allahın lə`nəti olsun ona!” İslama aid olmayan bir əməli islama nisbət vermək bidət adlanır. Bidəti icad edənlər əslində bu əməl vasitəsilə islamı ləkələmək məqsədi güdürlər. Bunun qabağını almaq üçün alim gərək vəzifəsini yerinə yetirib elmini zahir etsin. Digər bir hədisdə Rəsulullah (s) buyurub: "Əgər Mənim ümmətimdən iki sinif saleh olsa onda ümmət də saleh olar. Əgər bu iki sinif xarab olsa, onda ümmətim də xarab olarlar. Səhabələr soruşdular ki, o iki sinif kimlərdirlər ya Rəsuləllah? Buyurdu: Alimlər və əmirlər.” (Tohəful uqul)

Alimlərin vəzifələri həqiqəti bəyan edib yalanla mübarizə etməkdir. Alimlər qeybət məsələsində icazə veriblər ki, Peyğəmbər və imam adından yalan danışıb bidət yaratmağa cürət edənin fitnəsini aşikar edib onu rüsvay edin. Çünki alimlər Peyğəmbər və imamlardan sonra onların vəzifələrini yerinə yetirməkdə məsuldurlar.

Elman İbadov kerrar@mail.ru

Saytın materiallarından istifadə edərkən istinad zəruridir.

Aşura və İmam Hüseyn (ə)

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:15:50 GMT

Bilmilləhir-Rahmənir-Rahim. Allahın salam və salavatı olsun elçisi Muhammədə, onun pak Əhli-beytinə, sadiq səhabələrinə və yolunu izləyənlərə. Bu gün İslam dünyasında çox böyük bir kədər günüdür. Bu gün Peyğəmbərimizin (s) nəvəsi, cənnət cavanlarının əhli, möminlərin əmirinin oğlu, Fatimə xanımın (s.ə.) balası, müsəlman ümmətinin imamı, Allah-Təalanın xəlifəsi Həzrəti İmam Hüseyn ibni Əlinin (əleyhissalam) şəhadəti günüdür. 14 əsr əvvəl bu gün Yezid ibn Müaviyyənin (l) mənfur qoşununu Həzrəti Hüseyni (ə) vəhşicəsinə qətlə yetirmişdir. Bununla İmam Hüseyn (ə) şəhidliyin ən uca zirvəsinə yüksəlmiş və "Seyiddüşühəda” adını qazanmışdır. O, İslam uğrunda, Həzrəti Muhammədin (s) dini uğrunda, imamət dünyası uğrunda şəhid oldu. O mənfur Yezidə məğlub olmadı, əksinə qələbə çaldı, 72 nəfərlə 30 minin qabağında boyun əymədi, o sübut etdi ki, Əhli-beyt Peyğəmbər (s) yolunda hər şey etməyə qadirdir, hətta bu Kərbəlaya gəlib qanına qəltan olmaq olsa belə... İmam Seyiddüşşühəda (ə) özündə Peyğəmbərin (s) qorxmazlığını, Əlinin (ə) igidliyini birləşdirdi...

Hələ bu böyük qəhrəman doğulduğu gün Həzrəti Cəbrail (ə) Peyğəmbərə (s) bu şəhadət xəbərini gətirmiş, bu xəbər qarşısında özünü saxlaya bilməyən Allah elçisi gözyaşlarına qərq olmuşdu...

Bu gün də İslam gözyaşları içindədir. Hüseynə mələklər, dağlar, daşlar, çaylar ağlayır, bu gün Rəsulullah (s) ağlayır... Bu gün Əhli-beyt aşiqləri ağlayır...

"Ağlayır” dediysək bu mənəvi məna ifadə edir. Həzrəti Əli (ə), "Möminin sevinci üzündə, qüdrəti dinində, kədəri qəlbindədir” deyə buyurmuşdur. Bu gün Allaha çoxlu ibadət etməli, dualar oxumalı, Həzrət Hüseyni (ə) yad etməli, səbr etməliyik. Allah bizi Hüseyndən ayrı salmasın, Axirətdə bizə onun şəfaətini bəxş etsin! Allah-Təala Hüseynin qatillərinə, düşmənlərinə lənət etsin! Bütün müsəlmanlara başsağlığı veririk! İmam Sahib əz-Zamana başsağlığı veririk!

XANIM ZEYNƏB, QEYRƏT RƏMZI

Pünhan — Tue, 07 Dec 2010 17:14:58 GMT

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə

Hicrətin 61-ci ili, Məhərrəm ayının onunda İmam Hüseyn və Onun sadiq yavərləri Kərbəla çölündə şəhid edildi. Rəsulullahın Əhli-beytini, xanımlari və xırda qızlar xarici əsir (Yəni, İslam dinindən çıxıb murtəd olmuşlar) adı altında Kərbəladan Kufəyə yolladılar. Qabaqcadan Kufə əhlinə xarici əsirlər gətiriləcəyi haqda xəbər verilmişdi. Kufə şəhərinin küçələri əsirlərə tamaşaya gələnlərlə dolu idi. Tarixdə Kufə camaatı vəfasızlıqda məhşur olmuşdu. Əhli beyt şairi Fərəzdəq, imam Hüseynə (ə) Kufə camaatının vəziyyəti bu beyti ilə çatdırmışdı: "Kufə camaatının ürəkləri sizinlə, qılıncları isə sizin əleyhinizədir” Onlar Hüseyn ibni Əlinin nümayəndəsini Musılim ibn Əqili çox canfəşanlıqla qarşıladılar və tez bir zamanda namərdliklə İbni Ziyada təhvil verdilər.

Kufənin mərkəzi meydanında qadınların şivəni uşaqları ağlatdı və uşaqların ağlamağı qocaların ürəklərini təlatumə gətirdi. Bir dəfəyə hər tərəfdən fəryad və fəqan qalxdı. Bu cəmiyyətin içində öz sözləri ilə həyacanı zirvələrə yetirə biləcək şəxs Əlinin qızı Zeynəb idi. Kufəlilər Əhli-beytin haqqında çox böyük cinayət işlətdiklərini və heç bir yolla aradan getməyəcək böyük bir rüsvayçılıq törətdiklərini gördülər. Zeynəb (s) elə bəlağətlə danışırdı ki, elə bil Əli (ə) nitq söyləyirdi. Allaha həmd və səna edib Peyğəmbərə, onun pak Əhli-beytinə salavat və salamdan sonra belə buyurdu:

Ey Kufə camaatı! Ey hiyləgər və xəyanətkar camaat! İndi ağlayırsınız? Gözlərinizin yaşı qurumasın! Siz öz əlləri ilə əyirdiyi ipləri bir dəfəyə zay edən qadına bənzəyirsiniz. Nə peymanınızın dəyəri var, nə də sizin andınızın e`tibarı. Faydasız sözdən, özünə pərəstişdən və üzdə yaltaq kənizlər kimi yaltaqlanıb, arxada düşmənlə saziş etməkdən başqa nə varınızdır. Siz peyinlikdə bitən yaşıl və təzə bitkiyə oxşayırsınız. Siz bəzənmiş qəbrin divarlarının suvağına oxşayırsınız. Axirətiniz üçün pis azuqə hazırlamısınız! Allah qəzəbi, Cəhənnəm əzabı! Ağlayırsınız? Bəli, ağlayın, and olsun Allaha ki, ağlamağa layiqsiniz. Çox ağlayın və az gülün. Qazandığınız çirkinliklərə niyə ağlamayasınız? Heç bir su ilə yuyulmayan çirkinlik! Peyğəmbər balasını və behişt cavanlarının ağasını öldürməkdən pis nə çirkinlik ola bilər?! Sizin yolunuzun çırağı və qara gününüzün dostu olan bir insanı! ……başınızı aşağı salın……keçmişinizi bərbad etdiniz və gələcəyiniz üçün heç bir şey əldə etmədiniz. Bundan sonra siz gərək xar və məğlub yaşayasınız, çünki siz özünüzə Allah qəzəbi qazandınız. Elə bir iş gördünüz ki, az qalıb göy yerə düşə və yer parçalana, dağlar bir-birinə dəyə. Bilirsiniz ki, necə bir qan axıdıbsız? Bilirsiz, hicabsız halda küçə və bazarlara gətirilmiş qadın və qızlar kimlərdir? Bilirsiz ki, Peyğəmbər ciyərini parçalamısınız? Nə qədər çirkin və ağılsız iş görmüsünüz. Elə bir iş ki, onun çirkinliyi dünyanı başdan-başa doldurub. Göydən qan damlalarının yağmasına təəccüb edirsiniz?! Bilin ki, axirətin əzab və xarlığı çətin olacaq. Əgər etdiyiniz işə Allahın qəzəbi tutmursa rahatlanmayın. Allah günahın cavabını dərhal vermir, amma məzlumların qanını da yerdə qoymur. Allah hər şeyin hesabını edir”

Sonra Zeynəbin şiddətli bir nalə çəkib başını kəcavənin dirəyinə vurdu. Alnından qan axmağa başladı. Zeynəbin sözləri Kufə camaatına od vurdu. Ravi belə nəql edir: And olsun Allaha, o gün elə bil yenə də Əli ibn Əbi Tali Kufənin küçələrində xütbə deyirdi. Camaatı pərişan gördüm. Onlar narahatlıqdan əllərini ağızlarına qoyub təəssüf edir və ağlayırdılar. Yanımda bir kişini gördüm ki, ağlamaqdan üzünün tükləri göz yaşı ilə islanmışdı və Əhli-beytə xitab edərək belə deyirdi: Anam-atam sizə qurban olsun, sizin qocalarınız qocaların ən yaxşıları, cavanlarınız, cavanların ən yaxşıları, qadınlarınız, qadınların ən yaxşılarıdırlar……

Elman İbadov kerrar@mail.ru

Aşura orucu

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:13:21 GMT

Artıq Məhərrəm ayı daxil olub və İslam dünyasında ayrı bir abu-hava hökm sürür. Müsəlmanların bir hissəsi bu ayı matəm kimi qeyd edir, digər bir hissəsi də Məhərrəm ayına digər aylar kimi baxır.

Mübahisəli məsələlərdən biri də bu ayın 10-cu günündə tutulan orucdur. Belə ki, müsəlmanların bir hissəsi bu gün oruc tutur, digərləri isə orucu tərk edir.

Məlum olduğu kimi Aşura günündə İmam Hüseyn (ə) şəhid edilmişdir. Bəzi mənbələrdə bu hadisədən əvvəl Peyğəmbərin (s) həmin gündə oruc tutduğu qeyd edilmişdir. Bəs bu rəvayətlər həqiqətə nə dərəcədə uyğundur? Bunu cavablandırmaq üçün həmin mənbələrə müraciət edək:

Rəvayət edilir ki, Həzrət Peyğəmbər (s) Mədinəyə gələndə Ramazan orucunun vacib edilmədiyi vaxtlarda yəhudilərin Məhərrəm ayının 10-cu günü oruc tutduqlarını gördü. Bunun səbəbini soruşduqda yəhudilər belə cavab verdilər: "Bu böyük bir gündür. Bu gündə Allah Musa və qövmünü qurtarmış və Firon qövmünü suda boğaraq həlak etmişdir”. Bundan sonra Həzrət Peyğəmbər (s) "Mən Musaya sizdən daha yaxınam və onun orucunu tutmağa sizdən daha layiqəm” deyərək həm özü Aşura günü oruc tutmağa başladı, həm də müsəlmanlara bu gün oruc tutmalarını əmr etdi” ("Səhih Buxari”, cild 1, səh. 244; "Səhih Müslim”, cild 3, səhifə 150). Həmçinin başqa bir yerdə Ümmul möminin Aişədən gələn rəvayətdə qeyd olunur ki, Ramazan orucundan sonra bu oruc müstəhəb yerinə keçib. Müslimdə göstərilir ki, Allahın elçisi (s) vəfatından bir əvvəl də Aşura orucunu tutmuşdur.

Lakin qeyd etmək yerinə düşər ki, bu rəvayətlər o qədər də mötəbər deyildir.

1. Hər şeydən əvvəl rəvayətin sənədində ixtilaf var. Rical kitablarına müraciət edən şəxs asanlıqla ravi zəncirinin ittihamlara məruz qalan insanlardan ibarət olduğunu bilər. Ravilərdən bəzisi isə hicrətdən illər sonra Mədinəyə gəlmişdir (Əbu Musa Əşari kimi), İbn Zübeyr –hicrət vaxtı çox balaca idi. Müaviyyə-hicrətdən illər sonra müsəlman olmuşdur. Belə olan halda bu ravilərin Rəsullahla (s) bağlı hicrətdən əvvəl baş verən hadisələri rəvayət etməsi mümkündürmi?!

2. Bu rəvayətlər arasında kifayət qədər ixtilaflı məqamlar var. Məsələn, hədislərdən birində qeyd edilir ki, Peyğəmbər (s) yəhudilərdən götürüb oruc tutub. Digər rəvayətdə Həzrətin cahiliyyə vaxtından müşriklər kimi Aşura günü oruc tutduğu deyilir. Başqasında Ramazan orucundan sonra Aşura orucunu tərk etdiyi göstərilir. "Səhih Müslim”də (cild 3, səh. 151) qeyd edilir ki, Həzrət Peyğəmbər (s) Aşura günü oruc tutanda ona dedilər ki, bu yəhudilərin dəyər verdiyi bir gündür. Bundan sonra o, yəhudilərə müxalif olmaq üçün doqquzuncu gün oruc tutacağına söz verir. Lakin gələn il gəlin çatmamış o vəfat edir. Göründüyü kimi bir rəvayətdə qeyd edilir ki, Peyğəmbər (s) bu adəti yəhudilərdən götürür, digərində deyilir ki, o, yəhudilərin əksinə bu orucu 9-cu günə keçirir.

3. Yuxarıda göstərilən rəvayətə baxsaq görərik ki, guya Həzrət Məhəmməd (s) qardaşı Musanın (ə) sünnətini bilmirdi və bunu yəhudilərdən öyrəndi və onlara təqlid etdi! Lakin Peyğəmbər (s) əvvəlki elçilərin təlim və sünnətlərini hamıdan yaxşı bilirdi. Əgər belə olmasaydı son və ən üstün peyğəmbər olmağının nə mənası qalardı?! Bu rəvayətləri müdaifə edənlər hətta "Peyğəmbər (s) əmr almadığı məsələlərdə əhli-kitaba uymağı sevirdi” kimi əsassız bəhanələr göstərirlər. Lakin elə həmin mənbələrdə İslam peyğəmbərinin xüsusilə yəhudilərə təqlidə qarşı çox həssas olmasını qeyd olunur. Məsələn, (guya) müsəlmanların namaza çağırılması üçün yəhudilərə və xristianlara məxsus adətlərin təklif olunmasına qarşılıq bunları rədd etməsi və s. hədislər məhz həmin qaynaqlardadır. Doğru olan da budur. Hətta yəhudilərin "Bu şəxs bizə hər şeydə müxalifdir” deməsi kimi rəvayətlər də məlumdur. "Nihayətu-ibn Əsir”də "Kim özünü bir qövmə bənzədərsə o da onlardan sayılar” deyən hədis də var. Lüğətçi İbn Düreyd isə qeyd edir: "Aşura İslami bir addır və cahiliyyə vaxtında mövcud olmayıb”.

4. "Aşura” kəliməsinin Məhərrəm ayının 10-cu gününə deyilməsi Həzrət Hüseynin (ə) şəhadətindən sonra onu ardıcılları tərəfindən yas kimi qeyd olunmasından başlayaraq məşhurlaşdı. İbn Əsir yazır: "Aşura İslami bir ifadədir (yəni, İslamdan sonra işlədilmişdir)” ("Nihayətu-İbn Əsir”, cild 3, səh. 240).

5. Yəhudi şəriətindən məlumatı olan şəxs də bilir ki, yəhudilərdə "Aşura orucu” deyilən oruc yoxdur, həmçinin yəhudilərin nə əvvəllər, nə də indi belə bir oruc tutmayıblar. Bu barədə heç bir sənəd yoxdur.

6. Bu gün haqqında məlumat verən mənbələrdən bəziləri hətta o qədər irəliyə gediblər ki, az qala bütün əlamətdar günləri Aşuraya salıblar. Aydındır ki, bu rəvayətlərin uydurulması Əməvi tayfasına xüsusən sərfəli idi. Hər şeydən əvvəl məşhür sünni lüğətçiləri bu terminin İslamın zühurundan sonra işlədildiyini bildirmələrini qeyd etdik. İkincisi bir qism sünni rical alimləri bu hədislərin uydurma olduğunu qeyd edib ("əl-Lial Məsnua fil-əhadis Məvdua”, c. 1, s. 108; "əs-Sirətül Hələbiyyə”, c 2, səh. 134).

Məşhur filisof və tarixçi Əbu Reyhan Beyruni "əl-Əsər əl-Baqiyə” adlı kitabında yazır: "Ümeyoğulları (İmam Hüseyn (ə) öldürüldükdən sonra) Aşura günlərində təzə paltarlar geyinir, bəzənir, sürmələnir və bayram edirdilər. Onların bu səltənətləri dəb halına düşdü və sünnə əhli arasında yayıldı. Amma şiələr bu gündə matəmə qərq olub ağlayırdılar”.

Sonda isə Şeyx Səduqun öz sənədi ilə "İləlüş-şərayi” və "Əmali” kitablarında Cibilli Məkkiyədən nəql etidiyi rəvayəti nəzərinizə çatdırırıq. Meysəm Temmardan (r.ə.) gələn hədisdə Həzrət Əli (ə) buyurur: "Allaha and olsun ki, bu ümmət öz peyğəmbərlərinin nəvəsini Məhərrəm ayının 10-cu günündə qətlə yetirəcəklər və Allah düşmənləri o günü bərəkət günü edəcəklər”. Temmar deyir ki, o Həzrət mənə bildirdi ki, "Bütün yaradılanlar, hətta səhranın yırtıcı heyvanları, dənizdəki balıqlar və göydə uçan quşlar da Peyğəmbərin nəvəsinə ağlayacaqlar...”. Meysəm Temmar (r.ə.) deyir ki, "Allaha şərik qoşanlara, xristianlara, yəhudilərə və məcusilərə Allahın lənəti zəruri olduğu kimi Hüseyni öldürənlərə də bu lənət zəruri olmuşdur”. Bundan sonra Meysəmdən soruşulur ki, bu günü necə bərəkət günü qılacaqlar, o isə ağlayaraq deyir: "Özlərindən uydurduqları hədislə Həzrət Adəmin (ə) tövbəsinin bu gün qəbul olunduğu deyəcəklər, halbuki onun tövbəsi Zil-həccə ayında qəbul olunmuşdur; Davudun (ə) tövbəsinin bu gün qəbul olunduğunu deyəcəklər, onun tövbəsi də Zil-həccədə qəbul olunub; Onlar Yunusun (ə) balığın qarnından bu gün xilas olduğunu deyəcəklər, halbuki bu Zil-qəədə ayında olub; Onlar Nuhun (ə) gəmisinin bu gün sahilə yanaşdığını deyəcəklər, bu hadisə Zil-həccənin 18-i olub; Onlar dənizin Musa (ə) qarşısında bu gün yarıldığını deyəcəklər, bu hadisə isə Rəbbiul-əvvəldə baş verib”.

Bu günün orucu haqqında isə deyə bilərik ki, bugünki gün oruc tutmaq məkruhdur (bəyənilmir). Aşura günündə əsrə qədər yeyib-içməkdən çəkinmək, sonra isə az miqdarla kifayətlənmək daha yaxşıdır.

Elmi dəstək: kevsernet.com

Yezid ibn Müaviyə kimdir?

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:12:08 GMT

Yezid ibni Müaviyənin törətdiyi cinayətləri, İslam tarixinə yazdığı silinməz ləkələri yazmaq üçün illərlə vaxt, onlarla kitab lazımdır. Allahın dinini və qiyaməti açıq-aşkar təkzib edən bu fasiq çox böyük məharətlə atasının törətdiyi cinayətlərə kölgə saldı.

Görəsən nadan təəssüb gözlərini örtən qərəzli qələm sahibləri Yezid ibni Müaviyənin törətdiyi cinayətləri, Peyğəmbərin (s) dizləri üstündə böyüyən imam Hüseyn (ə)-ın faciəli qətlini, Әhli-beyt namuslarının əsir götürülüb küçə-bazarlarda gəzdirilməsini necə izah edirlər?

Sibt ibni Cuzi, Әbul-həsən Mədaini və başqa tarixçilər yazırlar:

«Mədinədə Təvvabin qiyamı yatırıldıqdan sonra Yezid ibni Müaviyənin əmri ilə Peyğəmbərin (s) şəhərinə basqın edildi. Bu basqında o qədər müsəlman öldürüldü ki, hətta Peyğəmbərin (s) məscidi və mübarək qəbrinə qədər qan axmışdı. Yezidin qoşunu xalqa amansızcasına divan tutur, müsəlmanların namusuna təcavüz edirdilər. Belə ki, həmin hadisədə zorlanmış mindən artıq ərsiz qadın sonradan dünyaya qanunsuz uşaq gətirdilər.»

Yezid ibni Müaviyənin açıq-aşkar Allahın dini və qiyamət gününü təkzib etməsini isbat etmək üçün onun «Divan»ından bəzi şeirləri oxuculara təqdim edirik. Yezidin söylədiyi bu şe᾿rləri Әbul Fərəc, Şeyx Abdullah Şəbravi Şafei, Xətib Xarəzmi və İbni Әbil Hədid kimi böyük əhli-sünnət alimləri öz kitablarında yazmış və o fasiqin lə᾿nətlənməsinə hökm vermişlər.

Şeirlərin bir hissəsinin tərcümələri:

«Şərab bir günəş kimi saqinin əlində çıxır, mənim ağzımda qürub edir. Әgər Məhəmmədin dinində haramdırsa, gəlin İsanın dinində içək.»

(Öz mə᾿şuqəsinə üz tutaraq) «Әzizim, yaxın gəl ki, sənə öz qəlbimdəkiləri deyim..., hər kəs qiyamətdən nə danışsa, əbəs və yalan sözlərdir ki, bizi eyş-işrətdən uzaqlaşdırır...»

İmam Hüseyn (ə)-ın əhli-beytini Şama əsir gətirən zaman, onları görən kimi bu şeiri oxumağa başladı:

«Bu əsirlər görünən kimi, bu günəşlər mənim sarayıma saçan kimi bir qarğa qarıldadı (bunu ərəblər tərslik əlaməti bilirlər), dedim: sən qarıldasan da, qarıldamasan da mən Məhəmməddən öz intiqamımı aldım...»

Xətib Xarəzmi, Әbul-fərəc ibni Cuzi, Şeyx Abdullah Şəbravi Şafei yazırlar:

İmam Hüseyn (ə)-ın kəsilmiş başı Yezidin qarşısına qoyulanda o, yəhudi və xristian qonaqlarının qarşısında, bu gün Bədr gününün müqabilində bir gün oldu ya Məhəmməd! – deyərək bu şeiri oxumağa başladı:

«Kaş Bədr günü ölən babalarım burda olaydılar. Sevincdən fəryad edib deyərdilər: Әl-qolun var olsun Yezid! Onların ən böyüklərini öldürdün, bu Bədrin cavabı idi, indi oldu heç-heçə.

Bəni-haşim (Peyğəmbərin tayfası) səltənətlə oyun oynadılar. Yoxsa, nə bir xəbər var idi, nə də vəhy gəlmişdi. Xəndəfin (babalarından biri) oğlu olmazdım əgər Məhəmmədin balalarından intiqam almasaydım. Әziz övladını öldürüb Әlidən öz qisasımızı aldıq...»

Bu şeirlərin sahibinə müsəlman demək onu lənətləməmək İslamın əsaslarını ayaq altına qoymaq deyilmi?

Yaxşı olardı ki, müsəlmanlara böhtanlar yağdırıb onlara müşrik, kafir deyənlər bu cümlələri söyləyən şəxs barədə diqqətlə fikirləşsinlər. Bir tərəfdən təəssübü kənara qoymaq istəməyənlər, digər tərəfdən də gün kimi aydın olan bu həqiqətlərdən qaça bilməyən şəxslər qəribə bir anlaşılmazlıq qarşısında qalırlar..!

Dəməşq şəhərində hər gün təkrarlanan qəribə bir mənzərə ilə rastlaşdım. Bu şəhərin əhli-sünnət əhalisi hər gün böyük Әməvi məscidinə gəlir, əvvəlcə imam Hüseyn (ə)-ın mübarək başı qoyulduğu yeri öpüb ziyarət edir, daha sonra hündürlüyü 3-4 metr olan Yezidin taxtının altında namaz qılırlar. Әziz qardaşlarımızın dediyinə görə bu taxtın altında qılınan namazı Allah-taala Yezidə xatir qəbul edir..!

Çox qəribə məntiqdir..., ölənə Allah rəhmət eləsin, öldürənə əl-qolun var olsun demək, özünü başqalarına güldürmək deyilmi?

"Yezid ictihad edib”, yəni "İslamın məsləhətini imam Hüseyni öldürməkdə görüb”, deməklə özümüz özümüzü aldatmırıqmı?

Yezid ictihad edib Peyğəmbərin əziz övladını öldürə bilirsə, müsəlmanlar ictihad edib onu və fasiq atasını lənətləyə bilməzlərmi?

Mənbə: "Əhli-beyt” beynəlxalq informasiya mərkəzi.

İBNİ ZİYADIN SARAYINDA

Pünhan — Tue, 07 Dec 2010 17:10:25 GMT

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə

Qürurdan məst olan İbni Ziyad özünü daha qüdrətli görürdü. Kufə camaatını qorxutmaq üçün onların hamısına sarayda Hüseynin qətıinə görə keçirdiyi bayram məclisində iştirak etməyə icazə verdi. Yezidin qoşununun qələbəsini bu məclisin keçirilməsi ilə bayram etmək istəyirdi. Ona görə də Seyyidüş-şühəda (ə)-ın mübarək başının gətirilməsinə fərman verdi. İmamın başını onun qarşısına qoydular. İbni Ziyad gülür və əsası ilə o Həzrətin dişlərinə vurub deyirdi:" ..Hüseyn nə gözəl dişlərin var ..

Əsirləri İbni Ziyadın məclisinə gətirdilər. Zeynəb (s) köhnə paltarda tanınmaz şəkildə bir guşəyə çəkildi və orada əyləşdi. Əhli-beytin başqa qadınları da onun ətrafına yığışdılar.İbni Ziyad dedi: O qadın kimdir?Zeynəb (s) cavab vermədi.İbni Ziyad ikinci və üçüncü dəfə də həmin sualı təkrar etdi. Qadınlardan biri dedi: Bu Peyğəmbər balası Fatimənin qızı Zeynəbdir. İbni Ziyad üzünü Zeynəbə tutub dedi: «Şükr olsun o Allaha ki, sizi rüsvay etdi, öldürdü və göstərdi ki, sizin dedikləriniz yalandan başqa bir şey deyildir.»

Zeynəb cavabında dedi: "Zülmdən başqa dayağı olmayan bir zalımı, onun qüdrətini saymamazlıqla məsxərə edən məzlumlar dərdli danışıqlarına görə məzəmmət olunmazlar”

İbni Ziyad özünü Zeynəbin cavabı qarşısında aciz görüb dedi: Sənin qohumlarının və nəslinin böyük itaətsizliyi ürəyimdə bir dərd idi. Allah o dərdə şəfa verdi. Bu sözlə Zeynəbin qəlbi sındı və ağlayaraq dedi: Mənim sərvərimi öldürdün, xanədanımı məhv etdin, bizim kök və budağımızı vurdun: Əgər sənin şəfan bundadırsa, şəfa tapdın. Şükr olsun o Allaha ki, öz peyğəmbəri Məhəmməd (s) ilə bizə kəramət buyurub, çirkinliklərdən pak etdi. Yalnız günahkar rüsvay olar və günahkar yalan danışar. Şükr olsun o Allaha ki, o biz deyilik, başqasıdır.

Əlinin şücaətli qızı Zeynəb (s) ürəyində qorxmadan tə`sirli və kəsərli sözləri ilə, İbni Ziyadı öz qüdrətini göstərmək üçün məclisə yığdığı camaatın gözləri qarşısında rüsvay etdi, Peyğəmbər xanədanına rəva qıldığı cinayətlərini ifşa etdi. Əli qızı danışanda elə bil heç nə baş verməmişdir. Nə onun bir adamını öldürüblər və nə də özünü əsir tutublar. Elə bil, cavabını vermək istədiyi bu kişi ən adi bir işarə ilə onu və bütün yoldaşlarını öldürə bilməzdi.

İbni Ziyad dedi: Allahın Əhli-beytlə davranışını necə gördün?

Zeynəb cavab verdi: Onlar bir dəstə idilər ki, Allah, şəhadəti onlara müqəddər etmişdi. Onlar öz qəbrlərinə tərəf tələsdilər. Mən gözəllikdən başqa bir şey görmədim. Allah səninlə onları bir araya gətirəcək və sən onlarla üzləşəcəksən. İndi gör qalib və xoşbəxt kimdir. Ey Mərcanənin oğlu! Anan matəmində otursun.

Ravi deyir: Zeynəbin sözləri İbni Ziyadı rüsvay etdi. Zeynəbi öldürmək istəyəndə ətrafındakılardan biri dilləndi: Ey Əmir! Bu qadındır.

ZEYNƏB MƏKTƏBİNDƏN DƏRSLƏR, İMANIN ƏZƏMƏTİ

Zeynəb (s) İbni Ziyadla rəftarında göstərdi ki, mö`min insan, əsir olmasına baxmayaraq heç vaxt güclü və qüdrətli düşmənin qarşısında başını zillətlə aşağı salmayacaq. Aşura, imanlı qəlblər üçün ən böyük cazibə oldu. İmam Hüseyn (ə) yolunu davam etdirən və onun məktəbinin şagirdi olan Zeynəb (s), öz sözləri ilə qanlı Kərbəla hərəkatının izzət və əzəmətini artırdı. Zeynəbdən öyrəniləsi dərslərdən biri, Allah yolunun çətinlik və müsibətlərini gözəl görməsi, onun belə çətinliklərə ilahi baxışıdır.
Zeynəb (s) İbni Ziyadın, "Allahın Əhli-beytinlə rəftarını necə gördün”? sualının cavabında buyurdu: "Ma rəəytu illa cəmila”. Allah yolunda gördüyüm çətinliklər, müsibət və müşküllər, hamısı mənim üçün gözəl idi.
Əbulfəzl kimi qardaşın, Əliəkbərin, Qasimin, südəmər uşağın şəhadəti və Seyyidüş-şühəda (ə)-ın şəhadəti gözəl idimi?! Xeymələrin yandırılması və qarət olunması, uşaqların pərişan və sərgərdan olmaları və Allah Rəsulunun övladlarına üz verən müsibətlər gözəl idimi?! Peyğəmbər Əhli-beytinin əsir olub küçə və bazarlarda naməhrəmlərin gözü qarşısında xarici əsir adı altında gəzdirilməsi gözəl idimi?!
Bu gözəl baxışı necə təfsir etmək olar?
Allah, öz bəndələri üçün xeyirdən başqa bir şey istəmir. Allahın, Onun Rəsulunun və mələklərin salam və rəhməti olsun Zeynəbi-Kubraya ki, bizə Allah yolunun çətinliklərni necə görmək dərsini öyrətdi, səbr və dözüm dərsində müəllimimiz oldu.

Elman İbadov kerrar@mail.ru

MÜAVIYYƏ IBN ƏBU SUFYAN RƏSULULLAHIN (S) HƏDISLƏRINDƏ

Pünhan — Tue, 07 Dec 2010 17:10:06 GMT

BAĞIŞLAYAN VƏ MEHRIBAN ALLAHIN ADI ILƏ

1. Ibn Abbas nəql edib:- Bir gün həzrət Məhəmməd (s) mənə dedi;- "Get Muaviyəni mənim yanıma çağır” Mən Muaviyəni çağırmağa getdim. Muaviyə dedi:- mən yemək yeyirəm. Mən peygəmbərin yanına qayıdıb Muaviyənin yemək yediyi üçün gəlmədiyini xəbər verdim. Peygəmbər (s) yenidən təkidlə Muaviyəni çağırmağı əmr etdi. Mən ikinci dəfə yenə də onun yeməyə məşğul olduğunu xəbər verəndə peygəmbər (s) dedi:-"Allah heç vaxt onun qarnını doyuzdurmasın” (Səhih Muslim kitabul-birr, bab mən lənəhunnəbiy. 4 /2010, 9 /2604)

2. "Rəsulullahın (s) Muaviyəyə nifrin etməsinin nəticəsi bu oldu ki, gündə yeddi dəfə çoxlu ətli xörəklər, halva və meyvələr yeyirdi. Muaviyə həmişə yeyib deyərdi yeməkdən doydum amma qarnım doymadı” (əl-Bidayə vən-nihayə hicrətin 60-cı ilinin hadisələri, Muaviyənin tərcümeyi halı 8/128)

3. Peygəmbər (s) bir gün Əbu Sufyanın qatıra minib Muaviyənin də qabaqda getdiyini görəndə buyurdu:- "Allah o iki nəfərə, qatıra minənə və piyada gedənə lənət etsin” (Məcməuz-zəvaid və mənul-fəvaid, bab ma caə fil-sulh 7/247, Təzkirətul-xəvas,Sibt ibn Cuzi, əlbabussamin səh. 182, Ənsabul-əşraf, Muaviyə ibn Əbu Sufyan 5/136) Amma digər bir hədisdə bu məsələ belə nəql olunub:- "Bir gün peygəmbər (s) Əbu Sufyanı ulağa minmiş, Muaviyəni onun qabağında və Yəzidi (mümkündür ki, Əbu Sufyanın oğlu Yəzid olub) ulağın dalınca getdiyini görəndə buyurdu:- Allah-taala ulağa minənə, onun qabağında və dalında gedənlərə lənmət etsin (Rəbiul-əbrar və nususul əxbar bab əl-xəylu vəl-biğal vəl- həmir 5/400)

4. Əbul Əsvəd nəql edib:- Bir gün Muaviyə Peyğəmbərin həyat yoldaşı Aişənin yanına gəldi. Aişə ona dedi:- Hicr ibn Ədini və onun səhabələrini öldürməyə səni nə vadar etdi? Muaviyə dedi:- Ey ummul-muminin mən islam ümmətinin xeyrinə görə onları öldürülməyi əmr etdim. Çünki onların sağ qalmaları ümmətin arasında fəsadın yaranmasına səbəb olacaqdı. Aişə dedi: Mən peygəmbərdən eşitdim ki, buyururdu:-"Əzra məntəqsində bir dəstəni şəhid edəcəklər. Allah-taala və asiman əhli onların şəhadətinə görə qəzəbə gələcək” (Kənzul-ummal. Muaviyyə, 13/587, hədis 37509)

5. Şəddad ibn Ovs Muaviyənin yanına gəldi. Gördü ki, Muaviyə və Əmr ibn As yanaşı oturublar. Şəddad ibn Ovs onların arasında özünə yer edib oturdu və onlara dedi:-Bilirsiniz mən niyə sizin aranızda oturdum? Mən peygəmbərdən eşitdim, o həzrət buyurdu:-"Hər vaxt o iki nəfəri birlikdə gördünüz onları tez biri-digərindən ayırın. Çünki onlar yalnız fitnə törətmək üçün birləşərlər” Mən də sizi ayırmaq üçün aranıza girdim. (Məcməuz-zəvaid və mənul-fəvaid, bab ma caə fil-sulh 7/248)

6. Əbdullah ibn Hərs nəql edib:- Əmr ibn As Muaviyəyə dedi:- Ya Əmirəlmöminin məscid tikiləndə peygəmbərin (s) Əmmar Yasirə nə dediyini məgər eşitməmişdin? Onda peygəmbər (s) Əmmara dedi:- "Sən cihad etməyə hərissən və sən cənnət əhlindənsən. Səni sitəmkar bir dəstə öldürəcək” Muaviyə dedi: Bəli bunu peygəmbərdən (s) eşitmişdim. Əmr ibn As dedi:- Bəs onda niyə Əmmar Yasiri öldürdüm? (Məcməuzzəvaid, kitabul-mənaqib, bab fəzlu Əmmar ibn Yasir 9/297) Cəssas peygəmbərin (s) bu hədisini "Səni sitəmkar bir dəstə öldürəcək” nəql edəndən sonra deyir:-Bu hədis məqbul və mutəvatir hədislərdən sayılır. Hətta Muaviyənin də onu inkar etməyə qüdrəti yox idi. (Əhkamul-Quran, Hucurat surəsi, bab 1qitalu əhlil-biqa 5/280)

7. Əbu Səid Xudri, Əbdullah ibn Məsud və başqaları peygəmbərdən (s) nəql ediblər:- Elə ki, gördünüz Muaviyə ibn Əbu Sufyan mənim minbərimə çıxıb xütbə oxuyur onu yerə salıb boynunu vurun!” (Ənsabul-əşraf Muaviyə ibn Əbu Sufyan 5/136-137 və 11420, Təhzibut-təhzib 3260-cı tərcümeyi hal İbad ibn Yəqub 5/98, 4905-ci tərcümüyi hal Əli ibn Zeyd Təmimi 7/276) Əbu Səid Xudridən nəql olunmuş digər bir hədisdə deyilir:- Ənsardan olan bir kişi Muaviyəni öldürmək istəyəndə ona dedik:- Ömər ibn Xəttabın xilafətində qılıncını qınından çıxarma. Qoy biz Ömərdən Muaviyənin qətli haqqında icazə alaq. O kişi dedi:- Mən peygəmbərdən eştdim deyirdi:- "O zaman ki, Muaviyəni minbərdə gördünüz onu öldürün” İbn Səid Xudri dedi:- biz də peygəmbərin (s) bu kəlamını eşitmişik, lakin Ömərə bu haqda xəbər verənə qədər bunu etmərik. Biz bu haqda Ömərə məktub yazdıq və ondan cavab almamışdıq ki, O, vəfat etdi. (Ənsabul-əşraf Muaviyə ibn Əbu Sufyan 5/136)

Elman İbadov kerrar@mail.ru

Saytın materiallarından istifadə edərkən istinad zəruridir.

Həzrət Zeynəb (ə)

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:09:17 GMT

Qadın övliyalar silsiləsi içərisində ən parlaq simalardan biri də Risalət ocağının zinəti – Həzrət Zeynəbdir (ə). O böyük şəxsiyyətin həyatının hər mərhələsi bizim üçün nümunədir. O xanım (ə) gözlərini dünyaya açdığı ilk gündən babası Rəsul (s) onu əzizləyərək barəsində belə buyurmuşdu: «Hamının bu qıza hörmətlə yanaşmasını tövsiyə edirəm. Çünki onun Allah yanında məqamı, Həzrət Xədicənin məqamı kimidir».

Ömrünün ilk 5-6 ilini babasıyla birgə keçirməsinə baxmayaraq, Həzrət Zeynəb (ə) Həzrət Yəhya (ə) kimi uşaqlıqdan qeyri-adi zəkaya sahib olduğundan, alimlər bu kiçik müddəti onun Peyğəmbər səhabəsi sayılması üçün kafi hesab etmişlər. Belə ki, Həzrət Rəsuldan (s) olan bəzi hədislər Həzrət Zeynəbə (ə) istinadən nəql edilib.

Əhli-beytin (ə) ən çətin və zülmə məruz qaldığı dövr, Peyğəmbərin (s) vəfatından sonra yaşadığı günlərdir. Kiçik Zeynəb elə həmin günlərdə ümmətdən vəfasızlıq, Əhli-beytdən (ə) isə İslam uğrunda sədaqət və fədakarlıq dərslərini almışdı. O, möhtərəm anası ilə bərabər məscidə gəlmiş, Fədək xütbəsini dinləmiş və haqqın nidasını hifz edərək, gələcək nəsillərə yadigar buraxmışdır. Belə ki, Şeyx Səduq «İləl» kitabında Fatimeyi-Zəhranın (ə) söylədiyi Fədək xütbəsinin mətnini Həzrət Zeynəbə (ə) istinadən qeyd etmişdir.

Həzrət Zeynəbin (ə) uşaqlıq illərinə dair nəql olunan hədislərin birində belə buyurulur: «O, Həzrət Əlinin (ə) yanında oturmuşdu. Atası ona nəvaziş etdikdə, Həzrət Zeynəb (ə) ondan soruşdu: «Ata, bizi sevirsənmi?» Həzrət Əli (ə) buyurdu: «Bəli, əzizim. Övladlarımız ciyərparalarımızdır». Həzrət Zeynəb (ə): «İki məhəbbət – övlad və Allah sevgisi – möminin qəlbində cəmlənə bilməz! Əgər bizi sevmək həyatın zərurətlərindəndirsə, mərhəmət və iltifatın bizə yetərlidir. Xalis məhəbbət isə yalnız Allaha olmalıdır!» Bu sözlər Həzrət Əlinin (ə) qızına qarşı olan mehrini daha da artırdı. Rəvayətlərə əsasən, bu parlaq zəkalı qız atasına Quran oxuyar və ondan ayələrin təfsirini soruşardı. «Həl-əta» ailəsində böyüyən bu fidan qanıyla, canıyla Qurana bağlanmaqdan əlavə, onu öyrənər, yeri gəldikcə Quran ayələrini həyatında yaşadardı. Belə rəftar «imamət evinin zinəti»nin körpəlik illərindən, ta son günlərinədək müşahidə edilir. Bir gün Həzrət Əli (ə) Kərbəlaya aid olan bir neçə ayəni o Xanıma (ə) təfsir etmək istədikdə, o Həzrət (ə) atasına buyurub: «Bunların mənasını bilirəm. Gələcəkdə baş verəcək hadisələrə hazır olmaq üçün onları anam mənə öyrədib». Hətta Kərbəlada baş verəcək hadisələri və onlara hazır olmağı uşaqlıqdan nəzərə alan Həzrət Zeynəb (ə) son nəfəsdə olan anasının «Qızım qardaşlarını yalqız buraxma. Onları qoru, bundan sonra sən onların anası yerindəsən» vəsiyyətini özünə şüar etdi. O Xanım (ə) qardaşlarına vəsfə gəlməz məhəbbətlə bağlanmış və onların qüssələrinə şərik olmuşdur. Həzrət Zəhra (ə) «Ümmü əbiha» olduğu kimi, o da «qardaşlarının anası» olmuşdur. Hətta yetkinlik yaşına çatıb izdivac edərkən, atası onun kəbininə qardaşlarını görmək və Hüseyn (ə) ilə birgə hicrət etmək şərtlərini qoymuşdu. Həzrət Zeynəb (ə) Mədinənin ən fəzilətli ailəsindən olduğu üçün onunla müxtəlif səbəblər üzündən evlənmək istəyənlər çox olmuşdu. Lakin Həzrət Əli (ə) onun Abdullah ibn Cəfərlə ailə qurmasına razı olmuşdur. Abdullah görkəmli şəxsiyyətlərdən olub, «Qütbüs-səxa» adı ilə tanınan pak və fəzilətli bir şəxs idi. Körpəliyində Həzrət Rəsul (s) ona nəvaziş edərək: «Bu uşaq yaradılışda və xasiyyətdə mənə bənzəyir. İlahi, onun işlərini bərəkətli et! Mən dünya və axirətdə onun mövlasıyam» – deyə buyurmuşdu. Zəhra (ə) öz həyatını Allah rizası üçün qurduğu kimi, Həzrət Zeynəb (ə) da Abdullahla Allah rizası üçün ailə qurdu. Belə rəvayət edirlər ki, Həzrət Zeynəb (ə) ev işlərinin çoxunu özü görər, ailə mühitində səfa yaradar, ibadət və əməllərini nizamlı şəkildə görərdi. Həyat yoldaşının imkanlı şəxslərdən biri olduğuna baxmayaraq Həzrət Zeynəb (ə) özünü kübar rəis qadını kimi aparmır və özünü camaatdan üstün tutmurdu. Əksinə evinin qapısını həmişə Allah bəndələrinin üzünə açıq qoyurdu. Bir çox miskin və müşkülə düşmüş insanlar bu ocaqdan nicat tapdılar. O Xanım (ə) ömrünü Allah üçün «xərclədiyi» kimi, əmlakını da Allah yolunda xərclədi. Tarixçilərin yazdığına görə o Həzrətin (ə) Abdullahdan üç oğlu və bir qızı dünyaya gəlib. Əbi və Muhəmməd adlı oğlanları Kərbəlada şəhid oldular. Əli adında oğlundan soy və nəsli davam etdi. Qızı Ümmü Gülsümü isə vaxtıykən Müaviyyə oğlu Yəzid üçün istəmişdi. Abdullah qızının ixtiyarını dayısı İmam Hüseynə (ə) tapşırmış, o da Ümmü Gülsümü Qasim ibn Muhəmməd ibn Cəfərə nigahlamışdı.

Həzrət Əli (ə) hökümət mərkəzini Kufə şəhərinə köçürdükdə, Əlinin (ə) digər övladları kimi Həzrət Zeynəb (ə) də bu şəhərə köçdü. Zeynəbin (ə) Kufəyə gəlişi əsl bərəkətə çevrildi. Çünki onun evi yenə də kimsəsizlərin pənahgahı, şəxsiyyəti isə tərbiyə tapmaq istəyən Allah bəndələrinin elm xəzinəsi, mürşidi, insanlıq mənbəyi oldu. Belə nəql edirlər ki, Kufə qadınları toplaşıb Həzrət Zeynəbdən (ə) onlara təfsir dərsləri deməsini xahiş etmiş, o da İlahi «lədunni elm»dən onlara pay ayırdı, onları İslam mərifəti ilə nurlandırdı. Ustad görməmiş o Xanım (ə), irfanı, idrakı, ülviyyəti ilə ələ gətirdiyi elmi Kufə qadınları ilə bölüşdü. Beləcə, Kufə camaatı Zeynəbi sevdi.

İnsanın dünyası ilə dininin toqquşması böyük bir imtahandır. Təəssüf ki, tarixə nəzər saldıqda, Kufə və Mədinə ictimasının bu imtahanı verə bilmədiyinin şahidi oluruq. Bu qeyri-xalis məhəbbəti Həzrət Zeynəb (ə) həm atasının xilafəti dövründə, həm İmam Həsənin (ə) məzlumiyyəti zamanı çox gözəl dərk etmişdi. Onun cəmiyyətşünaslıq baxışları tam formalaşmışdı. O, dinlə dünya arası seçimində insanın necə böyük bir imana sahib olmağa ehtiyaclı olduğunu bilirdi. Odur ki, imanını qidalandıran nə bir nafiləsini, nə də bir gecə namazını ömrü boyu tərk etmədi. Allahla rabitəsini bacardıqca möhkəmləndirdi. Çünki Kərbəlada baş verəcək hadisələr hələ qarşıda idi.

Can tapşıran Hüseynə cananə Zeynəbəm mən
     Sən şəmi mərifətsən, pərvanə Zeynəbəm mən
     Aşura axşamına qədər Zeynəbin (ə) rəftarının daha çox atifi çalarları gözə çarpır. Hüseyn (ə) öz xeyməsində dünyanın bivəfalığını əks etdirən bir şer oxuyur. Bu sözləri eşidən Səccad (ə) ağlayır. Həzrət Zeynəb (ə) isə İmamın (ə) yanına qaçıb həyəcanla deyir: «Ah bu müsibətdən! Kaş ölümüm yetişmiş olaydı! Bu gün anam Fatimə, atam Əli, qardaşım Həsənin dünyadan getdiyi günlərə bənzəyir, ey gedənlərin yadigarı, ey qalanların imdadı!» İmam ona: «Bacıcan, diqqətli ol ki, şeytan helmini oğurlamış olmasın». Sonra gözləri doldu və buyurdu: «Əgər «Qita» quşunu öz başına buraxsalar, rahatca yatar». Bu cümləni eşidən Zeynəbin (ə) kədəri daha da artdı: «Vay olsun mənə! Ölməyə könül vermisən? Bu mənim qəlbimi daha da paraladı!» – deyərək, huşunu itirib yerə yıxıldı. İmam (ə) üzünə bir az su səpərək, onu ayıltdı. Sonrakı nəsihət hansı bir qüdrətlə deyildisə, Zeynəbin ruhunda yeni bir səhifə açdı. İmam (ə): «Bacıcan, Allahdan təqva et. Bil ki, Yer üzünün əhlinin hamısı ölümə məhkumdur, göy əhli də qalan deyil və yeganə yaradıcı olan Allahın simasından başqa, hər şey həlaka məruz qalacaq. Mənim babam məndən daha xeyirli idi, anam da məndən daha xeyirli idi, atam da, qardaşım da məndən daha xeyirli idilər (lakin onlar indi dünyada yoxdular). Mənim üçün də, hər bir müsəlman üçün də Rəsulullahda gözəl örnək vardır». İmamın bu nəsihəti Zeynəbin lətif ruhunu necə çevirdisə, axşam şəhadət xəbərinə tab gətirə bilməyən Zeynəb, həmin günün səhəri nəinki tam əksinə rəftar göstərdi, bəzi rəvayətlərə görə, hətta İmamın qətl səhnəsini belə dəyanətlə müşahidə etdi. Lakin qətl müsibətlərin başlanğıc nöqtəsi idi. Sonrakı hadisələr daha çox dözüm tələb edirdi: xeymələrin odlanması, xəstə düşmüş zəmanə imamının hifzi, qətlgahdan keçərək Kufəyə əsir kimi gətirilmək, bu uzun yolun yorğunluğu, aclıq, susuzluq, təhqir və təzyiqləri... Bir zamanlar başına dolanan Kufə, Zeynəbi (ə) əsir kimi qəbul edirdi o gün... O həm yol boyu Əhli-beytdən qalan qadın və uşaqlara ürəyi yanan qəmxar, həm İmam Səccadı (ə) müdafiə etmək üçün sinəsini dəfələrlə önə vermiş əsgər, həm Kərbəla qanının mahiyyətini izhar edən carçı, həm bütün əsarət cərəyanına başçılıq edən rəhbər idi. Uşaqlar aclıq ya zülmdən «anacan» deyə deyil, «əmməcan» deyə fəryad edirdilər. Qadınlar ona pənah gətirirdi. Bu qadınların hər birinin bağrı oğul, yoldaş, qardaş qətli ilə dağlı idi. Zeynəb (ə) gecə namazlarından sonra xəlvətə çəkilərək, kövrək qəlbini astaca növhə zümzümə etməklə boşaldıb ovudar, günəşin qalxması ilə isə yenidən mübarizə mövqeyinə dönərdi. Dəstğeyb ağa Həzrət Zeynəbin (ə) vilayət qüdrətinə işarə edərək qeyd edir: «Həzrət Zeynəb (ə) vilayət qüdrətinə sahib şəxsiyyət idi. O, Kufə darvazası önündə insanlara xitab etmək istəyirdi. Lakin insanların çoxluğu, səs-küyü, kütlənin narahatlığı buna imkan vermirdi. O zaman o Həzrət (ə) vilayət qüdrətilə iradə etdi. Hər kəs və hər şey susdu, hətta dəvələrin boyunlarındakı zınqırovlar belə. O zaman Həzrət (ə) öz xitabını etdi...»

Həzrət Zeynəbin (ə) Şama gəlməsi İslam dininin böyük bir səhifəsinin çevrilməsi ilə nəticələndi. O, Şamda rəzalətin kamil surətilə üz-üzə idi. Özü də elə bir sima ilə ki, qüdrət və iqtidar onun əlində, öldürmək və yaşatmaq onun hökmündə idi. Yəzid bir qalib hökmdar kimi, zülmünün zirvəsində şad-xürrəm və o ana yetişdiyi üçün səadətdən sərxoş idi. Müaviyyə Şamda bir «təbliğat dəzgahı» qurmuşdu. O, insanların fitrətlərini dinə cəlb edir, sonra da onu öz nəfsi istəkləri yolunda istədiyi kimi istifadə edirdi. Bu dəzgah 40 ildən artıq idi ki, çalışırdı. Şamın nə Peyğəmbərin (s) şəxsiyyətindən, nə də dinin əsl gözəlliyindən xəbəri yox idi. Bu qəflət yuxusu nə Həzrət Əli (ə)-ın şəhadətlə, nə də Müaviyyənin xəlifə olaraq əsl çevrəsini göstərərkən bitməmişdi. Bu qəflət yuxusu Zeynəbin (ə) bir can yaxan xütbəsilə bitəcəkdi. O böyük bir məntəqəyə haqqı təbliğ edəcək və oranı zəlalət zülmətindən qurtaracaqdı. Zeynəb (ə) gözlərə nur verib həqiqət aynasını onlara tərəf tutdu. Bu aynada Yer üzünün nuru, Əhli-beyt günəşi Hüseyn (ə) parə-parə qanə batmış, Yəzidin iyrənc qara qatil çöhrəsi isə artıq olduğu kimi görünürdü. Ən rəzil qatil çöhrəsi o qədər eybəcər idi ki, bu çöhrədən nəinki Şam, hətta Yəzidin özü sarsılıb, diksinərək geri çəkildi. Onun sonrakı cinayətləri davam etsə də, artıq kininin yanında digər bir səbəbi də var idi – psixoloji məhkumluq damğası. O, bu damğanı şərab selləri ilə unutmaq istəsə belə, zehnindən yuya bilmədi. Zeynəb (ə) bir xütbə ilə 40 illik Şamı qüdrətli hökmdarı ilə birlikdə çökdürdü. Əgər Zəhra (ə) Mədinə üçün çırağa dönüb, İslamın kökündə edilən dəyişiklik və bunun nə fəlakətlə bitəcəyini insanlara çatdırmaq üçün döyüşürdüsə, Zeynəb (ə) artıq bu fəlakətin nəticələriylə üz-üzə idi. Zeynəb (ə) çıraq yox «seyfullah» idi. O, alçaqlıq və zülmün önündə mətanət və vüqarla durmuş Əlinin (ə) simasıydı. Bu üzdən «atasının zinəti» adı Həzrət Rəsulun (s) neçə illik uzaqgörənliyini doğrultdu.
O Kərbəladan sonra çox yaşamadı. Bu məşəqqətli səfər onu yormuş, qocaltmışdı. Hətta yoldaşı Abdullah belə onu təəccüblə qarşılayıb: «Sən o Zeynəbsənmi?» soruşmuşdu. Bəli, o həmin Zeynəb idi. İnsanlara müəllimlik edib, onları Allaha doğru aparan həmin o Zeynəb... Ömür boyu Allah üçün yaşayıb, dinin ən böyük vəzifəsini icra edən Zeynəb... Kərbəlanın, Hüseynin ayrılmaz pərvanəsi, tarixin nəvası, qəlblərin şəfası Zeynəb!

Abbasova Emruzə

/Kovser.az/

Get Əbülfəzl, səni bu Hüseynə qurban elədim!

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:08:44 GMT

Get Əbülfəz bu Hüseynə səni qurban elədim,

Bəslədim sərvi qəddün azimi meydan elədim!

* * * * * * * * * *

BuHüseyn sifdi Nəbidir sən ona rəsmi qulam

Sənə rayət budu şahən şahi dövranı imam

Budur aləmlər içində səbəbi nəzmi-nizam

Bu Hüseynə səni mən xadimi dövran elədim.

* * * * * * * * * *

Mümkün olduqca gətir abi sərin xeymələrə

Ta ola bəlkə təsəlli hərəmi teşnələrə

Xidmət eylə nə qədər vardı canun nəcmlərə

Səni səqqayi Hüseyn höccəti Sübhan elədin.

* * * * * * * * * * * *

Əkbər üstə qənədün sərginən ey sərvi rəvan

Cəddünə oxşari var Hüsnüdə çox vardı nişan

Cən sənin can bu dilarami Hüsen teşnə ləban

Səni bu nəsli Əbul-Qasimə qurban elədim.

* * * * * * * * * * * *

Nadima eylə təvəccöh zübdeyi nasə müdam

Yazginən qisseyi dil sözünü qıl tasə müdam

Müşkül əmründə yapış daməni Əbbasə müdam

Ta şikayət eləmə ömrümü viran elədim.

İmam Hüseyn (ə) məktəbi nümunədir

Administrator — Tue, 07 Dec 2010 17:05:53 GMT

Böyük ustаdlаrdаn biri bеlə dеyir: Bir gün dərs əsnаsındа şаgirdlərdən bəziləri sözlərimə irаd tutаrаq, imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmın qiyаmətdə öz əzаdаrlаrınа şəfаət еdəcəyinə dəlil və sübut gətirməyimi istədilər. Nə qədər dəlil gətirdimsə də, оnlаr sözümü qəbul еtməyib bаşqа dəlillər tələb еtdilər. Çаrəsiz qаlıb оnlаrdаn fürsət istədim və bir müddətdən sоnrа оnlаrа qənаətbəхş cаvаb vеrəcəyimə vəd еtdim. Məqsədim Kufəyə gеdib «Səhlə» məscidində bir müddət ibаdət еtmək və Аllаh-tааlаdаn bu suаlın cаvаbını qəlbimə ilhаm еtməsini diləmək idi. Nəcəfi-əşrəfdən Kufəyə tərəf yоllаndım. Təzəcə yоlа düşmüşdüm ki, bir nəfər sеyyidin mənimlə yаnаşı аddımlаdığını gördüm və dеyəsən о dа Kufəyə gеdirdi. Yоl bоyu həmən sеyyid tеz-tеz suаllаr vеrir və sаnki mənimlə həmsöhbət оlmаq istəyirdi. Qəlbimdə Аllаhlа rаzi-niyаz еtdiyim üçün оnun suаllаrınа çох qısа cаvаb vеrir, bununlа dа söhbətdən yаyınmаq istəyirdim. Аmmа bir qədər sоnrа bаşа düşdüm ki, bu sеyyid həddindən аrtıq məlumаtlı аdаmdır və ömrümdə еşitmədiyim еlmi söhbətlər еdir. Sеyyid Kufəyə nə üçün gеtdiyimi sоruşdu və mən də əhvаlаtı оlduğu kimi dаnışdım. О, bir qədər fikirləşdikdən sоnrа – Bir əhvаlаt dаnışmаq istəyirəm, mümkündür suаlının cаvаbı аydınlаşsın – dеyə söhbətə bаşlаdı:
    –Bir gün cаvаn bir şаh öz vəzir-vəkillərini tоplаyıb оvа çıхmаq istədiyini bildirdi. Hаmı şаhın fikrini bəyənib оv tədаrükü görməyə məşğul оldulаr. Еrtəsi gün оnlаr təbiətin qоynunа çıхıb оv üçün münаsib yеr ахtаrmаğа bаşlаdı. Şаh ətrаfındаkılаrа оnu, qаrşılаşdıqlаrı ilk оvlа tək burахmаlаrını tаpşırdı. Bir qədər sоnrа yаmаcındа dаyаndıqlаrı təpənin üstündə bir cеyrаn gördülər, əmrə əsаsən hаmı yеrində dаyаndı və şаh öz оvunu qоvmаğа bаşlаdı. Günün ikinci yаrısınаdək şаh cеyrаnın dаlıncа аt qоvdu və nəhаyət bir də аyılıb gördü ki, hаvа qаrаlmаğа bаşlаyır, ətrаfındаkı аdаmlаrdаn səs-sоrаq yохdur, özü də аc-susuz və yоrğundur. Nə еtməli? Hаnsı istiqаmətə gеtməli? Hаrаdа gеcələməli? Bu fikirlərlə bir qədər gəzib-dоlаndıqdаn sоnrа uzаqdаn аlаçıqlаr görünməyə bаşlаdı və şаh аtını оrаyа sürüb bir аlаçığın qаpısındа dаyаndı. Burаdа yаşlı qаdınlа bir kişi yаşаyırdı. Оnlаr yоrğun аtlını görcək tеz irəliyə gəlib аtın cilоvundаn yаpışdılаr, qоnаğı içəri gətirib оnа qulluq еtməyə bаşlаdılаr. Qоnаq həddindən аrtıq аc və tаqətsiz оlduğundаn оnа şаm hаzırlаmаq lаzım idi. Lаkin bu miskin аilənin dünyа mаlındаn vаr-yохlаrı yаlnız südü ilə dоlаndıqlаrı bir kеçiləri vаr idi və yеmək hаzırlаmаq üçün оndаn bаşqа hеç bir şеyə gümаnlаrı gəlmirdi. Ər-аrvаd öz аrаlаrındа götür-qоy еtdikdən sоnrа kimliyindən хəbərləri оlmаdığı və lаkin Аllаh qоnаğı hеsаb еtdikləri bu qəribə qоnаğа lаzımıncа хidmət еtməyi hər şеydən üstün tutub, yеgаnə ümidləri оlаn kеçini kəsdilər və ətindən kаbаb bişirib qоnаğı yеtərincə yеdirtdilər. Bütün söhbətləri еşidib, işləri diqqətlə müşаhidə еdən şаh bu yüksək qоnаqpərvərliyə, хаlislik və insаniyyət tаmаşаsınа bахırmış kimi bu səhnələrdən mə᾿nəvi zövq аlır, оnlаrın sаdəliyinə məftun оlurdu. Nəhаyət səhər аçıldı, şаhın аdаmlаrı uzun ахtаrışdаn sоnrа gəlib оnu burаdа sаğ-sаlаmаt tаpıb çох sеvindilər. Şаh əmr vеrdi ki, bu ər-аrvаdı mənim sаrаyımа gətirin.
    Еrtəsi gün sаrаydа böyük ziyаfət təşkil еdildi, bütün əyаn-əşrаf, vəzir-vəkil, münəccim və аlimlər оrаdа iştirаk еdirdi. Məclisin yuхаrı bаşındа şаhlа yаnаşı həmin kişi ilə qаdın dа оturmuşdu. Şаh üzünü məclis iştirаkçılаrınа tutub əhvаlаtı оlduğu kimi dаnışıb sоruşdu: – Mən bunlаrın yахşılığının müqаbilində nə еtməliyəm? Hаnsı bir iş bunlаrın mənə göstərdikləri хidmətin əvəzini ödəyə bilər? Bir nəfər «yеddi qоyun vеrsən kifаyət еdər» – dеyə dilləndi. Şаh qəbul еtmədi. İkincisi yеtmiş qоyun, üçüncüsü yеddi sürü, kimisi yеddi kənd dеyə təklif еdirdi, аmmа şаh hər dəfə – «оlmаdı» dеyib bаşını еtirаzlа yеlləyirdi? Nəhаyət оnlаr təəccüblə şаhın üzünə bахıb bir söz dеmədilər. Sаrаy аlimi məclisdə tоplаşаnlаrın təəccübünü izhаr еtmək üçün dilləndi: Şаhım, оlmаyа bircə kеçiyə görə bütün хəzinəni bunlаrа vеrmək istəyirsən?!
    –Şаh təmkinlə sözə bаşlаyıb dеdi:
    –Həqiqəti bilmək istəsəniz, bütöv bir хəzinə də bunlаrın yахşılığını ödəməz. Çünki оnlаr Аllаh qоnаğınа хidmət еtmək üçün hər bir şеylərindən kеçiblər. Bunlаrın vаr-yохu təkcə bir kеçi idi və оnu dа qurbаn еdiblər və əgər mən də оnun əvəzini vеrmək istəsəm, gərək bütün vаr-yохumu və şаhlığımı оnlаrа təqdim еdim.
    Ustаd dеyir: Sеyyid bu əhvаlаtı dаnışıb qurtаrdıqdаn sоnrа söhbətini imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmlа əlаqələndirdi. О, sözlərini dаvаm еtdirib buyurdu: Bəşəriyyət içərisində Аllаh аşiqləri аz dеyildir. Оnlаrın hər biri öz səviyyəsi və еşqi dərəcəsində öz məşuqlаrı yоlundа fədаkаrlıq еtmiş və tаriхin ən şirin sətirlərini öz qаnlаrı ilə yаzmışlаr. Аmmа Rəbbimiz – bu Böyük Mə᾿şuq öz аşiqləri аrаsındа sаnki özgə bir şеy аrаyır, Оnun yоlundа hər bir şеyindən kеçməyə hаzır оlаn öz аşiqini görmək istəyir. Bəli, bеlə bir səаdət yаlnız imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmа qismət оlmuş, bu böyük və аğır imtаhаndаn yаlnız о həzrət аlnıаçıq və üzüаğ çıхmışdır. Аllаh yоlundа mаlındаn, cаnındаn, əhli-əyаlındаn, kеçmişindən, gələcəyindən və ümumiyyətlə hər bir şеyindən kеçmiş bu ilаhi şəхsiyyət – məsum imаm hаnsı məşəqqətləri görmədi! Dünyаdа hаnsı bir dərd-bəlа vаrdır ki, о həzrətin müsibətində оnun mütləq nümunəsini tаpmаyаq!
    –Sеyyid kövrələrək qəhər içində məndən sоruşdu: Аllаh-tааlа imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmdаn Оnun yоlundа hər bir şеyindən kеçməsini istədi və о həzrət də tаm хаlisliklə bütün vаrlığını öz Pərvərdigаrınа təqdim еtdi. İndi söylə görüm, Аllаh-tааlа dа оnun bu misilsiz fədаkаrlığının əvəzini vеrmək istəsə nə еtməlidir?
    Ustаd dеyir: Mən bir аnlığа duruхdum, dilimə gətirmək istədiyim sözün məsuliyyətindən qоrхub sükut еtdim. Sеyyid təbəssümlə dilləndi: Bilirəm qоrхursаn ki, dеyəcəyin söz küfr və nаsəzа оlsun. Аmmа mən dеyim: Аllаh-tааlа dа оnun əvəzini vеrmək istəsə öz mütləqiyyət və ilаhi qüdrətini оnа vеrməlidir. Lаkin bu, qеyri-mümkün bir işdir və Аllаh hеç kəsə öz ilаhiyyətini vеrməz. Şəfаət nеcə? Pərvərdigаri-аləm üçün imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmın həqiqi möminlərə, öz аşiqlərinə şəfаət izni vеrməsi çətin bir işdirmi? Аllаh-tааlа İmаm Hüsеyn əlеyhissəlаm üçün şəfаət iznini əsirgəyərmi? Əlbəttə yох!
    –Ustаd dеyir: Mən burаdаcа dаyаndım, çünki suаlımın cаvаbını tаpmışdım. Sеyyidlə хudаfizləşib gеri döndüm və sоnrаlаr о sеyyidin kim оlmаsını аnlаdım...
    Bəli, əzizlərimiz və Hüsеyn аşiqləri!
    Аllаh-tааlа Həzrət İbrаhim əlеyhissəlаmа öz övlаdını qurbаngаhа gətirməsini və оnu Аllаh yоlundа fədа еtməsini istədi. О həzrət də bu əmri qəbul еtdi, аmmа üçüncü əmrdən sоnrа və özü də yаlnız bircə övlаdını...
    Bu müqаyisə ilə biz həzrət İbrаhim хəlilüllаhın məqаmını kiçiltmək istəmirik (bizim ruhumuz о həzrətə fədа оlsun!), əksinə imаm Hüsеyn əlеyhissəlаmın məqаmının böyüklüyünü çаtdırmаq istəyirik. О həzrət öz Məbudu üçün zülm və zаlımlа mübаrizədə, аzаdlıq və hürriyyət yоlundа, İslаm dininin inhirаf və аzğınlıqlаrdаn qоrunmаsı uğrundа öz cаvаn оğlаnlаrının tikə-tikə оlmuş bədənlərini əbаsının аrаsınа yığıb хеyməgаhа gətirdi, gözləri önündə dilаvər qаrdаşlаrının nеcə аmаnsızcаsınа şəhid еdildiyinin, qоllаrı üstə südəmər körpəsinin охlаndığının şаhidi оldu! Bu səhnələr о həzrətin аşiqlərini dаim yаndırıb-yахmışdır. Lаkin bir səhnə dаim о hаqqа аşiqinin аrdıcıllаrını qəlbini оdlаyır. İmаm (ə) bilirdi ki, şəhаdətindən sоnrа bu vəhşi qоşun оnun хеyməgаhınа hücum çəkəcək, оrаdа оlаn qız-gəlinlər yаnаn çаdırlаrdаn çıхıb hər tərəfə səpiləcək, аtlаrın аyаğı аltındа о tərəf-bu tərəfə qаçаcаq və əsir götürülərək şəhərbə-şəhər gəzdiriləcək. Görəsən İmаm Hüsеyn əlеyhissəlаm kimi məsum və qеyrətli bir kişini bеlə bir müsibəti qəbul еtməyə nə vаdаr еtdi?! Bu suаlın cаvаbı çох gеnişdir və bu hаqdа kitаblаr yаzmаq оlаr. Lаkin qısаcа dеmək lаzımdır ki, о həzrət bu аğır və dözülməz müsibətləri qəbul еtməklə bəşəriyyətə ən böyük dərsi öyrətdi. Zülmə, düşmənə, təcаvüzkаrlаrа qаlib gəlmək üçün hər bir şеydən kеçməyə hаzır оlmаq dərsi!
    Əbəs dеyildir ki, Hindistаn аzаdlıq hərəkаtının bаşçısı öz хаlqınа mürаciətlə dеyir:
    –Mən bütün dünyаnı gizib-dоlаndım. Müstəmləkə cаynаğındаn qurtаrmаq üçün sizə böyük bir ərməğаn gətirdim. Bu ərməğаn İrаqın Kərbəlа şəhərində аzаdlıqsеvərlərin qibləsinə çеvrilmiş İmаm Hüsеyn əlеyhissəlаmın böyük şəhidlik məktəbidir! Əgər аzаd оlmаq və zülmə qаlib gəlmək istəyiriksə, hər bir şеyimizdən kеçməyə hаzır оlmаlıyıq.
    Əziz həmvətənlər! Хаlqımız nеçə ildir ki, еrməni işğаlçılаrının təcаvüzünə məruz qаlıb, tоrpаqlаrımız işğаl оlunub, qız-gəlinlərimiz əsir аpаrılıb. Nеçə ildir ki, çаrə ахtаrır, dünyаnın böyük qüdrətlərindən, bеynəlхаlq təşkilаtlаrdаn kömək umuruq. Аmmа unutmuşuq və yа unutdurulmuşuq ki, bu хаlq İmаm Hüsеynçi хаlqdır. Хаlqımızın bu böyük sərmаyəsindən lаzımıncа bəhrələnməliyik. Əgər həqiqi mənаdа «Hüsеynçi» оlmаq istəyiriksə, təkcə аğlаmаq və əzаdаrlıqlа kifаyətlənməməli, о həzrət kimi öz dinimiz, аzаdlığımız, tоrpаqlаrımız və insаni dəyərlərimiz yоlundа cаnımızı qurbаn vеrməyə hаzır оlmаlıyıq!
    İmаm Hüsеyn əlеyhissəlаm ömrünün sоn аnlаrındа, sаysız-hеsаbsız yаrаlаr аlıb düşmənlərin mühаsirəsində оlduğu zаmаn qоşunun хеymələrə hücum çəkdiyini, çаdırlаrdаn аtəşin şöylələndiyini, körpə uşаqlаrın nаlə-şivənlərini gördü. Döyüşü tərk еdib хеyməgаhа gеtmək istərkən аğır zərbəyə məruz qаlıb аtdаn yıхıldı, tаqətsiz hаldа çаdırlаrа tərəf bir qədər süründü və nəhаyət bаşını isti qumlаr üstə qоydu...
    İlаhi! Səni аnd vеririk İmаmın о аğır və çətin аnlаrınа! Millətimizin bütün çətinliklərini öz qüdrətinlə аsаn еt! Cаvаnlаrımızа qеyrət, qızlаrımızа iffət nəsib еt! Hüsеyn bаyrаğı аltındа tоrpаqlаrımızın аzаd оlunmаsı gününü bizlərə qismət et! АMİN!

haqqyolu.org

Ramazan ayının gündəlik duaları

Administrator — Mon, 09 Aug 2010 10:36:07 GMT

Ramazan ayının 1-ci gününün duası:

Allahumməc’əl siyami fihi siyaməs-saiminə və qiyami fihi qiyaməl-qaimin. Və nəbbihni fihi ən növmətil-ğafilin. Vəhəb li cürmi fihi ya ilahəl-aləmin. Və’fu ənni ya afiyən ənil-mücrimin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu ayda tutduğum orucu həqiqi oruc tutanların orucundan, gecələr oyaq qalmaqla etdiyim ibadətləri əsil gecə ibadətçilərinin ibadətindən qərar ver. Məni bu ayda qafillərin getdiyi yuxudan uzaq et. Bu ayda günahlarımdan keç, ey aləmlərin tanrısı. Məni bağışla, ey günahkarları bağışlayan!

Ramazan ayının 2-ci gününün duası:
Allahummə qərribni fihi ila mərzatik. Və cənnibni fihi min səxətikə və nəqimatik. Və vəffiqni fihi liqiraəti ayatik. Birəhmətikə ya ərhəmər-rahimin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün məni öz razılığına yaxınlaşdır, qəzəb və intiqamından uzaq et. Sənin ayələrini (Qur’ani) oxumaqda mənə müvəffəqiyyət ver. Sonsuz mərhəmətinə And verirəm, ey rəhmlilərin ən rəhmlisi!

Ramazan ayının 3-cü gününün duası:
Allahummərziqni fihiz-zihnə vət-tənbih. Və baidni fihi minəs-səfahəti vət-təmvih. Vəc’əl nəsibən min küli xeyrin tunzilu fih. Vicudikə ya əcvədəl-əcvədin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün mənə hüşyarlıq və ayıqlıq ruzisini əta et, məni səfehlik və dərrakəsizlikdən uzaqlaşdır. Bu gün göndərdiyin hər şeydə mənə xeyir nəsib et. Səxavətinə and verirəm, ey əliaçıqların ən səxavətlisi!

Ramazan ayının 4-cü gününün duası:
Alahummə qəvvini fihi əla iqaməti əmrik. Və əziqni fihi həlavətə zikrik. Və əvzi’ni fihi li-ədai şükrik. Bikərəmikə vəhfəzni fihi bihifzikə və sətrik, ya əbsərən-nazirin.
Tərcüməsi:
İlahi, əmrlərini yerinə yetirməkdə mənə qüvvət ver, zikrinin şirinliyini mənə dadızdır. Sənə layiqincə şükr etmək üçün məni ilhamlandır. Kərəminə and verirəm, məni öz himayəndə gizlət və qoru, ey görənlərin ən bəsirətlisi!

Ramazan ayının 5-ci gününün duası:
Allahumməc’əlni fihi minəl-müstəğfirin. Vəc’əlni fihi min ibadikəs-salihinəl-qanitin. Vəc’əlni fihi min övliyaikəl-müqərrəbin. Birə’fətikə ya ərhəmər-rahimin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün məni bağışlanmışlardan, sənin fərmanına baş əyən saleh bəndələrindən və yaxın dostlarından qərar ver. Mərhəmətinə and verirəm, ey rəhmlilərin ən rəhmlisi!

Ramazan ayının 6-cı gününün duası:
Allahummə la təxzulni fihi li-təərrüzi mə’siyətik. Və la təzribni bisiyati nəqimətik. Və zəhzihni fihi min mucibati səxətik. Bimənnikə və əyadikə ya muntəha rəğbətir-rağibin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün sənə qarşı etdiim günahlara görə məni rüsva etmə. Məni intiqam taziyanələrinlə vurma. Bu gün sənin qəzəbinə səbəb olan işlərdən məni uzaq et. Bəxşiş və nemətlərinə and verirəm, ey şövqlü şəxslərin arzusunun müntəhası!

Ramazan ayının 7-ci gününün duası:
Allahummə əinni fihi əla siyamihi və qiyamih. Və cənnibni fihi min həfəvatihi və asamih. Vərzuqni fihi zikrəkə bidəvaih. Bitəvfiqikə ya hadiyəl-muzillin.
Tərcüməsi:
İlahi, mənə bu gün oruc tutmaqda və gecə oyaq qalıb ibadət etməkdə kömək ol. Bu gün məni səhv ıə nöqsanlardan uzaqlaşdır. Sənin daimi zikrini mənə qismət et. Kömək və yardımına and verirəm, ey yolunu azmışların hidayətçisi!

Ramazan ayının 8-ci gününün duası:
Allahummərzuqni fihi rəhmətəl-əytami və it’amət-təami. Və ifşa əs-səlami və söhbətəl-kiram. Bitəvlikə ya məlcəəl-amilin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün yetimlərə qarşı mehriban olmağı, ehtiyacı olanlara yemək verməyi, camaatla ucadan salamlaşmağı və kəramətli şəxslərlə dostluğu mənə nəsib et. Fəzl və bəxşişinə and verirəm, ey arzu edənlərin pənahı!

Ramazan ayının 9-cu gününün duası:
Allahumməc’əl li fihi nəsibən min rəhmətikəl-vasiə. Vəhdini fihi libərahinikəs-satiə. Və xuz binasiyəti ila mərzatikəl-camiə. Biməhəbbətikə ya əmələl-müştaqin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün öz bol rəhmətini mənə nəsib et. Məni öz parlaq dəlillərinlə istiqamətləndir. Məni sənin razılığına bais olan və hər cür xeyri özündə cəm edən əməllərə doğru çək. Məhəbbətinə and verirəm, ey şövqlülərin istəyi!

Ramazan ayının 10-cu gününün duası:
Allahumməc’əlni fihi minəl-mütəvəkkilinə əleyk. Vəc’əlni fihi minəl-faizinə lədeyk. Vəc’əlni fihi minəl-müqərrəbinə ileyk. Biihsanikə ya ğayətət-talibin.
Tərcüməsi:
İlahi, bu gün məni sənə təvəkkül edənlərdən, sənin nəzdində feyz və səadət tapanlardan, sənin dərgahına yaxın olanlardan qərar ver. Ehsanına and verirəm, ey tələb edənlərin məqsədi!

Ramazan ayının 11-ci gününün duası:
"Allahummə həbbib ileyyə fihil-ihsan. Və kərrih ileyyə fihil-fusuqə vəl-isyan. Və hərrim əleyyə fihis-səxətə vən-niyran. Bi-ovnikə ya ğiyasəl-müstəğisin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün ehsan etməyi mənə sevdir! Bu gün fisq və asilikdən məni ikrah etdir! Bu gün öz qəzəbini və cəhənnəm atəşini məndən uzaqlaşdır! Yardımına and verirəm, ey fəryad edənlərin dadına çatan!"

Ramazan ayının 12-ci gününün duası:
"Allahummə zəyyinni fihi bis-sətri vəl-əfaf. Vəsturni fihi bilibasil-qünui vəl-kəfaf. Vəhmilni fihi ələl-ədli vəl-insaf. Və amilni fihi min kulli ma əxaf. Bi-ismətikə ya ismətəl-xaifin".
Tərcüməsi:
"ilahi, bu gün günahlarımı gizlətmək və iffət bağışlamaqla məni zinətləndir. Bu gün mənə qənaət və kifayətcillik libasını geyindir. Məni bu gün ədalət və insafa vadar et. Bu gün məni bütün qorxduğum şeylərdən amanda saxla. İsmətinə and verirəm, ey qorxu içində olanların mühafizəçisi".

Ramazan ayının 13-cü gününün duası:
"Allahummə təhhirni fihi minəd-dənəsi vəl-əqzar. Və səbbirni fihi əla kainatil-əqdar. Və vəffiqni fihi lit-tuqa və suhbətil-əbrar. Bi-ovnikə ya qurrətə eynil-məsakin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün məni günahların kəsafət və çirkinliyindən təmizlə! Qəzavü-qədərə uyğun bu gün baş verən hadisələrdə məni səbrli et! Bu gün məni təqvaya və yaxşı insanların söhbətinə müvəffəq et! Yardımına and verirəm, ey çarəsizlərin gözünün işığı".

Ramazan ayının 14-cü gününün duası:
"Allahummə la tuaxizni fihi bil-əsərat. Və əqilni fihi minəl-xətaya vəl-həfəvat. Və la təc’əlni fihi ğərəzən lil-bəlaya vəl-afat. Bi-izzətikə ya izzəl-muslimin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün səhvlərimə görə mənə qəzəblənmə! Bu gün xətalarıma göz yum! Məni bəla və afətlərə hədəf etmə! İzzətinə and verirəm, ey müsəlmanlara izzət verən Allah!"

Ramazan ayının 15-ci gününün duası:
"Allahummərzuqni fihi taətəl-xaşiin. Vəşrih fihi sədri bi-inabətil-muxbitin. Bi-əmanikə ya əmanəl-xaifin".
Tərgüməsi:
"İlahi, bu gün qəlbində Allah xofu olan şəxslərə məxsus itaəti mənə nəsib et! Bu gün sinəmi məvazökarların tövbəsi ilə genişləndir! Əminliyinə and verirəm, ey qorxu əhlinə əminlik bəxş edən Allah!".

Ramazan ayının 16-cı gününün duası:
"Allahummə vəffiqni fihi limuvafəqətil-əbrar. Və cənnibni fihi murafəqətəl-əşrar. Və avini fihi birəhmətikə ila daril-qərar. Bi-ilahiyyətikə ya ilahəl-aləmin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün yaxşı bəndələrin tayı olmağı mənə nəsib et! Məni pis adamlardan uzaqlaşdır! Bu gün mənə öz rəhmətinlə behişt qərargahında yer ver! Allahlığına and verirəm, ey aləmlərin Allahı".

Ramazan ayının 17-ci gününün duası:
"Allahummə əhdini fihi lisalihil-ə’mal. Vəqzi li fihil-həvaicə vəl-amal. Ya mən la yəhtacu ilət-təfsiri vəs-sual. Ya alimən bima fi suduril-aləmin. Səlli əla Muhəmmədin və alihit-tahirin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün məni saleh əməllərə doğru yönəlt! Ehtiyac və arzularımı yerinə yetir! Ey izaha və suala ehtiyacsız, qəlblərdəkindən xəbərdar olan Allah! Məhəmmədə və pak əhli-beytinə sənin salavatın olsun".

Ramazan ayının 18-ci gününün duası:
"Allahummə nəbbihni fihi libərəkati əsharih. Və nəvvir fihi qəlbi biziyai ənvarih. Və xuz bikulli ə’zai ilət-tibai asarih. Bi-nurikə ya münəvvirə qulubil-arifin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün məni səhərlərin bərəkəti ilə oyat! Qəlbimi bu səhərlərin ziyası ilə işıqlat! Bədən üzvlərimi bu günün təsirinə tabe olmağa yönəlt! Nuruna and verirəm, ey ariflərin qəlbini nurlandıran Allah".

Ramazan ayının 19-cu gününün duası:
"Allahummə vəffir fihi həzzi min bərəkatih. Və səhhil səbili ila xeyratih. Və la təhrimni qəbulə həsənatih. Ya hadiyən iləl-həqqil-mubin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu günün bərəkəti ilə məni bəhrələndir! Xeyirliklərə doğru yolumu hamarla! Bu günün ehsanını qəbul etməkdən məni məhrum etmə! Ey aşkar haqq yolunun hidayətçisi".

Ramazan ayının 20-ci gününün duası:
"Allahumməftəh li fihi əbvabəl-cinan. Və əğliq ənni fihi əbvabən-niyran. Və vəffiqni fihi litilavətil-Qur’an. Ya munziləs-səkinəti fi qulubil-mu’minin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənim üzümə cənnət qapılarını açıb, cəhənnəm qapılarını bağla! Bu gün məni Qur’an oxumaqda müvəffəq et! Ey möminlərin qəlbinə aramlıq bəxş edən Allah".

Ramazan ayının 21-ci gününün duası:
"Allahumməc’əl li fihi ila mərzatikə dəlila. Və la təc’əl liş-şeytani fihi əleyyə səbila. Vəc’əlil-cənnətə li mənzilən və məqila. Ya qaziyə həvaicit-talibin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün sənin razılığına bais olan əməllərə doğru mənə yol göstər! Bu gün şeytanın mənə hökmranlıq yollarını bağla! Cənnəti mənim üçün mənzil və aramgah et! Ey tələb əhlinin ehtiyacını yerinə yetirən Allah!"

Ramazan ayının 22-ci gününün duası:
"Allahumməftəh li fihi əbvabə fəzlik. Və ənzil əleyyə fihi bərəkatik. Və vəffiqni fihi limucibati mərzatik. Və əskinni fihi buhbuhati cənnatik. Ya mücibə də’vətil-muztərrin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün fəzl qapılarını üzümə aç, bərəkətlərini mənə göndər. Bu gün sənin razılığına bais olan işlərdə məni müvəffəq et, məni behiştin ən yaxşı yerində sakin et. Ey biçarələrin duasını qəbul edən Allah!"

Ramazan ayının 23-cü gününün duası:
"Allahumməğsilni fihi minəz-zunub. Və təhhirni fihi minəl-uyub. Vəmtəhin qəlbi fihi bitəqval-qulub. Ya muqilə əsəratil-muznibin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənim günahlarımı yuyub, məni eyblərdən təmizlə! Bu gün qəlbimi təqva ilə xalis et! Ey günahkarların xətasına göz yuman Allah!"

Ramazan ayının 24-cü gününün duası:
"Allahummə inni əs’əlukə fihi ma yurzik. Və əuzu bikə mimma yu’zik. Və əs’əlukət-tovfiqə fihi li-ən utiəkə və la ə’siyək. Ya cəvadəs-sailin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün səni razı salan əməlləri səndən istəyirəm. Səni qəzəbləndirən əməllərdən sənə sığınıram. Sənə tabe olmaq və sənə qarşı üsyan etməmək üçün yardım istəyirəm. Ey xahiş edənlərə bəxşiş verən Allah!"

Ramazan ayının 25-ci gününün duası:
"Allahumməc’əlni fihi muhibbən li-ovliyaik. Və muadiyən li-ə’daik. Mustənnən bisunnəti xatəmi ənbiyaik. Ya asimə qulubin-nəbiyyin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün məni sənin dostlarını sevənlərdən, sənin düşmənlərinlə düşmən olanlardan qərar ver! Məni sonuncu Peyğəmbərinin sünnəsinə əməl edənlərdən qərar ver! Ey peyğəmbərlərin qəlbinin hamisi olan Allah!"

Ramazan ayının 26-cı gününün duası:
"Allahumməc’əl sə’yi fihi məşkura. Və zənbi fihi məğfura. Və əməli fihi məqbula. Və eybi fihi məstura. Ya əsməəs-samiin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənim səylərimi qiymətləndir, günahlarımı bağışla, əməlimi qəbul et, eyblərimi ört! Ey bəndələrini hamıdan yaxşı eşidən Allah!"

Ramazan ayının 27-ci gününün duası:
"Allahummərzuqni fihi fəzlə leylətil-Qədr. Və səyyir umuri fihi minəl-usri iləl-yusr. Vəqbəl məaziri və huttə ənniz-zənbə vəl-vizr. Ya rəufən bi-ibadihis-salihin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənə Qədr gecəsinin fəzilətini nəsib et! Bu gün mənim işlərimi çətinlikdən asanlığa doğru yönəlt! Üzrümü qəbul et, günah yükünü üstümdən götür! Ey saleh bəndələrinə qarşı mehriban olan Allah!"

Ramazan ayının 28-ci gününün duası:
"Allahummə vəffir həzzi fihi minən-nəvafil. Və əkrimni fihi bi-ihzaril-məsail. Və qərrib fihi vəsiləti ileykə min beynil-vəsail. Ya mən yəşğəluhu ilhahul-mulihhin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənə yaxşı əməllərin bəhrəsini bol et! İstəklərimi yerinə yetirməklə mənə kəramət göstər! Sənə yetmək üçün yollar içindən seçdiyim yolu özünə yaxın et! Ey israr edənlərin öz israrları ilə məşğul edə bilmədikləri Allah!"

Ramazan ayının 29-cu gününün duası:
"Allahummə ğəşşini fihi bir-rəhməh. Vərzuqni fihit-tovfiqə vəl-isməh. Və təhhir qəlbi min ğəyabihit-tuhməh. Ya rəhimən bi-ibadihil-mu’minin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün məni öz sonsuz rəhmətinlə əhatə et! Bu gün mənə qüvvət və ismət nəsib et! Ürəyimi töhmətçilik qaranlığından təmizlə! Ey mömin bəndələrinə rəhmli olan Allah!"

Ramazan ayının 30-cu gününün duası:
"Allahumməc’əl siyami fihi biş-şukri vəl-qəbul. Əla ma tərzahu və yərzahur-Rəsul. Muhkəmətən furuuhu bil-usul. Bihəqqi seyyidina Muhəmmədin və alihit-tahirin. Vəl-həmdu lillahi rəbil-aləmin".
Tərcüməsi:
"İlahi, bu gün mənim orucumu şükrlü və qəbul olunmuş qərar ver, öz bəyəndiyin və Peyğəmbərinin bəyəndiyi oruclardan et! Elə oruclardan ki, xırdalıqları da əsas iman prinsiplərinə əsaslansın. Səni and verirəm ağamız Mühəmmədə və pak nəslinə. Aləmlərin rəbbi olan Allaha həmd olsun".

İftar duası:
"Allahummə ləkə sumtu və əla rizqikə əftərtu və əleykə təvəkkəltu. Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim. Ya vasiəl-məğfirəti iğfirli".
Tərcüməsi:
"İlahi, səndən ötrü oruc tutdum, sənin verdiyin ruzi ilə iftar açdım və sənə təvəkkül etdim. Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə. Ey hüdudsuz bağışlama sahibi, mənim günahlarımı bağışla!"

Mənbə: islam.az

Mübarək Ramazan təqvimi-2010

Administrator — Fri, 06 Aug 2010 12:46:50 GMT

Mübarək Ramazan ayı bizə tərəf gəlir. Allah bütün dostlarına bu ayın rəhmətini qismət eləsin. Sizə Ramazan təqvimini təqdim edirik.

Peyğəmbərin (s) həyatında sual doğuran məqamlar (3)

Administrator — Thu, 15 Jul 2010 12:10:34 GMT

PEYĞƏMBƏRİN (S) ƏN KİÇİK QIZI KİMDİR?

Cürcani: "Mənim nəzərimdə səhih olan budur ki, Rüqəyyə Peyğəmbərin (s) ən kiçik qızı idi. O, hətta Fatimədən (ə) də kiçik idi” ("Tarixi-Xamis”, c.1, s.273; "əl-İsabə”, c.4, s.304).

Bəziləri isə Ümmü Gülsümün hamısından kiçik olduğunu qeyd ediblər: İbn Qəyyim "Zadul-məad”,c.1, s.25; "Təbəqətul-Kübra”, c.1, s.133

Əbu Ömər deyir ki, Fatimə və Ümmü Gülsüm Peyğəmbərin (s) ən kiçik qızlarıdır. Amma onlardan hansının ən kiçik olması ixtilaflıdır. Amma ibni Sərrac Ubeydullahil Haşimidən Fatimənin Peyğəmbər (s) 41 yaşında olarkən doğulmasını nəql edib ("Nihayətul-İrb”, c.18, s. 213).

Bəziləri isə Fatimə xanımın (ə) ən kiçik qızı olmasını qeyd etmiş və səhih saymışlar: "Tarixil-Xamis”, c.1, s.272; "əl-Vəfa”, s.656; "Siratul-hələbiyyə”, c.3, s.308 və s.

Hər halda əgər biz Rüqəyyə və Ümmü Gülsümün Zəhradan (ə) kiçik olduğunu götürsək, Xanım Fatimeyi-Zəhranın (ə) doğum tarixinə baxmalıyıq.

Elə həmin mənbələrdə Fatimənin (ə) ya besətdən bir az əvvəl, ya besət ilində, ya da besətdən 2 il sonra dünyaya gəldiyi bildirilir. Bu nəzərlərdən hansını götürsək də Fatimədən (ə) kiçik olan qızların cahiliyyə dövründə Əbu Ləhəbin oğlanları ilə ailə qurmaları, sonra Osmanla izdivac edib besətin 5-ci ilində Həbəşə hicrət etmələri necə mümkündür?!

PEYĞƏMBƏR (S) XƏDİCƏ İLƏ NƏ VAXT EVLƏNDİ?

Rəvayətlərə baxdıqda bu evliliyin besətdən 15-20 il əvvəl olduğunu deyən nadir nəzərlər də vardır ("Tarixil-Xamis”, c.1, s.264; "Məcməuz-Zəvaid”, c.9, s.219 və s.). Ancaq bunlara qarşılıq bu izdivacın 10, 5, 3 il əvvəl olduğunu deyən rəvayətlər də var ("Müxtəsəru tarixi-Dəməşq”, c.2, s.275; "əl-Əvail”, c.1, s.16; "Siratu-məğlatay”, s.12 və s.).

Xüsusi ilə son nəzəri dəstəkləyən sənədlər daha güclüdür. Məsələn, Beyhəqi Xədicə xanımın izdivac zamanı 50 yaşında olduğunu bildirib. Xədicə xanımın vəfat etmə yaşını bununla müqayisə etsək son nəzər daha doğru görünür.

Əvvəldə qeyd etdiyimiz kimi mənbələr Xədicənin cahiliyyə zamanında Əbdü Manafdan başqa övladının olmadığı qeyd olunurdu. Bu isə Xədicənin (ə) besətdən xeyli əvvəl Peyğəmbərlə (s) ailə qurması fikri ilə uzlaşmır. Zahirən bir səbəb olmadığı halda o qədər müddət övladlarının olmaması məntiqə uyğun deyil. Bu da besətə yaxın vaxtlarda evləndikləri fikrini gücləndirir.

Bu isə Rüqəyyə və Ümmü Gülsümün cahiliyyə zamanında doğulub böyüməsi, Əbu Ləhəb oğlanları ilə izdivac edib, sonra boşanaraq Rüqəyyənin Osmanla izdivac etməsi haqqındakı rəvayətlərin etibarını heçə endirir.

Bu gün Məbəs bayramıdır

Pünhan — Sat, 10 Jul 2010 13:20:01 GMT

Məbəs Allahın elçisi Həzrət Məhəmməd ibn Abdullaha (s.ə.v.) peyğəmbərliyin verilməsi günüdür

Rəcəb ayının 27-də, hicrətdən 13 il öncə – Allahın elçisi Həzrət Muhəmməd ibn Abdullaha (s) peyğəmbərliyin verilməsi günü – Məbəs günüdür. Bu gün bəşəriyyətin həyatında ən əsaslı və əhəmiyyətli dönüş baş verib. Bəşəriyyət Qiyamətdən öncəki axırıncı mərhələsinə – besət dövrünə qədəm qoyub. Əziz Rəbbimiz Öz sonsuz rəhmətilə Həzrət Rəsuli-Əkrəmi (s.ə.v.) peyğəmbərliyə məbus etdikdə bəndələrinin gözəl, nəcib durumda olmasını istəyib.

«Allah Təala məni üstün əxlaqları tamamlamaq üçün göndərib»,- deyə əziz Peyğəmbərimiz (s.ə.v.) öz mübarək missiyasını bizlərə belə çatdırır. Böyük İslam Peyğəmbəri (s) insanları xülyalar ardınca deyil, öz kamillik hədəfinə doğru getməyə dəvət edib və bu işdə Uca Yaradanın göstərdiyi mübarək yola sadiqlik nümayiş etdirməyə çağırıb: «Ey Allahın bəndələri! Sizlər xəstə, bütün aləmlərin Yaradanı isə həkim kimidir. Xəstənin xeyri öz istəklərinə yox, həkimin tədbirlərinə əməl etməkdir.

Büna görə nicat tapmaq üçün Allahın əmrinə təslim olun». Mübarək dinimiz əxlaq mövzusunu daim insanın yadına salır və bu məsələdə dəqiq, ardıcıl, ixlaslı yanaşmanı tövsiyə edir. Məsumlardan (ə) nəql edirlər: «Allah-Təala öz Peyğəmbərini (s.ə.v.) ali əxlaqla səciyyələndirib. Siz də özünüzü bu əxlaq normaları ilə sınayın və əgər malik olsanız, Allaha şükr edin və onların çoxalmasına çalışın».

Allahın son elçisi (s.ə.v.) öz ümmətinın daim düzgün yolda olmasını istəmiş, yoldan sapmamaq üçün dəqiq və mübarək reseptlər təqdim edib. Burada ən ümumi, eyni zamanda dərin əxlaqi göstərişlər var: «İnsanın ən e’tibarlı işi 3 xüsusiyyətə malik olan iş olur: 1. Bütün hallarda Allahı yaddan çıxarmamaq; 2. İnsaflı olmaq (özünün zərərinə olmuş olsa belə); 3. Din qardaşı ilə öz malını bölmək». Burada pis aqibət seçənləri hər zaman çəkindirmək var: «İnsanların ən pisi axirətini dünyasına satandır. Bundan da pisi axirətini başqasının dünyasına satandır».

Burada ictimai münasibətlərin harmoniyasına xüsusi diqqət yetirilib və hər bir problemin kökündə insanın özünü islah etmək istəməmək niyyəti durur: «Güclü və qüdrətli o kəs deyil ki, xalqa və insanlara qalib gələ. Həqiqətdə güclü (insan) və iqtidar sahibi o kəsdir ki, öz nəfsinə qalib gələ». Bəs elə isə bu böyük etimadı doğrultmağa çalışaq, əziz Peyğəmbərimizə (s.ə.v.) layiqli ümmət adlandırılmaq üçün səy edək. Bu böyük bayramımız müarək olsun! Allah Təbarəkə və Təala cəmi ümmətə besət fəlsəfəsini dərk edib, bu bayramı qəlbilə, əməllərilə, düşüncə və niyyətləri ilə yaşatmağı nəsib etsin, inşəallah!

/Deyerler.com/ANS-PRESS/

Hədis terminləri

Administrator — Tue, 06 Jul 2010 17:58:56 GMT

1. "Hədis";
"Hədis" ərəb lüğəti baxımıdan, yenilik və qədim bir şeyin əks tərəfində yerləşən söz, iş və hadisəyə deyilir.Dini termin, xüsusilə Əhli-beyt (ə) məzhəbinin alimləri nəzərində isə "hədis" həzrət Peyğəmbər (s) və Onun məsum Əhli-beytinin (ə) sözü, rəftarı və habelə təsdiqini yetirən kəlama deyilir.

2. "Sünnə";
"Sünnə" ərəb sözü olub, lüğətdə "yol", "məzhəb" və ya "bəyənilmiş yol" mənalarını daşıyır.Dini termin baxımından isə həzrət Peyğəmbər (səlləllahu ələyhi və Alih) və Onun məsum Əhli-beytinin (ə) sözü, rəftarı, habelə təsdiqi "sünnə" adlanır.

3. "Xəbər";
"Xəbər" lüğətdə nəql olunan istənilən bir söz mənasını daşıyır. Dini termin kimi isə məsum (Peyğəmbər və Əhli-beyt) və qeyri-məsumdan nəql olunan söz və kəlama deyilir. Lakin Peyğəmbər və Əhli-beytdən (ə) nəql olunan hər bir söz, rəftar və təsdiq "hədis" adlanır.Qeyd etmək lazımdır ki, qeyri-məsum dedikdə, ilk növbədə "səhabə" və "tabei"lər nəzərdə tutulur. Bu barədə gələn fəsillərdə izahat veriləcək.

4. "Rəvayət";
"Rəvayət" sözü ərəb lüğətində danışmaq mənasını daşıyır. Dini termin kimi isə nəql olunmaqla həzrət Peyğəmbər (s) və Onun məsum Əhli-beytinə (ə) çatan sözlərə deyilir. Elə buna görə də, "rəvayət", "hədis" sözu ilə eyni mənaya malikdir.

5."Əsər";
"Əsər" sözü lüğətdə nəticə və əlamət mənalarına malikdir. Dini termin baxımından isə bu söz "hədis" və "rəvayət" terminləri ilə eyni mənanı daşıyan bir termin sayılır. Əlbəttə, bəzi alimlər bu sözü qeyri-məsum şəxslərdən (səhabə və tabeindən) nəql olunmuş sözlərə aid etmişlər.

6. "Hədisi-qüdsi";
"Hədisi-qüdsi" ilahi Peyğəmbərlər və ya onların canişinlərinin Allah-taaladan nəql etdikləri sözlərə deyilir.

7. "Sənədul-hədis";
"Sənədul-hədis" (hədisin sənədi) dedikdə, hədisi məsumdan nəql edən rəvayətçilər silsiləsi nəzərdə tutulur.

8. "Mətnul-hədis";
"Mətnul-hədis" (hədisin mətni) dedikdə isə rəvayətçilərin məsumdan nəql etdiyi söz (hədis) nəzərdə tutulur.

9. "Ravi";
"Ravi" ərəb sözü olub, hədis elmi baxımından məsum və ya qeyri-məsumun sözü, rəftarı və ya təsdiqini nəql edən şəxsə deyilir. "Ruvat" isə onun cəm formasıdır.

Peyğəmbərin (s) həyatında sual doğuran məqamlar (2)

Administrator — Thu, 01 Jul 2010 17:40:02 GMT

(

Bəzi rəvayətlərdə Peyğəmbərin (s) Xədicədən Zeynəb, Rüqəyyə, Ümmü Gülsüm adlı qızlarının olduğu və onların Əbül As ibn Rabi və 3-cü xəlifə Osmanla ailə qurduqları qeyd olunur. Əslində isə bu rəvayətlər doğru deyildir.

Əbül Qasım Kufi yazır: "Xədicənin Hələ adında bacısı vardı. Bəni-Məhzum qəbiləsində bir kişi ilə evlənəndən sonra ondan Halə adında qızı oldu. Daha sonra Bəni-Təmim qəbiləsindən biri ilə ailə quranda ondan Hind adında uşağı oldu. Həmin o kişi Hələdən başqa arvadı vardı və ondan da Rüqəyyə və Zeynəb adlı 2 qızı vardı. Bundan sonra Hələ, ardından da əri vəfat etdi. Hind öz ata qəbiləsinin yanına getdi. Ortada qalan Hələ, Zeynəb və Rüqəyyəyə isə Həzrət Xədicə baxmağa başladı. Sonra Hələnin vəfatı və Peyğəmbərlə (s) izdivacdan sonra Zeynəb və Rüqəyyə Peyğəmbərin (s) himayəsinə alındılar. Bundan sonra ərəblər arasında Peyğəmbərin (s) qızları kimi çağırılmağa başladılar” ("əl-İstiğasə”,s.68-69).

Bu qızların Peyğəmbərin (s) doğma qızları olduğunu deyənlərin rəvayətləri arasında bir çox ziddiyətlər mövcuddur.

"Rüqəyyə və Ümmü Gülsüm cahiliyyə dövründə "Əbu Ləhəbin iki əli qurusun; qurudu da” ayəsi nazil olanda Əbu Ləhəb və arvadı atalarının dininə girdiklərini əsas göstərərək Peyğəmbərin (s) qızlarını boşamalarını tələb etdilər. Onlar da hələ cinsi əlaqəyə girməmiş arvadlarını boşadılar. Sonra Osman ibn Əffan Rüqəyyə ilə evlənib onunla birlikdə Hicrətin 5-ci ilində Həbəşistana hicrət etdi. Bu əsnada Rüqəyyə hamilə idi və gəmidə uşağı düşü. Həbəşdən Mədinəyə gələndən sonra isə vəfat etdi” ("əl-İsabə”, c.4, s.304; "əl-Vədu vət-Tarix”, c.5, s.17; "Təhzibu tarixi-Dəməşq”, c.1, s.298; "Nihayətul-İrb”, c.212-214).

Məqdisi yazır: "Xədicə cahiliyyə dövründə Əbdü Manaf adında oğlu, sonradan isə 2 oğlan və 4 qız övladı olmuşdur...” ("əl-Bədu vət-Tarix”, c.5, s.16).

"Peyğəmbərin (s) besətdən əvvəl Əbdü Manaf adında oğlu oldu. Bununla Peyğəmbərin (s) bütün övladlarının sayı 12-dir. Digər övladlarının hamısı İslamiyyətdən sonra doğulmuşlar” ("əl-Məvahibül Lədüniyyə”, c.1, s.196; "Tarixul-xamis”, c.1, s.272).

"Abdullah, Ümmü Gülsüm, Fatimə və Rüqəyyə-hamısı növbə ilə besətdən sonra dünyaya gəliblər” ("əl-Bidayətu vən-nihayə”, c.2, s.294; "Məcməüz-zəvaid”, c.9, s.217).

Həmçinin bəziləri də Rüqəyyənin bütün uşaqlardan, hətta Fatimədən (ə) də kiçik olduğunu qeyd ediblər (bax: "əl-İsabə”, c.4, s.304; "Nəsəbu-qüreyş”, s.21).

Əgər onlar besətdən sonra dünyaya gəliblərsə, cahiliyyə dövründə Əbu Ləhəbin oğlanları ilə izdivac etmələrini necə iddia etmək olar?! Bu açıq-aşkar bir ziddiyət deyilmi?!

Deyirlər ki, guya Rüqəyyə Osmanla ailə qurub. Bütün tarixçilərə görə Həbəşə ilk hicrət besətin 5-ci ilində baş verib. Rüqəyyənin (besətdən sonra dünyaya gəldiyini bilərək) lap İslamın 1-ci ilində dünyaya gəldiyini təsəvvür etsək belə ağlasığmazdır: 5 yaşındakı qız Osmana necə ərə verilir və hamilə qalaraq uşağını itirir?!

Həmçinin deyilir ki, "Məsəd” surəsi nazil olandan sonra Əbu Ləhəbin oğlanları Peyğəmbərin (s) qızlarını boşadılar. Bundan sonra Osman Rüqəyyə ilə evləndi. Bu da öz növbəsində növbəti ziddiyətdir:

Bir çox rəvayətlərə görə bu surə müsəlmanlar "Şibi-Əbu Talib”də mühasirə altında saxlandıqlarında nazil olmuşdur ("əd-Durrul-Mənsur”, c.6, s.408).

Bu mühasirə isə besətin 6-cı ilində, yəni Həbəşə hicrətdən 1 il sonra baş vermişdir (!).

Digər tərəfdən: Peyğəmbərin (s) qızlarının müşriklərin əziyyətlərindən və "Məsəd” surəsinin nazil olmasından sonra boşandığını fərz etmək mümkün deyil. Bu vaxta qədər onların ərləri ilə cinsi yaxınlıq etməməsini nə ilə izah etmək olar?!

Bu məsələdə başqa bir böyük ziddiyət də var. Zübeyr ibn Bəkər Cəfər ibn Məhəmməddən o da atasından rəvayət edir ki, Peyğəmbərin (s) oğlu Qasım Məkkədə vəfat etdi. Peyğəmbər (s) onun dəfn mərasimindən qayıdanda As ibn Vail və oğlu Əmr ibn Asın yanından keçəndə As Peyğəmbərə (s): "Bu kişinin nəsli kəsik və ocağı sönük vəziyyətə düşdü”. Bundan sonra "Sənə sonsuz deyənin özü sonsuzdur” ayəsi nazil oldu ("əd-Durrul-mənsur”, c.6, s.404).

Başqa bir rəvayətdə isə deyilir: "Əvvəlcə Peyğəmbərin (s) oğlu Qasım dünyaya gəldi, sonra Ümmi Gülsüm, Fatimə və Rüqəyyə. Sonra Qasım, ardından da Abdullah vəfat edəndə As bin Vail: "Onun nəsli kəsildi, o sonsuzdur” dedi və bu ayə nazil oldu ("Təbəqət”, c.1, s.133; "Nihayətul-irb”, c.18, s.208; "Müxtəsəru-tarixi-Dəməşq”, c.2, s.262).

Bu ayənin atasının yox, elə Əmr bin As haqqında nazil olduğu da deyilib. Bu şəxsin Əbu Ləhəb və ya Əbu Cəhl olması haqqında da rəvayətlər var (bax: "Dəliliün-nübüvvə (Beyhəqi) c.2, s.69-70; "Təfsirul-kəbir”, c.32, s.133; "əd-Durrul-Mənsur”, c.6, s.403-404 və s.).

Bütün bunları ümumiləşdirsək, "Kövsər” surəsinin Qasımın vəfatından sonra nazil olmasını və onun da besətdən sonra doğulmasını, Rüqəyyə və Ümmü Gülsümün Abdullah və Qasımdan sonra dünyaya gəldiklərini nəzərə alsaq, onların cahiliyyə dövründə Əbu Ləhəbin oğlanlarına ərə getmələrinin və sonra Rüqəyyənin Osman ibn Əffanla izdivacının mif olduğunu görərik.

Peyğəmbərin (s) həyatında sual doğuran məqamlar (1)

Administrator — Sun, 27 Jun 2010 12:17:51 GMT

Xədicə xanım (ə) Həzrət Peyğəmbərin (s) ilk xanımıdır. O, 4 müqəddəs qadından biridir. Bu möhtərəm xanım İslamı ilk qəbul edən qadın olmaq fəxarətinə sahib olmuş, həmişə Peyğəmbər (s) tərəfində məhəbbətlə anılmışdır.

Bəzi tarixçilər Peyğəmbərin (s) Aişə xanımdan başqa digər xanımlarının dul olduğunu qeyd ediblər. İnşallah bu məqalədə bunun belə olmadığı, Xədicə xanımın (ə) da başqasına ərə getmədiyini isbat edəcəyik.

İddia olunur ki, guya Xədicə xanım Həzrət Peyğəmbərdən (s) əvvəl Ətiq ibn əbidil-Məhzumi və Əbu Hələ ət-Təmimi adlı 2 şəxsdə ərdə olub, hətta onlardan övladı olub. Amma biz bu rəvayətlərin doğruluğuna şübhə ilə yanaşır, bunların uydurulmasının əsasında daha çox siyasi məqsədlərin durduğunu düşünürük:

1. Hər şeydən əvvəl bu rəvayətləri yoxlayan şəxs onların arasında bir çox ixtilafların olduğunu görə bilər. Məsələn, bəzi rəvayətlərdə Əbu Hələ künyəsi daşıyan şəxsin adının "Nəbbəş ibn Zürarə”, digərlərində isə "Zürarə ibn Nəbbəş” olduğu göstərilir. Həmin şəxsin adının "Hind” və yaxud da "Malik” olduğunu deyən rəvayətlər də var. Bəzi rəvayətlərdə onun səhabə olduğu, bəzilərində isə olmadığı göstərilir. Bəzi tarixçilər onun Ətiqdən əvvəl, bəziləri isə sonra Xədicə ilə evləndiyini qeyd ediblər.

Bəzi rəvayətlərdə göstərilir ki, Xədicə xanımın (ə) bu şəxslərdən Hind adlı uşağı olub, amma bir qism rəvayətlərdə onun qız uşağı olmağı və Ətiqdən olduğu, digər qism rəvayətlərdə isə oğlan olduğu və digər ərinə aid olduğu göstərilir. Eyni zamanda oğlan olduğu deyilən rəvayətlərdə onun sonradan taun xəstəliyindən ölməsi və ya digər sənədlərdə Cəməl müharibəsində İmam Əlinin (ə) cəbhəsində şəhid olduğu qeyd olunur. (Qeyd etdiyimiz rəvayətlər və onların arasındakı ixtilaflar üçün bax: "əl-Əvail”, c.1, s. 159; "əl-İsabə”, c.3, s.611-612; "Üsdül-qabə”, s.12-13-17; "əs-Siratul-Hələbiyyə”, c.1, s.140;"Nisabu-qüreyş”, s.22; "Qamusur-rical”, c.10, s.431) .

2. Bu iddiaların əksini rəvayət edən alimlər də vardır. İbn Şəhrəşub "Mənaqibi Əli ibn Əbi Talib” kitabında yazır: "...Əhməd Bələzuri "Ənsəbul əşraf” kitabında, Əbül Qasim Kufi "əl-İstiğasə” kitabında, böyük şiə alimi Seyid Mürtəza "əş-Şafi” kitabında, digər böyük şiə alimi Əbu Cəfər Tusi "Təlhisüş-şafi” kitabında Həzrət Peyğəmbərin (s) Xədicə xanımla (ə) bakirə olduğu halda evləndiyini rəvayət ediblər. Həmçinin "əl-Ənvəru vəl-Bidə” kitabında Rüqəyyə və Zeynəbin Xədicənin bacısı Hələnin qızları olması nəzəri də bu nəql etdiyimiz rəvayəti gücləndirir ("Mənaqibi Əli ibn Əbi Talib”, c.1, s.159; "Biharul-ənvar”, "Ricalul-Məməqani”, Qamusur-rical” kitablarında da eynən rəvayət edilmişdir).

3. Əbül Qasım Kufi yazır: "Əsər sahibləri və tarixçilər ümum, xüsus hamısı icmai şəkildə rəvayətlər ediblər ki, Qüreyş əşrəfi, böyükləri və varlılarından Xədicəyə evlənmək üçün elçilik etməyən qalmadı. Amma o, onların hamısında imtina etdi. Sonradan o, Peyğəmbərlə (s) izdivac edəndə Qüreyş qadınları ondan incidilər və dedilər: "Qüreyşin şərəfli və böyük şəxsləri sənə elçi düşdülər. Amma sən onların hamısını rədd edib, Əbi Talibin pulsuz, malsız, yetim və fəqir qardaşı oğluna ərə getdin?!”

Belə olan halda, Xədicənin (ə) Qüreyşin adlı-sanlı kişilərini qoyub Təmimli bir bədəviyə ərə getməsini hansı əql sahibi qəbul edər?! ("əl-İstiğasə”, c.1, s.70).

4. Maddi, mənəvi heç bir dəyərə, şan-şöhrətə sahib olmayan bədəvi ilə izdivac etmək Xədicənin (ə) rədd etdiklərinin onu xar etmələri üçün əlinə tutarlı bir bəhanə vermək deyildimi?!

Bəziləri Haris ibn Əbi Hələ adlı şəxs barəsində danışarkən onun Xədicənin (ə) oğlu olduğunu və Məkkədə Həzrət Peyğəmbər (s) dəvətini açıq şəkildə bəyan edəndə müsəlmanların verdiyi ilk şəhid olduğunu iddia etmiş və bunu Xədicənin əvvəlcədən ərə getdiyinə dəlil göstərməyə çalışmışlar. Həmin şəxsin Xədicə xanımın (ə) oğlu olmasına dəlil ancaq Xədicənin əri olan Əbi Hələnin adını daşımasıdır (Biz də bunun əksini sübut etməyə çalışırıq).

Həmçinin Haris adlı şəxsin İslamiyyətin ilk şəhidi olması fikri də doğru deyildir. Bu bir çox məşhur rəvayətlərin ziddinədir. İbn Abbas deyir ki, Əmmarın (r.ə.) atası və anası müsəlmanların verdikləri ilk şəhidlərdir ("Siffin”, s.325).

"İslamda ilk şəhid Süməyyədir” ("ət-Təbəqat”, c.8, s.193; "əl-İsabə”,c.4,s.335).

ARDI VAR...

Həzrət Əlinin (ə) mövludu

Administrator — Sat, 26 Jun 2010 17:57:28 GMT

14 əsr əvvəl, mübarək Rəcəb ayının 13-də Əbu Talibin evində bütün dünyaya işıq saçan bir şəxsiyyət dünyaya gəldi. Onun anasının adı isə Fatimə bind Əsəd idi. Qeyd olunan şəxsiyyət Həzrəti Əlidir (ə).

Rəvayətlərə görə Həzrəti Əli (ə) Kəbədə dünyaya göz açmışdı. Anası doğuma az qalmış Kəbəni ziyarət etməyə getmişdi. Birdən-birə Kəbənin divarları aralandı və Fatimə içəri girdi. Daha sonra divarlar yenidən bitişdi. Qureyşlilər nə qədər cəhd etsələr də qapıları aça bilmədilər. Bir neçə gündən sonra Kəbənin qapıları taybatay açıldı və Fatimə (r.ə.) qucağında Əli (ə) ilə çıxdı.

Daha sonra Əlini (ə) Peyğəmbərin (s) himayəsinə verdilər. O, daima Peyğəmbəri (s) müşayiət edir, hətta gecələr də onunla yatırdı.

Həzrəti Əlinin (ə) gözəl insani keyfiyyətlərini saymaqla bitməz. O, ilk müsəlman kişi idi. Bəli, Xədicə (r.ə.) xanımdan sonra Həzrəti Muhammədə (s) iman gətirən şəxs Həzrəti Əli (ə) olmuşdu. "Yənabiul Məvəddə” əsərində nəql olunur ki, Peyğəmbər (s) buyurmuşdur: "Həqiqətən Əli mənimlə ilk namaz qılan şəxsdir”.

Peyğəmbər (s) Həzrəti Əli (ə) barəsində çox hədis söyləmişdir. Hətta bir çox mötəbər əsərlərdə Həzrəti Əlinin (ə) fəzilətinə dair hədislər ayrıca bir fəsildə toplanmışdır. Peyğəmbərin (s) bu hədisi Əli ibn Əbu Talibin (ə) fəzilətini açıq-aşkar ortaya qoyur: "Qiyamət günü Kövsərin kənarında mənim yanıma gələn ilk şəxs, hamıdan əvvəl iman gətirən Әli olacaq” (İbni Әbdül-birr "İstiab” kitabında, İbni Әbil Hədid "Şərhu-nəhcil-bəlağə” kitabında, Hakim Nişapuri "əl-Müstədrək” kitabında nəql edirlər).

Həzrəti Əli (ə) əvəzsiz şəxsiyyət, ilk müsəlman kişi, ikinci məsum, möminlərin rəhbəri, on bir imamın atası, Peyğəmbərin (s) kürəkəni, Fatimeyi Zəhranın (ə) həyat yoldaşı idi... Peyğəmbər (s) onu özünün canişini, vəziri, xəlifəsi, qardaşı adlandırmışdır.

Həzrəti Əli (ə) bütün insanlara örnək olan pak həyat sürmüş və İslamın mənafei üçün çox ədalətsizliklərə səbr etmişdir. Mehriban Rəbbimiz öz rəhmətini Həzrəti Əlinin (ə) üzərindən əksik etməsin!

Bütün müsəlmanları bu mübarək gün münasibəti ilə təbrik edirik!

Təvəssül duası və tərcüməsi

Administrator — Sun, 20 Jun 2010 08:25:58 GMT

Bismillahir Rəhmanir Rəhim

Allahummə inni əs`əlukə və ətəvəccəhu iləykə binəbiyyikə nəbiyyir-rəhməti Muhəmmədin Səlləllahu əleyhi və alihi, ya Əbəl-Qasim ya Rəsuləllah, ya imamər-rəhməh, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əbəl-Həsəni ya Əmirəl-mu`minin, Ya Əliyyəbnə Əbi-Talib, ya huccətəllahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Fatimətuz-Zəhra. Ya bintə Muhəmməd, yə Qurrətə-Rəsul, ya səyyidətəna və məvlatəna, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna biki iləllah, ya qəddəmnaki bəynə yədəy hacatina, ya vacihətən indəllah, işfə`i ləna indəllah.

Ya Əba Muhəmməd, ya Həsənəbnə Əliyy, əyyuhəş-şəhidu yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əba-Əbdillah, ya Husəynəbə Əliyy, əyyuhəş-şəhidu yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əbəl-Həsəni ya Əliyyəbnəl Husəyn, ya Zeynəl-abidinə yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əba Cə`fərin ya Muhəmmədəbnə Əliyy, əyyuhəl-Baqiru yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əba-Əbdillah, ya Cəfər ibn Muhəmməd, əyyuhəs-Sadiqu yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əbəl-Həsəni, ya Musayəbn Cəfər, əyyuhəl Kazimu, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əbəl-Həsəni,ya ƏliyyəbnəMusa, əyyuhər- Riza, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əba Cə`fərin ya Muhəmmədəbnə Əliyy, əyyuhət-Təqiyyul-Cəvadu, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əbəl-Həsəni,ya Əliyyəbnə Muhəmməd, əyyuhəl-Hadin-Nəqiyyu, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya Əba Muhəmməd, ya Həsənəbnə Əliyy, əyyuhəz-Zəkiyyul-Əskəriyy, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Ya vəsiyyəl-Həsəni vəl-Xələfəl-Huccət, əyyuhəl-Qaimul-Muntəzərul Məhdiyy, yəbnə Rəsulillah, ya huccətillahi əla xəlqih, ya səyyidəna və məvlana, inna təvəccəhna vəstəşfə`na və təvəssəlna bikə iləllah, ya qəddəmnakə bəynə yədəy hacatina, ya vacihən indəllah, işfə` ləna indəllah.

Sonra öz hacət və istəklərini dilə, inşəallah qəbul olunar.

Başqa bir rəvayətdə varid olub ki, daha sonra bunları oxuyarsan:

Ya sadəti və məvaliyyə, inni ətəvəccəhtu bikum əimməti və uddəti liyəvmi fəqri, və hacəti iləllah, və təvəssəltu bikum iləllah, vəstəşfə`tu bikum iləllah, fəşfəu li indəllah, vəstənqizuni min zunubi indəllah, fəinnəkum vəsiləti iləllah, və bihubbikum və biqurbikum ərcu nəcasətən minəllah, fəkunu indəllahi rəcai, ya sadəti, ya auliyaəllah, səlləllahu ələyhim əcməin, və ləənəllahu ə`daəllahi zalimihim minəl-əvvəlinə vəl-axirin, aminə Rəbbəl-aləmin.

Ilahi mən Səndən istəyirəm və Sənin dərgahına üz gətirirəm Həzrət Mühəmməd (s) vasitəçi gətirirəm!.
Ey Əbəl Qasim! Ey Rəsulullah! Ey rəhmət Imamı! Ey bizim ağamız və mövlamız! həqiyətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vasitəçi və şəfaətçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik!. Ey Allah yanında uca məqamlı olan! Allah yanında bizə şəfi ol.! Ey Əbəl Həsən! Ey Əmirəl mö”minin! Ey Əliyyəbnə Əbi Talib! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik!. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ya Fatimeyi Zəhra! Ey Mühəmmədin qızı! Ey Rəsulu əkrəmin gözünün nuru! Ey bizim seyyidəmiz! Ey bizim ixtiyar sahibimiz!
Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik!. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əba Mühəmməd! Ey Həsən ibni Əli! Ey Müctəba! Ey Rəsulullahın oğlu! Ey Allahın xalqa hüccəti!. Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol.
Ey Əba Əbdillah! Ey Hüseyn ibni Əli! Ey şəhid! Ey Rəsulullahın oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əbəl Həsən! Ey Əli ibni Hüseyn! Ey Zeynəlabidin! Ey Rəsuli əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əba Cəʹfər! Ey Muhəmməd ibni Əli! Ey Baqir! Ey Rəsuli əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əba Əbdillah! Ey Cəʹfər ibni Mühəmməd! Ey Sadiq! Ey Rəsul əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əbəl Həsən! Ey Musəbnə Cə”fər! Ey Kazim! Ey Rəsuli əkrəmin oğlu! ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əbəl Həsən! Ey Əliyyəbnəl Musər Riza! Ey Rəsuli əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! . Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əba Cəʹfər! Ey Mühəmməd ibnə Əli! Ey Təqi! Ey Cəvad! Ey Rəsul əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol.
Ey Əbəl Həsən! Ey Əliyyəbnə Mühəmməd! Ey Hadi! Nəqi! Ey Rəsul əkrəmin oğlu! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! . Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Əba Mühəmməd! Ey Həsən ibni Əli! Ey Zəkiyy Əskəri! Ey Rəsul əkrəmin oğlu!. Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol!.
Ey Həsənin caneşini! Ey Ilahi caneşin olan hüccət! Ey Qaiməl Müntəzəril Məhdi! Ey Rəsul əkrəmin oğlu.! Ey Allahın Öz bəndələri üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız (ixtiyar sahibimiz), həqiqətən biz sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına gəlir, səni Allah dərgahında vəsitəçi edib hacətlərimizi sənə təqdim edirik. Ey Allah dərgahında uca məqamlı və hörmət sahibi, bizə (günahlarımızın bağışlanması üçün) şəfaətçi ol.
Ey mənim ağalarım və ixtiyar sahiblərim, mən sizi Allah dərgahına yaxınlaşmaq üçün vasitəçi etdim, Ey mənim imamlarım ehtiyac və yoxsulluğ günü (Qiyamət) üçün zəxirəm və sizin vasitənizlə Allaha təvəssül etdim, sizi Allah dərgahında şəfaətçi etdim, bəs mənim üçün Allah yanında şəfi olun,! Allah yolunda günahlarımdan mənə nicat verin,! Həqiqətən mənim Allah dərgahına getmək üçün vasitəçilik fəqət sizə məhəbbət bəsləyib, sizə təqərrüb etməklə Allah yanında nicat tapmağa ümid bəsləyirəm. Bəs Allah yanında mənim ümidim olun!, Ey mənim ağalarım,! Ey Allah övlüyaları! (Allahın salavatları onlara həmişə olsun) Və Allah onlara zülm edən, Allah düşmənlərinə əvvəldən axıra kimi lə”nət etsin. Amin ya Rəbbəl aləmin!.

Rəcəb ayının fəziləti və əməlləri

Pünhan — Fri, 11 Jun 2010 08:27:35 GMT

Rəcəb ayı üstün aylardan biridir. Bu elə bir aydır ki, Allahın lütf və inayəti bu ayın orucunu tutanların üzərindədir. Rəcəb ayının fəziləti haqqında çoxlu rəvayətlər nəql olunmuşdur. Allahın Rəsulu (s) bu barədə belə buyurub: «Rəcəb ayı böyük aydır. Hörmət və fəzilətdə heç bir ay ona çatmaz. Kafirlərlə müharibə bu ayda haramdır. Rəcəb Allahın ayı, Şəban mənim ayım, Ramazan isə ümmətimin ayıdır. Hər kəs Rəcəb ayında bir gün oruc tutsa, Allah-Taalanın razılığını qazanar, İlahi qəzəb ondan uzaq olar və cəhənnəm qapılarından biri onun üzünə bağlanar».

İbni Babiveyh mötəbər sənədlə Salimdən rəvayət etmişdir: «Rəcəb ayının axırına bir neçə gün qalmış İmam Sadiq (ə)-ın hüzuruna getdim. O Həzrətin (ə) mübarək gözləri mənə sataşan kimi soruşdu: Bu ayda oruc tutmusanmı? Dedim: Yox, yəbnə Rəsuləllah. Həzrət (ə) buyurdu: O qədər savab əlindən çıxıb ki, onun miqdarını Allahdan başqa heç kəs bilmir. Bu elə bir aydır ki, Allah-Taala onu başqa aylara fəzilətli qərar verib və hörmətini böyük tutub. Sonra dedim: Yəbnə Rəsuləllah, qalan günləri oruc tutsam, onun bəzi savablarına nail ola bilərəmmi? Buyurdu: Ey Salim! bu ayın axırında bir gün oruc tutan şəxsi Allah-Taala ölüm çətinliyindən, ölümdən sonrakı qorxudan və qəbr əzabından saxlayar. Onun axırından iki gün oruc tutan şəxs siratdan asanlıqla keçər. Üç gün oruc tutan şəxs isə, Qiyamət gününün böyük qorxusundan amanda qalar».

İmam Museyi Kazım (ə) belə buyurub: «Rəcəb bir əzəmətli aydır ki, Allah-Taala o ayda yaxşı əməlləri neçə dəfə artırar və günahları o ayda məhv edər. Hər kəs Rəcəb ayında bir gün oruc tutsa, cəhənnəmdən bir illik yol miqdarında uzaqlaşar və hər kəs o ayda üç gün oruc tutsa, behişt ona vacib olar».

Rəcəb tövbə və məğfirət ayıdır. Bu ayda çox deyilməsi tövsiyə olunan zikrlərdən biri «Əstəğfirullahə və əsəluhut-təubə»-dir.

İmam Sadiq (ə) Həzrət Peyğəmbərdən (s) belə nəql edir: «Rəcəb ayı, mənim ümmətimin istiğfar ayıdır. Bu ay da günahlarınızın bağışlanmasını diləyin ki, Allah-Taala bağışlayan və mehribandır». Belə isə Əstəğfirullahə və əsəluhut-təubə, zikrini çox deyin.
Bu ayın digər mühüm əməlləri isə imkansızlara, kimsəsizlərə əl tutmaq və sədəqə verməkdir.

Həzrət Əli (ə) belə buyurub: «Hər kəs Allaha xatir Rəcəb ayında sədəqə versə, Allah-Taala onu elə əzizləyər ki, o cür əzizləməni nə göz görüb, nə qulaq eşidib, nə də bir insanın xəyalına gəlib».

Həzrət Peyğəmbər (s) belə buyurub: «Hər kim Rəcəb ayında 100 dəfə «Əstəğfirullahəl-ləzi lə iləhə illə huvə vəhdəhu lə şərikə ləhu və ətubu iləyh» söyləsə və sonra sədəqə versə, Allah-Taala da onun işini rəhmət və bağışlanma ilə xətm edər və hər kim ki, bu zikri 400 dəfə desə, onun üçün 100 şəhidin savabı yazılar».

Rəcəb ayının 13, 14 və 15-ci gününün əməlləri

Etikaf

Və (yadınıza salın) o zaman(ı) ki, Biz bu Evi (əzəmətli Kəbəni) insanların dönüş yeri və əmin-amanlıq məkanı etdik və (dedik): «İbrahim məqamından (onun arxasından, ya sağ və ya sol tərəfindən) namaz üçün bir yer seçin. Və İbrahim ilə İsmaili tapşırdıq ki, Mənim evimi təvaf edənlər, yaxınlıqda olanlar (yaxud ibadətə çəkilənlər), ruku və səcdə edənlər üçün pak-pakizə edin» («Bəqərə» surəsi, ayə 125).

Etikaf müstəhəb əməllərdən biri hesab olunur. İslam tarixini yazanlar Allahın Rəsulunun (s) hər il Rəcəb və Ramazan aylarında evdən çıxaraq, Hira mağarasına getdiyini və orada Allaha ibadət etməklə məşğul olduğunu qeyd ediblər.

Etikafın məxsus günləri Rəcəb ayının 13, 14 və 15-i və Ramazan ayının son 10 günüdür.

Etikafı «came məscid»ində yerinə yetirmək lazımdır. Əgər insan 2 gün etikafda olarsa, bu işi 3-cü gün davam etdirmək ona vacib olar. Etikafda olan şəxs bu 3 gün ərzində, yalnız zərurət olduğu halda məsciddən bayıra çıxa bilər.

İmam Sadiq (ə) buyurmuşdur: «Etikaf, yalnız ədalətli pişnamazın camaat namazı qıldığı cümə məscidində olmalıdır».

Məymun ibn Mehman deyir: Həsən ibn Əlinin (ə) yanında oturmuşdum. Bir kişi gəlib dedi: «Ey Rəsuləllahın övladı! Filankəsin məndən filan qədər alacağı var və məni həbs etmək istəyir». İmam (ə) buyurdu: «Allaha and olsun, mənim pulum yoxdur ki, sənin borclarını ödəyim». Sonra həmin kişi ilə söhbət etdi. Məymun deyir ki, İmam (ə) ayaqqabılarını geyərkən, ona ərz etdim: «Yəbnə Rəsuləllah! Etikafda olduğunuzu unutmusunuzmu?»

Həzrət (ə) buyurdu: «Unutmamışam, ancaq atamın babam Rəsuləllahdan (s) belə nəql etdiyini eşitmişəm ki, müsəlman qardaşının ehtiyacını ödəmək üçün çalışan 3 min il oruc tutan və gecələri oyaq qalaraq Allaha ibadət edən şəxs kimidir».

İnsan zəruri halda (məsələn, şahidlik etmək, xəstənin ziyarətinə getmək, səfərdən gələn birini qarşılamaq, qonağı yola salmaq və ya cənazə dəfni üçün) etikafı poza bilər. Əgər insan zəruri işlərdən biri üçün məsciddən çıxarsa, ən yaxın yolu seçməli, ehtiyac olan miqdardan çox məsciddən kənarda qalmamalı, oturmamalı, kölgənin altı ilə hərəkət etməməli və imkan daxilində kölgədə oturmamalıdır.

Bu ayın əməlləri içərisində pak İmamlardan (ə) bir çox dualar və ibadətlər rəvayət olunub. Biz bu ayın əməllərini sizlərə müxtəsər şəkildə çatdırırıq.

Rəcəb ayının on üçüncü gününün daha bir əməli

Rəvayətlərə əsasən, Fil ilindən otuz il sonra Rəcəb ayının on üçündə, Kəbə evinin içində Həzrət Əmirəl-möminin Əli (ə) dünyaya gəlmişdir.

Bu gün «Əyyamul-beyz»in birinci günüdür. Bu gündə tutulan oruc üçün çoxlu savab vardır.

Rəcəb ayının on üçüncü gecəsində, həmçinin iki rəkət namaz qılmaq müstəhəbdir. Bu namazın qılınma qaydası belədir: Hər rəkətdə Həmddən sonra bir dəfə «Yasin» surəsi, bir dəfə «Mulk» surəsi və bir dəfə «İxlas» surəsi deyilməlidir.

Ummu Davud duası

Bu dua əzəmət və bərəkətlə dolu olan dualardandır. Əllamə Məclisi yazmışdır: «Bil ki, Rəcəb ayının ortasının ən ümdə əməllərindən biri Ummu Davud duasıdır ki, ibn Babuyə şeyx Tusi, Seyid ibn Tavus (Allah onlardan razı olsun) mötəbər hədislərə istinadən rəvayət ediblər ki, bu dua hacətlərin verilməsi, qəm-qüssənin götürülməsi, zülmün dəf olunması üçün təcrübə edilib» («Zadul-məad» 21).

İmam Sadiq (ə) belə buyurub: «Hər kəs bu duanı oxusa, mütləq onun duası qəbul olar, hətta əgər yerin və göyün qapıları sənin istəyinə mane olsa belə».

Ummu Davud əməli Şeyxin «Misbah» kitabına əsasən belədir: Rəcəb ayının 13, 14 və 15-ci günləri oruc tutulmalıdır. 15-ci gün zaval (günorta) vaxtı qüsl edilməlidir. Günorta azanı olandan sonra, zöhr və əsr namazları sakit və xəlvət yerdə qılınmalıdır. Namaz bitdikdən sonra üzü qibləyə Həmd və İxlas surələrini (hər biri 100 dəfə), «Ayətul-kursu» 10 dəfə, sonra Ənam, İsra, Kəhf, Loğman, Yasin, Saffat, Fussilət, Şuəra, Duxan, Fəth, Vaqiə, Mulk, Qələm surələri və İnşiqaq surəsindən Nas surəsinə qədər, daha sonra isə Ummu Davud duası oxunmalıdır.

http://www.ihq.az

Həzrət Yunisin (ə) məsumiyyəti

Administrator — Sat, 05 Jun 2010 11:29:08 GMT

Və Zənnunu (balina yoldaşı Yunus ibn Mətanı) – onun qəzəbli halda (qövmünün arasından çıxıb getdiyi zamanı (da yada sal)! O, Bizim onu heç vaxt sıxıntıya salmayacağımızı güman etdi. Amma (iş o yerə çatdı ki, o, üç zülmət – gecənin, dənizin dibinin və balığın qarnının) qaranlıqlar(ı) içində səsləndi: «(Ey Allah!) Səndən başqa bir məbud yoxdur, Sən (hər bir eyb və nöqsandan) uzaq və paksan! Mən doğrudan da (diqqətsizlik üzündən axirət payımın azalmasına səbəb olan iş gördüyüm üçün) zalımlardan olmuşam.» Biz onun istəyini yerinə yetirdik və onu qəmdən (o böyük çətinlikdən) qurtardıq. Biz möminlərə bu cür nicat veririk ("əl-Ənbiya”, 87-88).

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌلَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌفَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ

Belə isə, Rəbbinin hökmünə səbr et (onların məhvinə tələsmə) və balıq sahibi (Yunus) kimi olma! O zaman o, qəm-qüssə ilə dolu bir qəlblə (balığın qarnında Allahı) səslədi. Əgər Rəbbi tərəfindən bir nemət (tövbənin qəbulu və mənəvi vilayət) ona yetişməsəydi, həqiqətən, (balığın qarnından) məzəmmət olunmuş və qovulmuş halda quru bir səhraya atılacaqdı (lakin rəhmət ona yetişdi və son dərəcə hörmətlə sahilə çıxdı). Beləliklə, Rəbbi (yenidən vəhy etməklə və xüsusi lütflərinə şamil etməklə) onu seçdi və salehlərdən etdi ("əl-Qələm” 48-50).

فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَلَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

Buna görə də əgər o, (həm həyatı boyu, həm də balığın qarnında) Allahı zikr edərək pak sifətlərlə mədh edənlərdən olmasaydı, mütləq (insanların qəbirlərdən) qaldırılacaqları günə kimi həmin balığın qarnında qalardı ("əs-Saffat”, 143-144).

Deyirlər ki, Həzrət Yunis (ə) kimə və niyə qəzəbləndi? Niyə Allahın onu çətinliyə salmayacağını güman etdi? Hətta bəziləri (nəuzubillah!) Həzrət Yunisin (ə) Allaha qəzəbləndiyini və ayədəki "ləm nəqdirə aleyhi” cümləsini "ona güc gələ bilməyəcəyimizi zənn etdi” şəklində tərcümə etmiş, hətta "belə zənnə qapılan məsum ola bilərmi?!” deyə sual etmişlərdir.

Həmçinin ayədəki "Həqiqətən mən zalımlardan idim” və ya 2-ci ayədə qeyd olunan "Qınanmış olaraq” sözünü də iddialarının başqa bir dəlili kimi zikr etmişlər.

Həmçinin 2-ci ayə qeyd olunan "Sən səbir et və Yunis kimi olma” cümləsini onun xəta etməsinə, 3-cü ayədəki "Əgər o, (Allahı) çox təqdis edənlərdən olmasaydı, yəqin ki, balığın qarnında qiyamət gününə qədər qalardı” ifadəsini cəzaya layiq olan, amma bağışlanan bir günah etdiyini deyib, məsum olmadığını isbat etməyə çalışıblar.

Əvvəla peyğəmbərlərin məsumiyyəti ilə bağlı olan bu kimi mövzuları tədqiq etmək üçün məsumiyyətin hədlərini aydın qeyd etmək zəruridir. Əhli-beyt məzhəbi peyğəmbərin məsum olduğunu əqidəsində olmaqla adi insanlara haram olanlardan çəkinməsini, vacibləri yerinə yetirməsini, insanlara ilahi göstərişləri çatdırarkən xəta etməmələrini və insanların inamını qıraraq pis nümunə olmamalarını nəzərdə tutur. Amma bu hədlərdən kənarda bəzi xətalara yol verilməsi, ya da insanlara pis nümunə olmamaq şərti ilə onların özlərini maraqlandıran işlərdə xəta etməsi mümkündür (buna "tərki-övla” deyilir). Həzrət Yunisin əməli də bu mahiyyətə malikdir. Bəs onun tərki-övlası nə idi?!

Allah-Təalanın Həzrət Peyğəmbərə (s) "Belə isə, Rəbbinin hökmünə səbr et və balıq sahibi kimi olma!” müraciətindən başa düşürük ki, Həzrət Yunis bir növ tələskənlik etdi. Bəs o, qövmünə bəddua etməkdəmi tələsdi, yoxsa onları tərk etməkdə? Əslində zahiri nişanilərə əsasən artıq onlardan ümidini kəsmişdi. Amma yenə də ona yaraşan sonuna qədər səbr etməsi və oranı tərk etməməsi idi. Ya da tələskənlik edib Rəbbinin əmrini gözləməməsi idi. Yaxud da hər üçü idi. Aydındır ki, bu əməllərdən hər üçü haram deyildi, amma onun kimi yüksək məqam sahibinə yaraşan bunları etməməsi idi. Beləliklə, o tələsərək tərki-övla etdi. Amma Yunis peyğəmbər (ə) kimi yüksək məqamlı şəxslər üçün bu qədər belə ağırdır və onlara baha başa gələr. Yəni o işi bizim kimi biri etsəydi, əsla ona günah sayılmazdı. Başqa sözlə desək bu bir növ nisbi günahdır.

Bütün əql sahibləri qəbul edir ki, insanın şəxsiyyətinin böyüklüyü onun məsuliyyətlərini artırır. Bildiyimiz kimi şəri hökmlər vacib, haram, müstəhəbb, məkruh, mübah kimi 5 yerə bölünür. Vacib və haramlarda heç bir bəndə ixtiyar sahibi deyildir. Amma digər hökmlərdə adi müsəlmanlar ixtiyar sahibidirlər.
Amma elə yüksək məqamlı insanlar var ki, onların müstəhəbb və məkruha diqqət yetirməsi zəruridir. Hətta elə övliyalar var ki, onların mübah işləri belə tərk etməsi təqdirə layiqdir.

Xülasə, Haqqın əzəmətinə hər kəsdən çox arif olan şəxs, bu hökmlərə də hamıdan daha həssas yanaşmalıdır.

Bu açıqlamalar işığında Həzrət Yunisin (ə) özünə zülm etdiyini deməsi, Allahdan əfv diləməsi və Allahın onu nə üçün cəzalandığını anlamağımız yuxarıda qeyd edilən çərçivədə başa düşüləndir.
Bəzilərinin ayədəki "Bir zaman o qəzəblənərək çıxıb getmiş” ifadəsini Yunisin (ə) Allaha qəzəbləniyini (nəuzubillah!) demələri qorxunc bir böhtandır. Bu hərəkət Allah-Təalanın peyğəmbərindən necə gözlənə bilər?! Həzrət Yunisin (ə) qəzəbi o qədər təbliğə baxmayaraq iman etməyən qövmünə idi.

Ya da "Fə zənnə ən ləm nəqdira aleyhi” cümləsindəki "Ləm nəqdir” ifadəsini "O ona güc gələ bilməyəcəyimizi zənn etdi” şəklində səhv tərcümə etmək də cahalətin göstəricisidir. Bu "Fəcr” surəsinin 17-ci ayəsində olduğu kimi "Onu əsla sıxıntıya düçar etməyəcəyimizi zənn etdi” kimi tərcümə olunmalıdır.

Əlbəttə Həzrət Yunisə bu tərki-övla da yaraşmır. Amma bu vəhy və təbliğ bağlı olmadığından məsumiyyətlə ziddiyət təşkil etmir. /kevsernet/

Həzrət Musanın (ə) məsumiyyəti

Administrator — Tue, 01 Jun 2010 09:30:58 GMT

Bizim əqidəmizə əsasən bütün peyğəmbərlər məsumdurlar, onlar günah etməyiblər. Təəssüflər olsun ki, Quranın bəzi ayələrinin zahirinə aldanmaq və təfsirə laqeyd yanaşmaq, bəzi qardaşların bu məsələdə şəkkə düşməsinə səbəb olub.

İlk olaraq "əl-Qəsəs" surəsinin 16-ci ayəsinə toxunmaq istərdim:

قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

"(Musa) dedi: "Ey Rəbbim! Şübhəsiz ki, mən (bu qibtini vurub öldürməklə) özüm-özümə zülm etdim. Buna görə məni bağışla!” (Allah Musanı) bağışladı. Həqiqətən, O, (bəndələrini) bağışlayandır, rəhm edəndir!”

Burada hər hansı cinayətdən söhbət belə gedə bilməz. Çünki qibtinin öldürülməsi şəriətlə caiz idi. Buna səbəb onun Fironun məmuru olması idi. Firon məmurlarının Bəni-İsrailin başına nələr gətirməsi Quranda da qeyd olunmuşdur. Bunlardan biri doğulan oğlan uşaqlarının qətlə yetirilməsi idi. Buna görə Həzrət Musanın (ə) həmin cinayətləri işləyən şəxslərdən birini öldürməsi haram deyildi. Əgər burada Həzrət Musa (ə) məzluma kömək edirsə, hansı günahdan söhbət gedə bilər?
Amma sual yarana bilər ki, Musa (ə) niyə özünə zülm etdiyini deyir?!
Əgər Musa (ə) qibtiyə qarşı tələskən davranıb özünü aşkar etməsəydi, Misirə qaçmağa, başqa əziyyətlər çəkməyə məcbur qalmayacaqdı. Bu iş "tərki-övla”dan başqa bir şey deyil. Həzrət Musa (ə) bu hadisəyə daha sakit reaksiya verməli və o məzluma daha uyğun yolla yardım etməli idi.
Qibtinin öldürülməsi qəsdən olması da haram deyil. Amma böyük ehtimalla Musanın (ə) məqsədi onu öldürmək yox, qorxutmaq olmuşdur. Lakin onun vurduğu zərbə nəticəsində qibti ölmüşdür.
Həzrət Musanın Allahdan məğfirət diləməsi isə aydın məsələdir ki, tərki-övlaya görədir.

2. Həzrət Musanın (ə) məsumluğuna ünvanlanan iradlardan biri də onun Tur dağından qayıtdıqda qövmünün Samirinin vəsvəsələri ilə buzova sitayiş etməsinə göstərdiyi reaksiyasıdır.

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

"Musa qəzəbli və kədərli halda tayfasının yanına dönərkən onlara dedi: "Məndən sonra mənə nə pis xələf oldunuz! (Nə pis işlər gördünüz!) Rəbbinizin əmrini (əzabını) tezləşdirməkmi istədiniz?” (Musa) qəzəbindən (əlindəki Tövrat) lövhələrini yerə atdı, qardaşının başından (saç-saqqalından) yapışıb özünə tərəf çəkməyə başladı. (Harun) dedi: "Ey anam oğlu! Bu tayfa məni zəif bilib az qaldı ki, öldürə. Mənimlə belə rəftar etməklə düşmənləri sevindirmə! Məni zalımlarla bərabər tutma!” ("əl-Əraf", 150).

Belə ki, burada 2 irad göstərilir: Bunlardan biri əlindəki lövhələri yerə atmasıdır ki, guya bu lövhələrdə qeyd edilən vəhyə hörmətsizlikdir. İkinci irad isə hirslənib qardaşı Harunu danlamasıdır, halbuki onun bu işdə günahı yoxdur.
Əgər biz Musa peyğəmbərin (ə) qarşılaşdığı mənzərəni təsəvvür etsək, onun hərəkətlərinin nəinki günah və ya xəta, əksinə yetinə düşən hərəkətlər olduğunu aydın görərik. Fərz edin, illərlə Bəni-İsrailin qəlbinə tövhid toxumlarını yerləşdirmək, onlar şirk və küfr bataqlığından çıxarmaq üçün əziyyətlər çəkən Həzrət Musa (ə), qısa bir ayrılıqdan sonra qayıdır və bütün əməyinin boşa çıxdığını, onların buzova sitayiş etdiklərini görür. Belə olan halda o, başqa nə cür reaksiya verməli idi?! Onun bu hərəkətləri Bəni-İsrailin vəziyyətinin nə qədər vahiməli olduğunu göstərirdi. Əgər o, bu cür reaksiya verməsəydi, bütpərəstlik qalıqları İsrail övladları arasında illərlə, hətta əsrlərlə davam edə bilərdi.
Ayədəki "ilkə” kəliməsi bir çox müfəssirlərin dediyi kimi təkcə "atılma” yox "qoymaq” mənasında da işlənir. Hətta "atmaq” mənasında işlənsə belə burada pis bir iş yoxdur. O, etməli olduğunu edib.

Qardaşı Haruna qarşı davranışı hadisənin zəruri halqalarından biridir. Çünki Musa (ə) hamıdan əvvəl öz qardaşını danlayır ki, əgər kimsə qəlbin Harunun da bu işə aidiyyatı olduğunu düşünərsə cavabı elə Harunun dilindən almış olsun, bilsin ki, şirk və bütpərəstlik o qədər murdar əməldir ki, ona laqeyd qalmaq peyğəmbərə belə baha başa gəlir. Bu hərəkət Həzrət Musanın (ə) tövhid məsələsində nə qədər həssas olduğunu göstərir.

3. Həzrət Musanın (ə) məsumiyyətinə tutulan 3-cü irad isə Allahı görmək istəməsidir. "əl-Əraf” surəsinin 143-cü ayəsində buyurulur:

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

"Musa təyin etdiyimiz vaxtda (Tur-i Sinaya) gəldikdə Rəbbi onunla (arada heç bir vasitə olmadan) danışdı. (Musa: ) "Ey Rəbbim! Özünü (camalını) mənə göstər. Sənə baxım!” – dedi. Allah: "Sən Məni əsla görə bilməzsən. Lakin (bu) dağa bax. Əgər o yerində dura bilsə, sən də Məni görə bilərsən”, - buyurdu. Rəbbi dağa təcəlli etdikdə (Allahın nuru dağa saçıldıqda) onu parça-parça etdi. Musa da bayılıb düşdü. Ayılandan sonra isə: "Sən paksan, müqəddəssən! (Bütün eyib və nöqsanlardan uzaqsan!) Sənə (bu işimdən ötrü) tövbə etdim. Mən (İsrail oğullarından Səni görməyin mümkün olmadığına) iman gətirənlərin birincisiyəm!” – dedi”.

Deyirlər ki, Musa peyğəmbər (ə) böyük məqam, mərifət, iman sahibi olmasına baxmayaraq Allahdan bu qeyri-mümkün olan şeyi istədi?! O, Allahın müqəddəs zatının gözlə görülməsinin mümkün olmadığını bilmirdimi?! Huşunu itirməsi, sonra Allaha tövbə etməsi günah etməsi demək deyilmi?!

Bu mövzuya müfəssirlər müxtəlif cavablar vermişlər. Bunlardan ən açıq olanı Quranın da təsdiq etdiyi cavabdır. Həzrət Musanın (ə) Allahdan istədiyi öz istəyi və arzusu deyil, ondan bunu təkidlə istəyən və Musanın (ə) sözünə baxmayıb "Ey Musa, Allahı açıq şəkildə görmədikcə iman etmərik” ("Bəqərə” 55) Bəni-İsrailinin istəyinin dilə gətirmək üçün söylənilən ifadələr idi. Həzrət Musanın istəyi onlara bunun mükünsüzlüyün əməli olaraq göstərmək üçündü.
Həzrət Musanın (ə) "Mən sənə tərəf qayıtdım və iman edənlərin ilkiyəm” deməsi də yenə Bəni-İsrail tərəfdən idi. Necə ki, Allah İslam ümmətinə əmrlərini Peyğəmbərə (s) müraciət edərək bildirir.

4. Həzrət Musa peyğəmbərin (ə) məsumluğuna ünvanlanan iradlardan biri də "əl-Kəhf” surəsinin 60-64-cü ayələridir:

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًافَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِنْ سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًاقَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ ۚ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًاقَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا

"Onlar iki dənizin qovuşduğu yerə gəlib çatdıqda (yeməyə götürdükləri) balığı unutmuşdular, balıq isə (dirilib suya atılmış) dənizdə bir yarğana tərəf üz tutmuşdu. Onlar (iki dənizin qovuşduğu yerdən) keçib getdikləri zaman (Musa) gənc dostuna dedi: "Nahar yeməyimizi gətir. Bu səfərimiz bizi lap əldən saldı!” O isə: "Görürsənmi, biz (həmin yerdə) qayanın yanında gizləndiyimiz zaman mən balığı unutdum. Doğrusu, onu xatırlamağı mənə yalnız Şeytan unutdurdu. (Balıq dirilib) əcaib bir şəkildə dənizə yollanmışdır!” – deyə cavab verdi. (Musa: ) "Elə istədiyimiz də (axtardığımız da) budur!” – dedi və onlar öz ləpirlərinin izinə düşüb gəldikləri yolla geri (iki dənizin qovuşduğu yerə) qayıtdılar”.

Göründüyü kimi yuxarıdakı ayələrdə Həzrət Musa və dostuna unutqanlıq aid edilir. Həmçinin 73-cü ayədə buyurulur:

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا

"(Musa) dedi: "Unutduğum bir şeyə görə məni danlama və məni öz işimdə (sənə tabe olmaqda) çətinliyə salma!”

Bu ayədə də Musanın (ə) unutqanlığından bəhs edilir. Halbuki, Əhli-beyt məzhəbinin ardıcılları peyğəmbərləri məsum bildikləri üçün onları bu cürə sifətdən uzaq bilirlər. Bu irada bir neçə cavab verilmişdir. Bunlardan ikisini qeyd etmək kafidir:

Bu ifadə bəzən "unutmaq” yox, nəyisə "gözardı etmək”, "tərk etmək” mənasında işlənir. Məsələn, Allah-Təala buyurur: "Belə olduqda siz (itaətlə) Məni xatırlayın ki, Mən də sizi yada salım! Mənə şükür edin, Məni danmayın!” ("əl-Bəqərə”, 152).
Allah-Təala necə unudula bilər?! Yəni ki, məni gözardı etməyin, mən də lütfümü sizdən kəsməyim. Bu cavab Həzrət Musanın (ə) Həzrət Xızıra (ə) verdiyi cavaba da aid ola bilər. Yəni Musa (ə) Xızıra (ə) verdiyi sözü unutmamasına baxmayaraq gördüyü və şəriətə zidd olan əməllərə etiraz etməyi vacib bildi.

İkinci cavab bundan ibarətdir ki, peyğəmbərlər (ə) vəhyi qəbul etməkdə, qorumaqda, təbliğində əslə xəta və unutqanlığa yol verməzlər. Amma bundan qeyri hallarda, peyğəmbərlərin ancaq şəxsinə aid olan məsələlərdə gözardı etmək kimi kiçik hallar mümkündür və bunun məsumiyyət anlayışı ilə ziddiyəti yoxdur.

/kevsernet/

Fatimə (s.ə.)- dünya və axirət qadınlarının seyyidəsi.(2-ci hissə)

Pünhan — Fri, 14 May 2010 17:40:08 GMT

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə

Əbdullah ibn Səmurə: Rəsulullaha dedim: Ya rəsuləllah! Mənə nicat yolunu göstər! Həzrət (s) buyurdu: "Ey Səmurənin oğlu! Elə ki, gördün ara qarışdı və nəzərlər müxtəlif oldu onda Əlidən yapış! Çünki o mənim ümmətimin imamı və məndən sonra xəlifəmdir. O haqq ilə batili ayırandır. Hər kəs haqqı axtarsa Əli ona cavab verər. Hər kəs hidayət yolunu ondan soruşsa Əli onu hidayət edər. Hər kəs haqqı onun yanında axtarsa haqqı tapar. Hər kəs ona pənah apartsa asayişə yetişər. Hər kəs ona iqtida etsə onu hidayət edər. Ey Səmurənin oğlu! Hər kəs Əlini sevib ona təslim olsa amanda olar və onu rədd edib ona düşmən olan məhv olacaq. Ey Səmurənin oğlu! Əli məndəndir və ruhu mənim ruhumdandır. Onun tinəti mənim tinətimdəndir. Əli mənim qardaşımdır və mən də onun qardaşıyam. Dünyanın əvvəlindən axırına qədər bütün qadınların seyyidəsi olan qızım Fatimə (s.ə) onun zövcəsidir.İki oğlu Həsən və Hüseyn cənnət cavanlarının ağaları və ümmətimin imamlarıdır. Hüseynin doqquz övladı sonrakı imamlardırlar. Onların doqquzuncusu Qaimidir. Yer üzü zülm və sitəm ilə dolduğu bir zamanda onların doqquzuncusu qiyam edib yer üzünü ədalətlə dolduracaq” (Əmali şeyx Səduq 26)

Səid ibn Cubeyr İbn Əbbasdan nəql edib: "Rəsulullahdan (s) Adəmin (ə) Allahdan tövbə etmək üçün öyrəndiyi kəlimələr haqqında soruşdum, O, Həzrət (s) buyurdu: "İlahi Səni Muhəmməd, Əli, Fatimə, Həsən və Hüseynin haqqına and verirəm ki, mənim tövbəmi qəbul edəsən! Allah da onun tövbəsini qəbul etdi” (Əmali şeyx Səduq 26)

İmam Sadiq (ə): "Fatimə can verəndə Əliyə belə vəsiyyət etdi: Mən öləndən sonra özün mənim cənazəmə qüsl verib kəfən tut. Məni qəbrə qoyandan sonra qəbrimin üstünü yerlə bərabər et. Qəbrimin yanında üzümün muqabilində otur və çoxlu Quran oxuyub dua et. Çünki meyyitin həmin anlarda insanlarla üns bağlamağa çox ehtiyacı var.....” (Mustədrəkul vəsail 2/33)

İmam Sadiq (ə): "Fatimə Əliyə vəsiyyət etdi ki, Əbu Bəkr və Ömərə onun ölüm xəbərini verməsin. Çünki mən istəmirəm onlar mənim cənazəmə namaz qılsınlar. Mənim təşiyyə cənazəmlə özün məşğul ol. Fatimə vəfat edəndən sonra İbn Əbbas Əlinin yanına gəlib nə edəcəyini soruşdu Əli dedi: Gecənin qaranlığında dəfn edəcəyəm.......” (Mustədrəkul vəsail 2/304 hədis 2042)

İmam Əli (ə) "Fatimə Əliyə dedi: Ya Əbul Həsən mənim səndən bir istəyim var. Əli dedi. Ey Peyğəmbərin qızı hacətini istə ki, mən onu edim. Fatimə dedi: Səni and verirəm Allaha və Muhəmməd Rəsulullahın haqqına mən öləndən sonra filankəs və filankəs mənim cənazəmə namaz qılmasınlar” (Mustədrəkul vəsail 2/290 hədis 12992)

Hacı Elman İbadov kerrar@mail.ru

Fatimə (s.ə.)- dünya və axirət qadınlarının seyyidəsi

Pünhan — Thu, 13 May 2010 17:50:13 GMT

Yunus ibn Zəbyan İmam Sadiq (ə)-dan nəql edib: Allah-təalanın dərgahında Fatimənin doqquz adı var; 1. Fatimə, 2 Siddiqə, 3 Mubarəkə, 4 Tahirə, 5 Zəkiyyə, 6. Raziyyə, 7. Mərziyyə, 8. Muhəddisə, 9. Zəhra. (Biharul-ənvar 43/10)

Rəsulullah (s): "Qızım ona görə Fatimə adlanıb ki, Allah Onu, onun pak nəslini və onu sevənləri Cəhənnəmin odundan amanda saxlayıb” (Yənabiul məvəddə 395, Nurul-əbsar səh. 41)

Rəsulullah (s): "Allah-təala Fatimənin nurunu şölə saçan bir məşəl kimi xəlq etdi, sonra onu ərşin ətrafına asdı. Asimanı və yerin üzünü Fatimənin nuru ilə işıqlandırdı. Ona görə də Fatiməni Ərşdə Zəhra adlandırdı. Mələklər Allaha bu nura görə təsbih deyirdilər. Allah-təala buyurdu: İzzət və cəlalıma and içirəm ki, bu təsbihlərin səvabını Qiyamətin gününə qədər Fatiməni, Atasını, Onun ərini və övladlarını sevənlərə əta edəcəyəm.” (Biharul-ənvar 43/17)

Rəsulullah (s): "Mənim qızım Fatimə dünyanın əvvəlindən axırına qədər bütün qadınların seyyidəsidir. O mənim canımın bir parçasıdır, gözümün nurudur, qəlbimin meyvəsidir, bədənimdə olan ruhumdur, .... O insan simasında olan mələkdir.” (Biharul-ənvar 43/73)

Rəsulullah (s): "Allah-təala ərşi qızım Fatimənin nurundan xəlq etdi. Qızım Fatimənin nuru Allahın nurundan xəlq olub” (Biharul-ənvar, 15/10)

Rəsulullah (s): "Cənnət qadınlarının ən əfzəli Xədicə bintə Xuvəylid, Fatimə bintə Muhəmməd, Asya bintə Muzahim və Məryəm bintə İmrandır” (Musnəde Əhməd 1/293 hədis 2668)أفضل نساء أهل الجنة خديجة بنت خويلد وفاطمة بنت محمد وآسية بنت مزاحم امرأة فرعون ومريم ابنة عمران رضي الله عنهن أجمعين

Rəsulullah (s): "Fatimə! İstəmirsən ki, dünya xanımlarının və bu ümmətin xanımlarının seyyidəsi olasan?” (Musnəde Əhməd 3/170 hədis 4740, Muslim 4/1904 hədis 2450 Buxari 5/2317 hədis 5928)

Rəsulullah (s): "Fatimə mənim canımın bir parçasıdır, hər kəs onu qəzəbləndirsə elə bil məni qəzəbə gətirib”(Səhih Buxari, kitab fəzailu əshabin nəbiy, bab mənaqibu Fatimə, hədis 3767,

Rəsulullah (s): "Fatimə mənim canımın bir parçasıdır, onu incidən məni incidib” (Səhih Muslim, kitab fəzailul səhabə bab 15, hədis 6308, səh 1108, Rəsulullah (s).

Rəsulullah (s): "Əgər Allah-təala Əlini xəlq etməsəydi yer üzündə bəni adəmdən Fatiməyə layiq zövc tapılmazdı” (əl-Fəqih, 3/169, hədis 4383)

Rəsulullah (s): "Mən də sizin kimi bir bəşərəm. Sizin kimi evlənirəm, amma qızım Fatimənin evlənmə hökmünün asimandan nazil olmasını gözləyirəm” (əl-Fəqih, 3/169, hədis 4382)

Rəsulullah (s): "Qızım Fatimə Qiyamətin günündə Məhşərə əlində qanlı köynəklə gələcək. Ərşdən yapışıb fəryad edəcək: "Ey Ədalət sahibi Mənimlə oğlumun qatili arasında hökm et!” Allah o zaman Fatimənin xahişi ilə hökm edəcək. And olsun Kəbənin Rəbbinə Allah Fatimənin qəzəbi ilə qəzəblənər onun razılığı ilə razı olar” (Uyunul əxbar, 2/8 hədis 8)

Rəsulullah (s): "Qiyamətin günü Allahın əmri ilə munadi səslənəcək: Ey Məhşər əhli! Gözlərinizi bağlayın ki, Muhəmmədin (s) qızı keçsin” (Uyunul əxbar, 2/25 hədis 55)

Rəsulullah (s): "Ey Əli! Dünya qadınlarının seyyidəsi və Səndən sonra mənə ən əziz olan qızım Fatiməni Sənə təzvic edirəm. Cənnət cavanlarının ağaları sizin iki övladınız olacaq. Məndən sonra zülm ilə qanlarına qəltan olan şəhidlər onların övladları olacaq. Allah onların vasitəsilə zalımın odunu söndürəcək, onların əli ilə haqqı dirildəcək və batili məhv edəcək. Onların sayı ilin aylarının sayı qədərdir. Axırıncısının arxasında İsa ibn Məryəm (ə.s) namaz qılacaq.” (Qeybəte Nomani səh. 90)

Hacı Elman İbadov kerrar@mail.ru

Muaviyənin Peyğəmbərə (s) nifrəti

Administrator — Tue, 11 May 2010 15:04:22 GMT

Müğeyrə ibn Şöbənin oğlu nəql edir ki, "Atamla (Müğeyrə) birlikdə Muaviyənin yanınna getdik. Atam adətən Muaviyənin yanına gedib qayıtdıqdan sonra onun ağlından söz açardı. Bir gecə gəldi və yemək yeməkdən imtina etdi. Çox kədərli idi. Bir hadisənin baş verdiyini düşündüm, səbəbini soruşdum.

-Oğlum, mən ən imansız və fasiq bir adamın yanından gəlirəm.

-Nə danışırsan, ata?!

-Muaviyə ilə ikilikdə söhbət edirik. Ona dedim ki, sən hakimiyyətin zirvəsindəsən. Əgər ədalətli olsan, yaxşılıq etsən, sənin xeyrinədir. Bəni-Haşimdən olan qardaşlarına məhəbbət gözü ilə baxsan və qohumluq haqqını yerinə yetirsən, yaxşı olar. Çünki onların tərəfindən artıq sənə heç bir təhdid və təhlükə yoxdur və edəcəyin yaxşılıq sənə ad və savabdır. O isə dedi: "Mənim adımın qalacağına nə ümid bəsləyirsən? 1-ci xəlifə İslam dövlətinin rəhbəri oldu, ədalətli şəkildə dövləti idarə etdi, nə etmək lazım idisə, etdi. Amma dünyadan gedən kimi adı unuduldu, indi yalnız "Əbu Bəkr” deyirlər. Sonra 2-ci xəlifə hakimiyyət başına gəlid, çalışdı və 10 il rəhbər oldu. Amma dünyadan köçən kimi onun da adı unuduldu, indi yalnız "Ömər” deyirlər. Amma ibn Əbi Kəbşənin (Peyğəmbər (s) nəzərdə tutulur) adını hər gün 5 dəfə çəkirlər: "Əşhədu Muhammədən rasulullah”. Belə olan olan halda mənim hansı yaxşı işim xatırlanar, adım qalar, ey şəxsiyyətsiz?! Yox, and olsun Allaha, yalnız gərək o dəfn olunsun! (yəni gərək bizim adımızın yaşamağı üçün Peyğəmbərin (s) adı dəfn olunsun) ("Mürucuz-zəhəb”, 3-cü cild, səh. 454, 455, Əndəlus çapı, 4-cü cild, səh. 41, İstiqamət çapı; "Əl-əxbarul-muvəffəqiyyat”, səh. 576-577; "Şərhi Nəhcül-bəlağə”, İbn Əbil-Hədid, 5-ci cild, səh. 129-130; "Əl-qədir”, 10-cu cild, səh. 283-284).

Müvəqqəti nigahın sual yaradan məsələləri (3)

Administrator — Tue, 11 May 2010 14:21:52 GMT

Peyğəmbər (s) mütə etmişdirmi?

Ola bilər ki, bəzi şəxslər sual versinlər ki, şəriət baxımında müvəqqəti nigah doğrudan da bəyənilərək halal buyurulubsa, görəsən İslam peyğəmbərinin (s) özü bu nigahdan istifadə etmişdirmi?

Əvvəla əziz oxuculara bunu deməliyəm ki, bir şeyin halal və caiz olmasında Həzrət Peyğəmbərin (s) ona əməl etməsi vacib deyil. Çünki İslamda bir çox əməllər var ki, halal və caizdir, amma Peyğəmbər (s) ömründə bir dəfə də olsun onu yerinə yetirməyib. Məsələn, başda Peyğəmbər (s) olmaqla bütün müsəlmanlara caizdir ki, xarici ölkələrə səfər etsinlər və yaxud da halaldır ki, hind toyuğu və ya balıq yesinlər. Fərz edək ki, Peyğəmbər (s) xarici səfərə çıxmayıb və ya yuxarıda qeyd olunanlardan yeməyib, bu o demək deyil ki, əgər bunlar halal olsaydı, Peyğəmbər (s) onlardan istifadə edərdi. Əgər Peyğəmbər (s) xaricə səfərə çıxmağa ehtiyacı olmayıbsa və ya həmin təamlardan yeməyə ehtiyacı olmayıbsa, bu, qeyd edilənlərin haram olmasına dəlalət etməz.

Əgər mütə halal bir əməldirsə, Peyğəmbərin (s) ondan istifadə edib-etməməsinin bu əməlin halal olmasına aidiyyatı yoxdur. Çünki ola bilər Peyğəmbərin (s) mütə etməyə heç vaxt ehtiyacı olmayıb.

Lakin bunu da qeyd etməliyəm ki, bir çox mötəbər sənədlərə əsasən Peyğəmbər (s) mütə nigahından istifadə etmişdir.

Mərhum Şeyx Səduq rəvayət edir ki, İmam Sadiqin (ə) səhabələrindən birinin mütə etməyə ehtiyacı var idi. Lakin o, mütə etməkdən çəkinirdi. İmam Sadiq (ə) ona buyurdu:

"Zərurət halında ehtiyac duyularsa, insan gərək Allahın əmri, Peyğəmbərin (s) sünnətindən (halal buyurduğu mütədən) istifadə etsin. Çünki mən hər hansı bir kişinin Peyğəmbərin (s) əməl etdiyi sünnətdən istifadə etmədən dünyasını dəyişməsini bəyənmirəm”.

O kişi deyir ki, İmam Sadiqdən (ə) soruşdum:

"Görəsən Peyğəmbər (s) də müvəqqəti nigahdan istifadə etmişdirmi?”.

İmam "Bəli” deyərək, sözünə "Təhrim” surəsinin (3-5-ci ayələrini) "Bir zaman Peyğəmbər öz zövcələrindən birinə (Həfsəyə) gizli bir söz (öz xadiməsi Mariya Qibtiyyə ilə mütə etdiyini) demişdi. (Həfsə) bu sirri (Aişəyə) xəbər verdi (və onlar Peyğəmbər haqqında xoşagəlməz sözlər danışdılar). Allah-Təala onlara xitab edərək buyurdu: "(Ey iki qadın!) Sizin qəlbləriniz (Peyğəmbər haqqında pis fikirləşdiyinizə görə) günaha meyl edib. Elə isə tövbə edin” ayələrini şahid gətirdi” ("Vəsailüş-şiə”, c. 21, həd. 26389; "əd-Durrul-mənsur Siyuti”, c. 6, səh. 241).

Ola bilsin bəzi oxucularda sual yaransın ki, haradan məlumdur ki, ayədəki iki qadın Aişə və Həfsədir?! Bir çox müfəssirlər bu iki qadının kimliyi barəsində araşdırma aparıblar. Bunlardan bəzisi:

Təbərani və ibn Mərdəveyh ibn Abbasdan rəvayət edirlər ki, o, həmin ayənin təfsrirində deyir:

"Peyğəmbər (s) Mariyeyi Qibtiyyə ilə müvəqqəti nigah bağlamışdı. Həfsə bu işdən xəbər tutdu. Peyğəmbərin (s) bu işi Həfsənin xoşuna gəlmədi. Peyğəmbər (s) Həfsəyə bu işin aralarında qalmasını, hətta Aişəyə də deməməsini tapşırmışdı. Lakin Həfsə buna məhəl qoymaraq Aişəyə xəbər verdi. Onlar Peyğəmbər (s) barəsində bəyənilməyən sözlər danışdılar. Allah da onlara müraciətlə "Təhrim” 3-5-ci ayələrini nazil etdi”.

İbn Abbas sözünün davamında deyir: "Mən bilirəm ki, Peyğəmbərin (s) mütə etməsindən xoşu gəlməyən iki qadın Həfsə və Aişə idi. Lakin bunu Ömərin dilindən eşitmək mənim üçün daha çox maraqlı idi. Elə buna görə də çalışdırdım ki, bunu Ömərin özündən soruşum. Bir müddət sonra onunla birlikdə həcc səfərinə çıxdıq. Yolda mən və Ömər dəstəmaz almaq üçün camaatdan ayrıldıq. Mən su tökürdüm ki, Ömər əl-üzünü yuyub dəstəmaz alsın. Bu əsnada ondan "Təhrim” surəsinin 3-5-ci ayələrində zikr olunan iki qadının kim olduğunu soruşdum. Ömər mənim sualıma təəccüb edərək dedi: "Əcəb sual verirsən, ibn Abbas!” (Sanki verdiyim sualdan xoşu gəlmədi) Sonra dedi: "O iki qadın Həfsə və Aişədir” ("Təfsirul-kəşşaf”, Zəməxşəri, c. 4, səh. 566; "əl-Mizan”, Təbatəbai, c. 19, səh. 339).

Yuxarıda qeyd olunanlara əsasən İslam Peyğəmbəri (s) müvəqqəti nigahdan istifadə etmişdir. Bununla yanaşı Peyğəmbərin (s) canişini Əli ibn Əbu Talib (ə) də bu nigahdan istifadə etmişdir.

İbn Babəveyh mötəbər sənədlərlə rəvayət edir ki, "Əmir əl-möminin Əli (ə) Kufədə olarkən Bəni-Nəhşəl qəbiləsindən olan bir xanımla müvəqqəti nigah qurmuşdur” ("Vəsailüş-şiə”, c. 21, həd. 26378).

Əli Hicrani Təbrizi "İslamda müvəqqəti nigah" kitabından

Muaviyə Əlidən (ə) qaçır?!

Administrator — Thu, 29 Apr 2010 18:01:49 GMT

Hafiz Əbu Bəkr Əhməd ibn Hüseyn Beyhəqi Şafei "əl-Məhasinu-vəl-məsavi” kitabının 1-ci cildinin 37-ci səhifəsində yazır:

"Siffeyn döyüşü başladıqda İmam Əli (ə) Muaviyəyə belə bir məktub yazdı: "İnsanlar niyə səninlə mənim aramda qalıb öldürülsünlər?! Çıx ortaya! Əgər məni öldürsən, sən rahat olarsan. Yox əgər mən səni öldürsəm, mən rahat olaram.

İmamın (ə) sözlərindən xəbərdar olan Əmr ibn As Muaviyəyə belə dedi: "Bu adam səninlə insafla danışır və haqlıdır. Meydana atıl və onunla döyüş!”. Muaviyə dedi: "Sənin dediyini əsla etməyəcəm, Əmr ibn As. Döyüşə çıxım ki, o, məni öldürsün, sən də xilafətə əl atasan?! Əbu Talib oğlu Əlinin qəhrəmanlar və igidlər ağası olduğunu bütün Qureyş qəbiləsi bilir”.

Həmin kitabın 38-ci səhifəsində isə belə yazılır: "Şibidən belə rəvayət edilmişdir ki, Muaviyə bir dəstə insanla Əmr ibn Asın ona tərəf gəldiyini gördü və gülməyə başladı. Bunu görə Əmr ona belə dedi: "Ey möminlərin əmiri! Allah üzünü güldürsün və üzünü işıqlandırsın. İndi güləcək nə var? Mən bir şey görə bilmirəm!”. Muaviyə dedi: "Yadındadır? Mən Siffeyn döyüşündə iraqlılarla döyüşə çıxdıqda, Əli ibn Əbu Talib sənə doğru hücuma keçdi. Sənə yaxınlaşanda özünü atdan atıb məhrəm yerlərini açdığın günü xatırlayıram. Böyük bir Haşiminin qarşısında bunu etməyi necə ağlına gətirdin? Çünki o istəsəydi, səni öldürərdi!”.

Əmr ibn As cavabında belə dedi: "Ey Muaviyyə! Mənə gülməkdənsə özünə gülsən daha yaxşı olar! Əgər Əlinin (ə) qarşısına mənim çıxdığım kimi sən çıxsaydın, and olsun Allaha bir zərbə ilə uşaqlarını yetim qoyacaqdı. Sərvətin talan ediləcək və bütün gücün alınacaqdı. Amma sən silahlı insanların arxasında gizlənmişdin. Əli səni döyüşmək üçün meydana çağıranda sənin nə halda olduğunu heç cür yadımdan çıxara bilmirəm: Gözlərin qaralmışdı, alnından tərlər axırdı. Ağzının və burnunun suyu bir-birinə qarışmışdı. Altından da adını söyləməkdən xoşum gəlməyən şeylər çıxırdı!”. Muaviyə qəzəblənərək, "Bəsdir! Bu qədərinə nə ehtiyac var idi?!...” dedi.

Əbül-Həsən ibn Hüseyn Məsudi də onların bu söhbətini eynilə olduğu kimi qeyd etmişdir. Ancaq onun rəvayətində Muaviyə ilə Əmr arasındakı söhbət belə başlayır ki, Əmr ibn As dedi: "Əgər Misir və oranın valiliyi məsələsi olmasaydı, özümü qurtarardım. Çünki Əli ibn Əbu Talibin haqq, özümünsə batil olduğunu bilirəm” ("Tarixi ibni Əsir”, c.6 səh. 91).

Ayətullah Seyid Əli Xamenei

Administrator — Sun, 25 Apr 2010 13:02:20 GMT

Həzrət Ayətullah Seyid Əli Xamenei hicri-şəmsi təqvimi ilə 1318-ci ildə tir ayının 24-də, hicri-qəməri təqvimi ilə 1358-ci ildə səfər ayının 28-də müqəddəs Məşhəd şəhərində dünyaya gəlmişdir. O, mərhum Höccətül-İslam vəl-müslimin Hacı Seyid Cavad Hüseyninin övladı və ailənin ikinci oğlu idi. Seyid Cavad Xamenei digər İslam alimləri kimi çox sadə həyat tərzi keçirmişdir. Onun həyat yoldaşı və övladları da qənaətlə keçinib, sadə yaşamağı ondan öyrənmişlər. O, ailəsinin vəziyyəti haqqında söylədiyi xatirələrdən birində belə demişdir: "Atamın məşhur ruhani olmasına baxmayaraq, sadə və yoxsul yaşayırdıq. Bəzən evimizdə şam yeməyi olmadığından anam bizə kişmişlə çörək yedizdirərdi”.
Seyid Cavadın yaşadığı evinin vəziyyətini Ayətullah Xamenei belə vəsf edir: "Doğulduğum ev Məşhədin yoxsul bir məhəlləsində yerləşirdi. Ev 60-70 metrlik bir otaq və qaranlıq bir zirzəmidən ibarət idi. Atamın yanına qonaqlar gəldiyi zaman (atam ruhani və məhəlləmizin mərcəyi-təqlidi olduğu üçün adətən, evimiz gediş-gəlişli olardı) onlar gedənə kimi hamımız zirzəmidə qalardıq. Atama rəğbəti olan bir neçə nəfər evimizin kənarında kiçik bir yer alaraq evimizə əlavə etdilər. Bununla da evimiz genişlənərək üçotaqlı oldu”. Ayətullah Xamenei uşaq yaşlarından sırf İslami tərbiyə ilə böyümüşdür. Dörd yaşında olarkən böyük qardaşı Seyid Məhəmməd ilə birlikdə Quran və əlifbanı öyrənmişdir. Sonra hər iki qardaş yeni təsis edilmiş "Darut-təlime diyanəti” adlı dini mədrəsəyə qəbul olmuş və ibtidai təhsil dövrünü bu mədrəsədə başa vurmuşlar.

Elmiyyə hövzəsində

Ayətullah Xamenei orta məktəbdə oxuduğu vaxtlardan "Camiul-muqəddəmat” kitabını, sərf və nəhv (ərəb dilinin qramatikası) elmini öyrənməyə başlamışdır. Sonralar hövzəyə qəbul olub, atasından və başqa din ustadlarından ərəb dilini öyrənmişdir. O, elmiyyə hövzəsinə daxil olmağının və ruhaniyyət yolunu seçməyinin əsas hədəfini belə açıqlayır: "Bu nurani yolu seçməyimin səbəbi atamın ruhani olması idi. Anam da məni buna təşviq etmiş və həvəsləndirmişdir”.
O, ərəb dilini atasının nəzarəti altında "Süleyman xan” və "Nəvvab” mədrəsələrinin müəllimləri yanında "Camiul-muqəddəmat”, "Siyuti”, "Muğni” və s. kitablardan öyrənmişdir. "Kitabu məalim”i də həmin vaxtlarda oxumuşdur. Sonra "Şərayiul-İslam” və "Şərhe Lumə”ni atasının yanında, bu kitabların bir hissəsini mərhum Ağa Mirzə Mudərris Yəzdinin yanında, "Rəsail” və "Məkasib”i mərhum Hacı Şeyx Haşim Qəzvinidən, fiqh və üsul dərslərinin qalan bəhslərini atasından öyrənmişdir. Beləliklə, Ayətullah Xamenei ruhani təhsilinin ilk mərhələlərini təəcüb edəcək qədər çox qısa bir vaxtda – beş il yarım müddətində başa vurmuşdur. Bu mərhələdə oğlunun irəliləyişində və müvəffəqiyyətində mərhum atası Seyid Cavadın böyük rolu olmuşdur. Ayətullah Xamenei məntiq və fəlsəfə elmlərini "Mənzumeye Səbzevari”dən əvvəlcə mərhum Ayətullah Mirzə Cavad Tehraninin yanında, sonralar isə mərhum Şeyx Rza İsadan öyrənmişdir.

Müqəddəs Nəcəf şəhərinin elmiyyə hövzəsində

Ayətullah Xamenei 18 yaşlarında Məşhəddə olarkən yüksək dərəcəli fiqh və üsul elmlərinə daha dərindən yiyələnmək üçün mərhum Ayətullahül-üzma Milaninin yanında dərsə başlamışdı.
1336-cı ildə müqəddəs məzarları ziyarət etmək məqsədilə Nəcəf şəhərinə yollanmışdı. Nəcəf hövzəsində olarkən müctəhidlərin dərslərində, o cümlədən mərhum Seyid Möhsün Həkim, Seyid Mahmud Şahrudi, Mirzə Baqir Zəncani, Seyid Yəhya Yəzdi və Mirzə Həsən Bocnurdi kimi alimlərin dərslərində iştirak etmiş və oranın təhsil sistemini çox bəyənmişdir. Amma atasının razılığı olmadığından, Nəcəf elmiyyə hövzəsində təhsilini davam etdirməmiş və bir müddətdən sonra Məşhədə qayıtmışdır.

Müqəddəs Qum şəhərinin elmiyyə hövzəsində

Ayətullah Xamenei 1337-1343-cü illərdə Qum elmiyyə hövzəsində fiqh, üsul və fəlsəfə elmlərinə ən yüksək səviyyədə yiyələnmiş, mərhum Ayətullahül-üzma Bürucerdi, İmam Xomeyni, Şeyx Mürtəza Hairi Yəzdi və Əllamə Təbatəbai kimi böyük ustadlardan bəhrələnmişdir. 1343-cü ildə isə atası keçirdiyi göz xəstəliyindən görmə qabiliyyətini itirir. Bu səbəbdən Ayətullah Xamenei təhsilini yarıda qoyub, Məşhədə qayıtmalı olur. O, bu barədə belə deyir: "Məşhədə qayıtdım, Allah-Taala müvəffəqiyyətimi daha da artırdı. Çünki Məşhədə qayıtmaqla boynumda olan vəzifəni yerinə yetirmiş oldum. Mənim fikrimcə, həyatda qazandığım hər bir uğur ata-anama etdiyim xidmətin bəhrəsidir”.
Ayətullah Xamenei iki yol arasında qalmışdı: Qumda qalıb təhsil almaq və ya Məşhədə dönüb, "mirvari suyu”ndan görmə qabiliyyətini itirmiş atasına xidmət etmək. Amma o, Məşhədə qayıtmaqla doğru yolu seçmiş oldu. Bəzi ustadlar və tanışlar onun hövzəni yarıda qoyub tərk etməsinə təəssüf edirdilər. Çünki qalsa idi, gələcək üçün daha çox şey əldə edəcəyini güman edirdilər. Amma onun nə qədər düzgün yol seçdiyini zaman göstərdi. Belə ki, Allah-Taala ona ətrafdakıların güman etdiyindən daha uğurlu həyat nəsib etdi. Allah rizası və ata-anasına xidmət üçün təhsilini yarıda qoyub, Qumdan Məşhədə gələn 25 yaşlı bu istedadlı gənc oğlanın 25 il sonra müsəlmanların rəhbərlik məqamına çatacağına kim inanardı?!
O, Məşhəddə olduğu zaman dərs oxumaqdan əl çəkmir, tətildə, səfərdə, mübarizə, ya zindanda olmadığı bütün vaxtlarda 1347-ci ilədək rəsmi şəkildə fiqh və üsul dərslərini Ayətullah Milani kimi böyük ustadlardan öyrənirdi. Təhsil almaqla yanaşı, 1343-cü ildən fiqh, üsul və digər İslam elmlərini cavan tələbələrə tədris edir və həmçinin, xəstə atasına da yetişirdi.

Siyasi mübarizə.

Ayətullah Xamenei özünün dediyi kimi İmam Xomeyninin siyasətçi və inqilabçı şagirdlərindən idi. Siyasət və mübarizlik ruhunu ilk dəfə Şəhid Seyid Müctəba Nəvvab Səfəvidən almışdır. 1331-ci ildə Nəvvab Səfəvi bir qrup İslam fədakarları ilə Məşhəd şəhərinə gəlib, "Süleyman xan” mədrəsəsində "İslam dirçəlişi və dini dövlət”, "Şah və ingilislərin İran millətinə etdiyi fırıldaqlar” mövzularında etdiyi həyəcandolu məruzələri ilə onun kimi gənclərə mübarizlik hisslərini aşılamışdı. O zamanlar Ayətullah Xamenei "Süleyman xan” mədrəsəsinin cavan tələbələrindən idi. O, Şəhid Nəvvabı belə xatırlayır: "Həmin vaxtlar İslami inqilab fikrini bizdə Nəvvab yaratmışdır və heç şübhə yoxdur ki, ilk inqilab alovunu da bizim qəlbimizdə elə mərhum Nəvvab yandırdı”.

İmam Xomeyni hərəkatında

Ayətullah Xamenei 1341-ci ildə Qum şəhərində məskunlaşmışdı. Bu dövrlərdə İmam Xomeyni Muhəmməd Rza Şah Pəhləvinin qeyri-islami və amerikapərəst siyasətinə qarşı etiraza başlamışdı. Ayətullah Xamenei 16 il İmam Xomeyni ilə çiyin-çiyinə mübarizə meydanlarında iştirak edir, işgəncə, sürgün və zindanda olduğu vaxtlarda da mübarizədən yorulmur, bu yolda başına gələcək heç bir təhlükədən qorxmurdu. İlk dəfə o, 1383-cü ilin məhərrəm ayında İmam Xomeyninin müraciətini, xüsusilə məhərrəm ayındakı təbliğat proqramını, şahın Amerika siyasətini, İranın acınacaqlı vəziyyətini ifşa etmək yollarını Ayətullah Milani və digər Xorasan alimlərinə çatdırmaq üçün ezam olundu. Bu müraciəti çatdırdıqdan sonra Bircənd şəhərinə yollandı və orada İmamın göstərişinə əsasən Amerika və şah rejimini ifşa etməklə məşğul oldu. Bu səbəbdən məhərrəm ayının 9-u (12 xordad, 1342-ci il) tutularaq bir gecəlik həbsxanada saxlanıldı. Lakin səhəri gün minbərə çıxmamaq və nəzarət altında qalmaq şərtiylə azadlığa buraxıldı. Qanlı 15 xordad hadisəsindən sonra yenidən həbs edilərək, Bircənddən Məşhəd şəhərinə gətirildi və 10 gün müddətində ən ağır şəraitdə işgəncə və əziyyətlərlə məruz qalaraq həbsxanada saxlanıldı.

İkinci həbs

1383-cü ilin ramazan ayında (1342-ci il, bəhmən ayı) Ayətullah Xamenei bir neçə dostu ilə birlikdə nəzərdə tutduqları proqrama əsasən Kerman şəhərinə yola düşdülər. 2-3 gün Kermanda qalıb minbərdə məruzələr etdilər, şəhərin alim və tələbələri ilə görüşdükdən sonra Zahidan şəhərinə yollandılar. Onların, xüsusilə 6 bəhmən – şahın saxta referendum və seçki ildönümü günü – ərəfəsində etdikləri çıxışlar camaat tərəfindən rəğbətlə qarşılandı. Ramazan ayının 15-də İmam Həsənin (ə) mövlud günü Pəhləvi rejiminin şeytani siyasətinin ifşası və inqilab həyəcanı ən yüksək zirvəsinə çatmışdır. Onları gecəyarı həbs edərək, təyyarə ilə Tehrana gətirdilər. Rəhbər iki aya yaxın "Qızılqala” həbsxanasında birnəfərlik kamerada saxlanılaraq, ağlasığmaz işgəncələrə məruz qaldı.

Üçüncü və dördüncü həbs
Tehran və Məşhəddə Ayətullah Xameneinin keçdiyi təfsir, hədis və digər İslami dərslər cavan nəsil tərəfindən böyük həvəslə qarşılanırdı. Bu fəaliyyətlər SAVAK-ın (ölkənin təhlükəsizlik komitəsi) narahatlığına səbəb olduğundan onu daim təqib edirdilər. 1345-ci ildə Tehranda bir il müddətində məxfi yaşamasına baxmayaraq 1346-cı ildə tutularaq yenidən həbs olunur.
Azadlığa buraxıldıqdan sonra fəaliyyətini davam etdirib yığıncaqlar təşkil edirdi. 1349-cu ildə isə növbəti dəfə Pəhləvi SAVAK-ı tərəfindən həbs olunur.

Beşinci həbs

Ayətullah Xamenei özünün beşinci dəfə həbs olunması haqqında belə yazır: "48-ci ildə İranda silahlı hərəkatın başlanacağı hiss olunurdu. Bu cərəyanların mənimlə əlaqədar olduğunu düşünüb mənə qarşı daha sərt mövqedə dayandılar. 50-ci ildə beşinci dəfə həbs olundum. SAVAK-ın zindandakı kobud davranışları açıq-aydın bunu göstərirdi ki, dövlət silahlı mübarizənin İslam təfəkkürünə bağlanmasından qorxur. Mənim Tehran və Məşhəddəki təbliğ və fikirlərimin bu cərəyanlardan uzaq olduğuna heç cür inanmırdılar.
Azadlığa buraxıldıqdan sonra elmi fəaliyyətim genişlənir, təfsir və məxfi keçdiyim ideoloji dərslər daha da artırdı”.

Altıncı həbs

1350-1553-cü illərdə Ayətullah Xameneinin təfsir və ideologiya sahəsində keçdiyi dərslər Məşhədin üç məscidində: "Kəramət”, "İmam Həsən”, "Mirzə Cəfər” məscidlərində təşkil olunurdu. Minlərlə insan, xüsusilə açıqfikirli gənclər və tələbələr İslami elmə yiyələnmək üçün bu məscidlərə axışırdılar. Onların Nəhcül-bəlağə dərsləri "Nəhcül-bəlağədən seçmələr” başlığı altında çap olunmuş broşüralardan keçilirdi.
Cavan və inqilab ruhlu bu tələbələr sonradan İranın müxtəlif şəhərlərinə gedib həqiqəti camaata çatdırır, onların zehinlərində İslam inqilabı fikirlərini oyadırdılar. Bu cür fəaliyyət nəticəsində 1353-cü ilin dey ayında SAVAK Ayətullah Xameneinin Məşhəddəki evinə hücum edərək, onun bir sıra əlyazma və qeydlərini ələ keçirib, özünü isə həbs etdi. Bu həbs altıncı və ən ağır həbs idi. Ayətullah Xamenei 1354-cü ilin payızına qədər polis idarəsində, özü də birnəfərlik kamerada ən ağır şəraitdə saxlanıldı. O, bu müddət ərzində dözdüyü çətinlikləri belə izah edir: "Yalnız o əziyyəti görənlər mənim nələr çəkdiyimi dərk edə bilərlər”.
Ayətullah Xamenei azadlığa buraxıldıqdan sonra Məşhəd şəhərinə qayıdaraq yenidən həmin şövq və həvəslə əvvəlki fəaliyyətini davam etdirir, lakin ona sinif təşkil edib dərs deməyə imkan vermirdilər.

Sürgündə

1356-cı ildə Ayətullah Xamenei cinayətkar Pəhləvi rejimi tərəfindən üç il müddətinə İranşəhrə sürgün edilir. 1357-ci ilin ortalarında o, İran millətinin mübarizəsi nəticəsində sürgündən azad edilərək müqəddəs Məşhəd şəhərinə qayıdır və yenidən qaniçən Pəhləvi rejiminə qarşı mübarizələrin ön sıralarında yer alır.
On beşillik gərgin mübarizə və mücadilədən sonra nəhayət, bir gün bütün bu əziyyətlər sona çatır və zülmkar Pəhləvi dövləti devrilərək İranda böyük İslam inqilabı qələbə çalır.

Qələbə ərəfəsində

İslam inqilabı ərəfəsində İmam Xomeyninin Parisdən Tehrana gəlişindən bir qədər əvvəl Şəhid Mütəhhəri, Şəhid Behişti, Haşimi Rəfsəncani və b. böyük şəxsiyyətlərin iştirakı ilə "İslam İnqilabı Şurası” təşkil olunur. Ayətullah Xamenei də İmamın göstərişi ilə bu şuraya üzv seçilir. İmamın müraciəti Şəhid Mütəhhəri vasitəsilə Ayətullah Xameneiyə çatdırıldıqdan sonra o, Məşhəddən Tehrana yola düşür.

Qələbə dən sonra mübarizələri

İslam inqilabının qələbəsindən sonra bu inqilabın binasını daha da möhkəmlətmək üçün Ayətullah Xamenei İslam yolundakı çalışmalarını səngitmir, zamanın tələbinə uyğun müxtəlif fəaliyyətlər göstərirdi, o cümlədən:
• 1357-ci ilin isfənd ayında Şəhid Behişti, Şəhid Bahunər, Haşimi Rəfsəncani kimi böyük alimlərlə birlikdə "İslam Cümhuriyyəti Partiyası”nın bünövrəsini qoymuşdur.
• 1358-ci ildə Müdafiə Nazirliyində müavin vəzifəsində işləmişdir.
• 1358-ci ildə "İslam İnqilabı Mühafizəçiləri Dəstəsi”nin baş komandanı olmuşdur.
• 1358-ci ildə Tehranın İmam-cüməsi olmuşdur.
• 1359-cu ildə Ali Müdafiə Şurasında İmam Xomeyninin nümayəndəsi olmuşdur.
• 1358-ci ildə Milli Məclisdə Tehran camaatı tərəfindən Millət vəkili seçilmişdi.
• 1359-cu ildə Amerikanın və keçmiş Sovet İttifaqının İraqa dəstəyilə başlanan İran-İraq müharibəsində fəal iştirak etmişdir.
• 1360-cı ilin tir ayının 6-da Tehranın "Əbuzər” məscidində münafiqlər tərəfindən törədilmiş uğursuz terror nəticəsində yaralanmışdır.
• İranın ikinci prezidenti Məhəmməd Əli Rəcainin şəhadətindən sonra 1360-cı ilin mehr ayında on altı milyondan artıq səs toplamaqla İran İslam Respublikasının prezidenti seçilmişdir. İlk prezidentlik müddəti qurtardıqdan sonra 1364-cü ildə yenidən prezident seçilərək 1368-ci ilə qədər öz vəzifəsini davam etdirmişdir.
• 1360-cı ildə "Mədəniyyət İnqilabı Şurası”nın başçısı olmuşdur.
• 1366-cı ildə "Qurum Mənafeyini Müəyyənləşdirən Təşkilat”ın rəhbəri olmuşdur.
• 1368-ci ildə "İran İslam Respublikasının Konstitusiyaya əlavələr şurası”na başçılıq etmişdir.
• İran inqilabının lideri İmam Xomeyninin vəfatından sonra 1368-ci ilin xordad ayının 14-də Xubriqan məclisi tərəfindən ümmətin "vilayəti-fəqih” və rəhbərlik vəzifəsinə seçilmişdir. Bununla da təkcə İran müsəlmanlarının deyil, bütün dünya müsəlmanlarının rəhbəri kimi qəbul edilmişdir.

/leader/

Müvəqqəti nigahın sual yaradan məsələləri (2)

Administrator — Fri, 23 Apr 2010 12:24:51 GMT

Müvəqqəti nigah haqqında bəhslərdən məlum olur ki, boşanmış və əri vəfat etmiş qadınla mütə etmək olar. Bəzi şəxslərdə belə bir sual yaranır ki, görəsən ərə getməmiş bakirə qızla mütə etmək olarmı? Bu barədə əziz oxuculara deyə bilərəm ki, dul qadınlarla müvəqqəti nigah qurmağın hallah olmasına nəzər salsaq məlum olur ki, bunun səbəbi onların daimi nigah qurmasının çətin olmasıdır. Məumdur ki, kişilərin əksəriyyəti daimi nigahla evlənərkən dul qadınlara yox, bakirə qızlara üstünlük verirlər. Buna görə də əgər həmin qadınların daimi nigah qurması mümkün olsa, bəyənilir ki, onlar daimi nigaha üstünlük verib evlənsinlər. Çünki mütə qurmaq kişilərin, bəzi hallarda qadınların müvəqqəti ehtiyaclarını ödəmək üçündür.

Buna əsasən bakirə qızlar gərək heç bir kişi ilə müvəqqəti nigah qurmağa razılıq verməsinlər. Bu onlara heç bir cəhətdən məsləhət deyil. Çünki onlar kiməsə müvəqqəti ərə getsələr, daha sonra onların daimi nigah qurmaları çətinləşər, kişilər bəkarəti pozulmuş qadınlarla evlənməyə meyl göstərməzlər.

Əli ibn Əsbat mötəbər sənədlərlə rəvayət edir ki, İmam Cəfər Sadiq (ə) bakirə qızları mütə etmək, onlarla müvəqqəti evlənməyə dair verilən sualın cavabında buyurur:

"Siz elə güman edirsiniz ki, Allah-Təala qızlarda olan bəkarəti onların xeyrinə qərar verməyibmi? Bəli, bu onların xeyrinədir ki, bəyənilməyən şəxslər onlardan sui-istifadə etməsinlər. Buna görə də onlar gərək naməhrəm kişilərdən uzaq olub öz iffətlərini qorusunlar”.

Əbu Səid əl-Qammət tanıdğı mötəbər bir şəxsdən rəvayət edir ki, o dedi ki, İmam Sadiqə (ə) dedim: "Bakirə bir qız ata-anasının xəbəri olmadan məni özü ilə oturub-durmağa, əylənməyə dəvət edir. Mən onu mütə edə bilərəmmi?”. İmam buyurdu: "Onunla oturub-durma və onun sözünə baxma!...”.

Həfs ibn Buxtəri deyir ki, İmam Sadiqdən (ə) bakirə qızla müvəqqəti nigah hökmünü soruşdum. O, buyurdu: "Məkruhdur, çünki bakirə qızın mütə etməsi onun ailəsi üçün böyük eyibdir”.

Əbdülməlik ibn Əmr deyir ki, İmam Cəfər Sadiqdən (ə) mütənin halal olub-olmaması barədə sual etdim. İmam (ə) buyurdu: "Mütənin şərtləri ağırdır. Amma bakirə qızları mütə etməkdən çəkinin” ("Vəsailüş-şiə”, c.21, səh. 35, həd. 26460).

Bu hədisin sözlərinə diqqət yetirsək, görərik ki, İmam (ə) bakirə qızların mütə olunmasına razılıq vermir və bu kişiləri bu işdən çəkindirir. Çünki mütə bakirə qızlara eyib gətirir və onların daimi ərə getməsini çətinləşdirir. Lakin bəzi rəvayətlərdə görürük ki, atanın icazəsi ilə bakirə qızı mütə etməyə icazə verilir:

əl-Bəzənti rəvayət edir ki, İmam Rza (ə) buyurdu: "Bakirə qızı atasının razılığı olmadan mütə etmək olmaz” ("Vəsailüş-şiə”, c.21, səh. 33, həd .26451).

Onu da qeyd edək ki, bakirə qızla mütə etmək atasının (atası olmasa, babasının) icazəsi olmadan caiz deyil.

ARDI VAR...

Əli Hicrani Təbrizi, "İslamda müvəqqəti nigah” kitabından

Müvəqqəti nigahın sual yaradan məsələləri (1)

Administrator — Fri, 09 Apr 2010 17:13:31 GMT

Müvəqqəti nigah (mütə) Quran və sünnə əsasında səhihdir və onun halallığına heç bir şübhə yoxdur. Lakin bu gün müvəqqəti nigahın bəzi məsələləri gənclər arasında böyük sual doğrurur. Bəzi hallarda mütənin şərtlərini düzgün anlamayanlar bu naqis şəkildə əməl etməklə öz işlərini şübhə altında qoyurlar. Biz bu məqalədə fahişə və bakirə qadınla mütə məsələsinə aydın gətirəcəyik,inşallah.

Fahişə (zinakar) qadınla mütə etməyin hökmü. Bu gün sual doğuran məsələlərdən biri də məhz budur. Bəzi ölkələrdə (bizim ölkə kimi) çoxlarının mütə anlayışından bixəbər olması qadınları bu işdən çəkindirir. Çarələri tükənən gənclər zinakar qadınla mütə etməyin hökmü barədə sual edirlər.

İshaq ibn Əbu Sarə deyir ki, İmam Cəfər Sadiqdən (ə) mütə barəsində soruşdum. İmam (ə) buyurdu: "Müvəqqəti nigah sizə halaldır. Amma iffətli və möminə qadından başqasını (zinakar qadını) mütə etmə! Çünki Allah-Təala buyurur ki, "Onlar öz ayıb yerlərini (zinakarlardan) qoruyarlar”. Elə isə sən də əmin olmadığın şəxsə (hər adamla oturub-durana) pur xərcləyib onu mütə etmə!” ("Təfsiru nuris-səqəleyn”, c. 5, səh. 419, həd. 35).

Lakin yuxarıda nəql edilən rəvayətə diqqətlə baxsaq görərik ki, İmam Sadiq (ə) iffətli qadınlardan başqası ilə mütə haqqında "Haramdır”, "Caiz deyil” kimi ifadələr işlətmir. Sadəcə olaraq o Həzrət bu əməli möminlər üçün bəyənməyərək, onlara bu işdən çəkinməyi tövsiyə edir. Elə buna əsasən İmamın "Fələ tədza fərcəkə” ifadəsinin nəhyi-mövləvi (təhrimi) deyil, nəhyi-irşadi və tənzihi olduğunu düşünürük və bu nəhydən çıxan nəticə odur ki, zinakar qadını mütə etmək məkruhdur.

Elə buna əsasən zinakar qadını mütə etmək ehtiyata əsasən tərk olunmalıdır. Çünki İmamın (ə) o cümləni deməkdə məqsədi budur ki, mömin bir şəxs üçün bu cür qadınlarla müvəqqəti nigah qurmaq məsləhət deyil.

Başqa bir hədisdə Əli ibn İbrahim mötəbər sənədlərlə Məhəmməd ibn Fuzeyldən rəvayət edir ki, İmam Museyi Kazımdan (ə) soruşdum ki, kişinin zinakar gözəl bir qadınla bir və ya bir neçə günlük mütə etməsi məsləhət görürsünüzmü? İmam (ə) buyurdu: "Əgər o qadın müxtəlif kişilərlə oturub durursa və zinakarlıq məşhur olubsa onu mütə etməsin və onunla daimi nigah da qurmasın!” ("Vəsəilüş-şiə”, c. 21, səh. 28).

Qeyd etmək lazımdır ki, İmamın (ə) burada məqsədi odur ki, həmin qadınlar tövbə edənədək onunla nigah qurulmasın. Çünki digər rəvayətlərə əsasən belə qadınlar tövbə edib, haqqa qayıtsalar, onlarla daimi və müvəqqəti nigah qurmaq olar.

Məhəmməd ibn Feyz deyir ki, İmam Sadiqdən mütənin halal olub-olmaması barəsində soruşdum. O Həzrət buyurdu: "Bəli, möminə qadınlarla müvəqqəti nigah qurmaq olar. Lakin zina etməklə məşhur olan və ərlərindən şəriət yolu ilə boşanmayan qadınlardan çəkinin, onları mütə etməyin!” ("Vəsəilüş-şiə”, c. 21, səh. 28, həd. 26435).

Əli ibn İbrahim mötəbər sənədlərlə Abdullah ibn Əbu Cəfurdan rəvayət edir ki, İmam Sadiqdən (ə) "Zinakar olub-olmaması bilinməyən qadınla necə tanımaq olar?”. İmam (ə) buyurdu: "Kişi kəbin kəsdirmədən o qadınla əlaqədə olmaq istəməsini təklif etməklə onu sınaya bilər. Əgər qadın kəbinsiz yaxınlıq etməyə razılıq versə onu mütə etməsin” ("Kafi”, c.5 , səh. 454, həd. 4).

Bu məsələ fiqhi olduğu üçün dövrün bir neçə məşhur müctəhidinin nəzərini qeyd etmək yerinə düşər. Mərhum Lənkərani, Sistani, Məkarim kimi mərceyi-təqlidlər bu işi ehtiyata-əsasən caiz görmür. Vilayəti-fəqih Ayətullah Xameneyi isə bu iş barəsində məkruh hökmü verib.

ARDI VAR...

Namazın qılanın önündən keçmək

Administrator — Sat, 03 Apr 2010 18:24:30 GMT

Neçə illər idi İmamın (ə) dərslərində iştirak edirdi və onun tələbələrindən sayılırdı. Amma necə deyərlər, qədirbilməz bir tələbə idi.

Bir gün tələsik özünü İmamın (ə) mənzilinə çatdırmağa çalışırdı. Hiyləgərcəsinə gülümsəməsindən məlum idi ki, nəsə şeytani bir planı var. İstəyirdi ki, İmama (ə) səhv tutsun və onun camaat arasındakı nüfuzunu zəiflətsin.

O, dəfələrlə belə yaramaz işlərə əl atmış, lakin hiyləsi baş tutmamışdı. O, yalnız öz elminə arxalanır, amma nəfsinin saflaşdırılması yolunda heç bir səy göstərməmirdi. Buna görə də azğınlıq girdabına daha da qərq olurdu.

O, bir dəfə İmam Sadiqin (ə) övladı İmam Museyi-Kazıma səhv tutmaqla bu ailənin hörmətini aşağı salmaq istəyirdi.

Qapını döydü. İmam Sadiq (ə) qapını açdı. O, hövsələsizcəsinə səsləndİ:

-Sualım var. İstəyirsiniz özünüz cavab verin, ya da oğlunuz cavab versin. Mən sizin övladınız Musanın (ə) camaatın get-gəli çox olan bir məkanda namaz qılan halda görmüşəm. Camaat onun qabağından keçirdi, amma o, mane olmurdu. Siz bu işin doğru olmadığını qəbul etmirsinizmi?!

İmam sükut etdi. Bir müddət sonra oğlunu yanına çağırdı. Həmin sualı oğluna verdi və cavab istədi. İmam Kazım buyurdu:

"Ey ata! Mən Allah üçün namaz qılıram və O, mənə camaatdan daha yaxındır. Necə Allah-Təala insana şah damarından da yaxın olduğunu buyurur”.

İmam Sadiq (ə) çox sevindi və onu qucaqlayaraq buyurdu: "Atam-anam sənə fəda olsun, ey ilahi sirlər qəlbinə əmanət olmuş şəxs! Mənim istədiyim kimi cavab verdin və məni xoşhal etdin”.

Naşükür şagird İmamın (ə) cavabını eşitdikdə utanaraq başını aşağı saldı və sürətlə oranı tərk etdi ("Nurus-səqəleyn” təfsiri 5/108).

Novruz bayramının əməlləri

Administrator — Thu, 18 Mar 2010 13:20:52 GMT

İmam Sadiq (ə) Muəlla ibn Xənisə Novruz bayramında aşağıdakı əməlləri yerinə yetirməyi öyrətmişdir.
      Bayram günü: 1. Qüsl etmək; 2. Təmiz paltarlar geyinmək; 3. Xoş iyli ətirlərdən istifadə etmək; 4. Oruc tutmaq; 5. Dörd rəkət namaz qılmaq (bu namazın qılınma qaydası aşağıda qeyd olunub);
      Novruz bayramının axşamında qılınan namaz
      Bu namaz 2 rəkətdir. Hər rəkətində Həmddən sonra «Ənam» surəsi deyilməlidir.
      Novruz bayramı günündə qılınan namaz
      Bu namaz 4 rəkətdir (2 dənə 2 rəkət). Onun 1-сi rəkətində Həmddən sonra 10 dəfə «Qədr» surəsi, 2-сi rəkətində Həmddən sonra 10 dəfə «Kafirun» surəsi, 3-cü rəkətində Həmddən sonra 10 dəfə «İxlas» surəsi, 4-сü rəkətində Həmddən sonra 10 dəfə «Fələq» və «Nas» surələri deyilməlidir. Namaz bitdikdən sonra şükr səсdəsini yerinə yetirib, «Məfatihul-Сinan» kitabının 542-сi səhifəsindəki duanı oxumaq lazımdır.
      Novruz bayramı günündə qılınan başqa bir namaz
      Bu namaz 2 rəkətdir. Onun 1-сi rəkətində Həmddən sonra 30 dəfə «İxlas» surəsi, 2-сi rəkətində isə Həmddən sonra «Qədr» surəsi deyilməlidir.
      Novruz bayramının duası

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
یا مقلب القلوب والابصار. یا مد برالیل والنهار. یا محول الحول والاحوال . حول حا لناالی احسن الحال

      Novruz bayramının duasının oxunuşu
      Bismilləhir-rahmənir-rahim
Yə muqəllibəl-qulubi vəl-əbsar. Yə mudəbbirəl-ləyli vən-nəhər, yə muhəvviləl-həvli vəl-əhvəl. Həvvil hələnə ilə əhsənil-həl. /kovser/

İslamın Novruz bayramına münasibəti

Administrator — Thu, 18 Mar 2010 13:14:53 GMT

Novruz bayramı elə geniş bir coğrafi ərazini əhatə edir ki, onun hansı xalqa mənsub olduğunu və hansı tarixdə yarandığını qətiyyətlə söyləmək bir qədər çətindir. Amma ehtimal etmək olar ki, onun yaranma tarixi ibtidai icma quruluşunun inkişaf etmiş mərhələsilə bağlıdır.
      Bəzi görkəmli alimlər Novruz bayramının Babilistanda, eradan əvvəl 3-cü minillikdə keçirildiyini xəbər verirlər. Təxminən həmin dövrdən Azərbaycan ərazisində də bu bayramın mövcud olduğu ehtimalı ortaya çıxır.
      Qurani-Kərimdə Novruz və İslam bayramlarına işarə olunmasa da, İslam rəvayətlərindən bəzisində bayram ünvanı ilə qeyd olunmuş mühüm günlər təriflənmiş və ona hörmət edilməsi qeyd edilmişdir. Bayram sözünə Qurani-Kərimdə yalnız bir dəfə, Maidə surəsinin 114-cü ayəsində, rast gəlirik: Məryəm oğlu İsa dedi: «İlahi, ey Rəbbimiz! Bizə göydən yeməklə dolu bir süfrə nazil et ki, o bizim üçün həm birincimiz, həm də sonuncumuz üçün bir bayram və Sənin tərəfindən bir nişanə və möcüzə olsun; və bizə ruzi ver ki, Sən ruzi verənlərin ən yaxşısısan».
      Bayram xeyir və bərəkət günüdür və müqəddəs İslam şəriətində Qurban və Fitr günləri bayram adlandırılmışdır. Qurban və Fitrdən əlavə cümə və Qədir-xum günləri də İslam hədislərində bayram ünvanı ilə qeyd olunmuş ən mühüm günlərdir və bu günlərin hər birinin özünə məxsus müştərək və xüsusi mərasimləri vardır.
      Şeyx Qumi «Məfatihul-cinan» kitabında Novruz bayramı gününün mərasimlərini və ona aid olan duaları zikr edib. Həmçinin, «Misbahul-mutəhəccid», «Vəsailuş-şiə», «Biharul-ənvar»da Novruzun ədəb və qaydaları yad edilmişdir. Habelə, «Əl-kafi», «Mən la yəhzuruhul-fəqih» və «Dəaimul-islam» kitablarında da Novruzu dolayısı yollarla dəstəkləyən rəvayətlər nəql olunmuşdur. Bunlardan əlavə Novruzun üstünlükləri haqda bir çox kitablar nəşr olunub və bəziləri isə əlyazma olaraq qalmaqdadır.
      «İslam dini Novruz bayramını təsdiq edirmi?» - sualı çox insanları düşündürür. Dinin məqsədi bəşəri dəyərləri ali məqama çatdırmaqdır. İslam dini bəşəri bir dindir və bütün insanları özünə cəlb edir. İslam dini heç vaxt milli adət-ənənələrlə mübarizə aparmayıb. Yalnız batil ənənələrə qarşı çıxıb və insanın fitrəti ilə əks olan şeyləri aradan götürüb, milli adət-ənənələrin cəmiyyət üçün xeyir və savabı varsa və fəsadı yoxdursa, İslam dini onu qəbul edir. Belə qədim adət-ənənələrdən biri də «Novruz»dur.
      Görəsən, İslam dini tərəfindən «Novruz» bayramını rədd və təsdiq edən bir əmr varmı?

Novruz hədislərdə

Novruz barəsində fikirlər iki qismə ayrılır: bir qrup alim Novruzu alqışlayır və müdafiə edir, digər bir dəstə Novruza qarşı çıxır və onu tənqid edirlər.

Novruzu təsdiq edən hədislər

      1. Koleyni (329 h.q) «Əl-kafi»-də belə rəvayət edir: İbrahim Kərəxi deyir: İmam Sadiq (ə)-dan soruşdum: Mehreqan (İranda payız bayramı) və Novruz günü mənə gətirilən hədiyyələri qəbul edim, ya yox?
     Buyurdu: Onlar namaz qılandırlarmı?
     Dedim: Bəli.
     Buyurdu: Onların hədiyyəsini qəbul edin və əvəzini verin. Rəsuləllah (s) belə buyurub: Əgər mənim üçün keçi budu hədiyyə gətirsələr, qəbul edərəm və bu dindarlığın bir əlamətidir. Əgər bir kafir, ya münafiq mənə inək, ya qoyun budu hədiyyə gətirsə qəbul etməyəcəyəm və bu da dindarlığın bir əlamətidir. Allah-Taala münafiq və müşrikin hədiyyələrini bizə rəva bilməyib.
      2. Şeyx Səduq (381 h.q) «Mən la yəhzuruhul-fəqih» kitabında belə bir hədis nəql edir: Əli (ə) üçün Novruz hədiyyəsi gətirdilər. Buyurdu: «Bu nədir?» Dedilər: «Ey Əmirəl-möminin, bu gün iranlıların Novruzudur. Bu günü onlar bayram edib, bir-birinə hədiyyələr bağışlayırlar». Buyurdu: «Bizim hər günümüzü Novruz edin».
      3. Noman ibn Muhəmməd Təmimi (363 h.q) «Dəaimul-İslam» kitabında rəvayət edir: Əli (ə) üçün (gülab və şərbət) hədiyyə gətirdilər. Buyurdu: «Bu nədir?» Dedilər: «Bu gün Novruzdur». Buyurdu: «Əgər edə bilsəniz, hər günü Novruz edin» (yəni Allaha xatir bir-birinizə hədiyyə verin və bir-birinizin görüşünə gedin).
      4. Şeyx Tusi: «Misbahul-mutəhəccid» kitabında bir hədis nəql edir: İmam Sadiq (ə) Novruz günündə buyurdu: «Novruz günü qüsl et, təmiz paltar geyin, özünü ətirlə və o günü oruc tut. Zöhr və əsr namazlarının nafilələrini yerinə yetirdiyin zaman 4 rəkətli namaz qıl. Onun 1-ci rəkətində «Həmd» və 10 dəfə «Qədr» surələrini, 2-ci rəkətində «Həmd» və 10 dəfə «Kafirun» surələrini, 3-cü rəkətində «Həmd» və 10 dəfə «Tovhid» surələrini və 4-cü rəkətdə «Həmd», «Fələq» və «Nas» surələrini de. Namazdan sonra şükr səcdəsini yerinə yetirib, dua et. Bu tərtiblə 50 illik günahların bağışlanar».
      5. İbn Fəhd Hilli (841 h.q) «Əl-muhəzzəbul-bare» kitabından bir rəvayət gətirir: İmam Sadiq (ə) buyurur: «Novruz günü Allahın Rəsulunun (s) Qədir-xumda müsəlmanlardan möminlərin əmiri Əli (ə) barədə beyət aldığı və müsəlmanların onun vilayətini təsdiq etmələrini istədiyi gündür. Bu beyətdə möhkəm duranların xoş halına və bu beyətdən boyun qaçırıb onu sındıranların vay halına. Bu, Allah-Taalanın əmri ilə Peyğəmbərin (s) Əli (ə)-ı cinlərin məntəqəsinə göndərib onlardan əhd-peyman almasını istədiyi gündür. Bu, Əli (ə)-ın Nəhrivanlılara qələbə çaldığı və Zussədiyyəni qətlə yetirdiyi gündür. Bu, İmam Zamanın (ə.c) zühur edəcəyi və Allahın izni ilə Dəccala qələbə çalıb, onu Kufənin zibilxanasında dara çəkəcəyi gündür...»
      6. Əllamə Məclisi (1111 h.q) «Biharul-ənvar»da belə qeyd edir: Xuneysin oğlu Muəlla deyir: Novruz günü İmam Sadiq (ə)-ın yanına getmişdim. İmam (ə) buyurdu: «Bu günün qiymətini bilirsənmi?» Dedim: «Sənə qurban olum! Bu günü farslar əziz tutarlar və bir-birinə hədiyyə verərlər». Buyurdu: «Kəbənin Allahına and olsun ki, bu qədim bir adətdir». Dedim: «Ey sərvərim! Sizin bunu mənə açıqlamanız əzizlərimizin dirilməsindən və düşmənlərin məhv olmasından daha vacib olar». O zaman buyurdu: «Ey Muəlla! Novruz günü, Allahın bəndələrindən Ona pərəstiş edib şərik qoşmamaları, Peyğəmbər (s) və onların höccətlərinə tərəfdar olmaları və İmamlara iman gətirmələri üçün əhd-peyman aldığı gündür. Bu, günəşin çıxdığı, küləklərin əsməyə başladığı və torpaqdakı güllərin bəhrələndiyi gündür. Bu, Nuh (ə) gəmisinin Cud dağının sahilinə çıxdığı və ölüm qorxusundan ev-eşiklərindən çıxmış minlərlə insanın dirildiyi gündür. Bu, Cəbrailin (ə) İslam Peyğəmbərinə (s) nazil olduğu və Peyğəmbərin (s) İmam Əli (ə)-ı Məscidul-həramda Qureyşin bütlərini sındırmaq üçün çiyninə çıxartdığı və həmçinin İbrahim (ə)-ın bütləri qırdığı gündür. Bu gün Peyğəmbərin (s) səhabələrinə Əli (ə) ilə beyət etmələrinə göstəriş verdiyi və Əli (ə)-ı cinlərin yanına beyət almaq üçün göndərdiyi gündür.
      7. Muhəddis Nuri (1320 h.q) «Mustədrəkul-vəsail»də Hüseyn ibn Həmədanın kitabından yazır: Mufəzzəl ibn Əmr, İmam Sadiq (ə)-dan nəql edib: Allah-Taala buyurmuşdur: «Novruz günü mənim yanımda əzəmətli və ehtiramlı bir gündür. Hər bir mömin bu gündə məndən hacət istəsə, onu yerinə yetirəcəyəm».

İnkar edən hədislər

      1. Qütbəddin Ravəndi «Lubbul-lubab» kitabında belə deyir: Allahın Rəsulu (s) buyurmuşdur: «İki günü sizin üçün iki günlə əvəz etdim: (yəni) Novruz və Mehriqanı Fitr və Qurban bayramı ilə əvəz etdim». İbn Şəhri Aşub (588 h.q) «Əl-mənaqib» kitabında rəvayət edir: Xəlifə Mənsur İmam Kazım (ə)-dan Novruzla əlaqədar olaraq, təbrik etmək və hədiyyələr almaq üçün, taxta əyləşməsini istədi. Həzrət (ə) onun cavabında buyurdu: «Mən cəddim Rəsuləllahın hədisləri arasında bu bayramı təsdiqləyən bir hədis tapmadım. Həqiqətən, bu farsların adət-ənənələridir. İslam dini onu ləğv etmişdir. İslamın ləğv etdiyi bir şeyi yerinə yetirməkdən Allaha pənah aparıram».
     Mənsur dedi: «Bu işi hərbiçiləri idarə etməyə görə yerinə yetirirəm və sizi Allaha and verirəm, əyləşin». O zaman Həzrət (ə) qəbul etdi. Hökmdar və hərbiçilər təbrik üçün gəldilər və özləri ilə hədiyyələr gətirdilər. Mənsurun xidmətçisi Həzrətin (ə) başı üstə dayanaraq hədiyyələri sayırdı. Sonuncu şəxs yaşlı bir qoca idi. İmam Kazım (ə)-a dedi: «Ey Allah Rəsulunun qızının övladı! Mən yoxsul bir kişiyəm və hədiyyə veriləsi pulum yoxdur, lakin mənim babamın sizin babanız Hüseyn (ə) barəsində yazdığı bir neçə beyt şeri sizə hədiyyə verirəm».
     Həzrət (ə) buyurdu: «Sənin hədiyyəni qəbul etdim. Əyləş, Allah sənə bərəkət verər!»
     Mərasim bitdikdən sonra Həzrət (ə) Mənsurun xidmətçisini hədiyyələr barəsində məlumat vermək üçün xəlifənin yanına göndərdi. Xidmətçi gedib qayıtdıqdan sonra dedi: Xəlifə buyurdu ki, «Bu hədiyyələr sizinkidir». İmam Kazım (ə) o qocaya buyurdu: «Bu malları hədiyyə olaraq qəbul et».
     Novruzun tənqidi barəsində olan bu hədislər heç bir cəhətdən düzgün və etibarlı deyildir. Belə ki:
     Birinci rəvayət Hacı Nurinin (1320 h.q) «Mustədrəkul-vəsail» kitabından götürülmüş və 5-ci əsrin alimlərindən olan Qütbəddin Ravəndiyə aid edilmişdir. Bu rəvayət tarixi mənbələrdə mövcud deyil.
     İkinci rəvayət isə, İbn Şəhri Aşubun «Əl-mənaqib» kitabında qeyd olunub. Lakin bu mənbə də çox şübhəlidir. (Onun nə müəllifi, nə də İbn Şəhri Aşubun qeyd etdiyi mənbə məlum deyil.)
     Rəvayət olunmuş 7 hədis toplusunun isə çox etibarlı sənədi var. Bir çox din alimləri Novruz bayramının fəzilətlərini birbaşa və dolayı yollarla dəstəkləyən rəvayətlər və hikmətlər nəql etmişlər.
     Məqalənin başlanğıcında qeyd etdiyimiz kimi İslam dini bəşəri bir dindir və bütün insanları özünə cəlb edir. İslam dini heç vaxt milli adət-ənənələrlə mübarizə aparmayıb, yalnız batil adətlərə qarşı çıxıb. Novruz adət-ənənəsi əsrlərlədir ki, qalmaqdadır və müsəlmanlar da ona atəşpərəstlərin adətləri kimi yox, əksinə öz milli adətləri kimi baxırlar.
     Digər tərəfdən şəriət Novruzun dinlə uyğun olmayan batil ənənə və xurafatlarını rədd edir və şəriətdə haram olanları qəbul etmir.
Beləliklə, din və şəriət baxımından bu milli bayramın qarşısını almaq üçün heç bir hökm olmadığından onu rədd etmək olmaz. /kovser/

Allahın nəzərində namaz vaxtlarının mənası və dəyəri

Administrator — Tue, 09 Mar 2010 10:43:47 GMT

Bir gün bir yəhudi Həzrət Peyğəmbərin (s) yanına gəlib, ona bəzi suallar verdi:

Allah nə üçün beş vaxt namazı vacib edib?

Peyğəmbər (s) buyurdu: "O zaman ki, günəş zəval xəttinə daxil olar, ərşdən aşağı hər yaranmış Allaha təsbih deyər, elə həmin saatda mənə və mənim ümmətimə namaz vacib olubdur. Bu həmin saatdir ki, qiyamət günü o saatda cəhənnəm əhli cəhənnəmə daxil olacaq. Hər kəs bu saatda səcdədə, rukuda, qiyamda olsa Allah o şəxsə cəhənnəmi haram edər. Buna görə quranda buyurur: "namaz qılın, günəş zaval xəttinə daxil olanda (gün günortaya çatanda)".

Əsr namazı o vaxt qılınır ki, Adəm həmin vaxtda qadağan olunmuş ağacın meyvəsindən yedi və cənnət onun üçün təng (dar) oldu. Allah ona görə Adəmə və onun nəslinə qiyamət gününə qədər əsr namazını qılmağı əmr edib. Allah üçün ən sevimli namaz əsr namazıdır.

"Namazları hifz edin, xüsusən əsr namazını"

Şam namazı o saatdadır ki, Adəm həmin vaxtı tövbə edib və qayıdıb Allaha sarı. Adəmin qadağan edilmiş meyvəni yediyi ilə tövbəsinin arasındaki fasilə dünya zamanı ilə üç yüz il çəkdi. Allah bu üç rükət şam namazını Adəmə və onun övladlarına vacib elədi: Bir rükət öz xətası üçün, bir rükət Həvvanın xətası üçün, bir rükət isə tövbəsi üçün. Bu namazın vaxtı o zamandır ki, həmin vaxtda dua qəbul olunar.

Allah vədə verib ki, hər kəs şam namazından sonra Allahdan bir şey istəsə onun istəyini rədd etməyəcəkdir. Həmçinin Quranda belə buyurur: "Allaha təsbih deyin, axşam vaxtdı və sübh namazı vaxtı".

Allah işa namazını mənə və mənim ümmətimə qəbrin və qiyamət gününün zülmətindən xilas olmaq üçün əmr edib. Hər kim işa namazını qılarsa Allah ona cəhənnəm odunu haram edər, qəbrini nurla doldurar,qiyamət günü Allah ona bir nur göndərər və bu nurla o, sirat körpüsündən asanlıqla keçər.

O ki, qaldı sübh namazına- gün çıxanda şeytanın buynuzunun arxasından görünür. Allah mənə əmr etdi ki, sübh namazını gün çıxmamışdan və kafirlər ona səcdə etməmişdən öncə, qılın. Sübh namazı bir namazdır ki, onu həm gecəni qoruyan və həm də gündüzü qoruyan mələklər yazır. /Əhli-beyt informasiya mərkəzi/

İmam Həsənin (ə) ilk xütbəsi

Administrator — Fri, 12 Feb 2010 12:00:28 GMT

Bu zaman İmam (əleyhis-salam) minbərin üstündə əyləşdi. Sözə başlamaq istəyəndə gözlərindən yaş axmağa başladı, qəhər boğazını tutdu. Bir anlığa dayandı, sonra buyurdu:

Hər hadisə barəsində–istər bizim üçün xoşa gələn, istərsə də ürək ağrıdan olsun–bir olan Allaha həmd olsun. And olsun yeganə olan Allaha və and olsun Öz bəndəsinə Quranı göndərən Xaliqə! Keçən gecə elə bir insan dünyadan getdi ki, ondan qabaqkılar imanında ondan qabağa keçə bilmədi və ondan sonrakılar da onunla ayaqlaşa bilməzlər. O, Peyğəmbər (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm)-in gözləri önündə vuruşur, onun canını qorumağı öz canından üstün tuturdu.

Allahın Rəsulu (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) onu öz bayraqdarı seçirdi. Cəbrail sağ, Mikail sol tərəfdən onu qoruyurdu. Allah onun köməyi ilə İslam Ordusunu qələbəyə çatdırmayınca, meydandan qayıtmazdı. Həzrət Əmirəl-möminin Əliyyibni Əbitalib (əleyhis-salam) elə bir gecə dünyadan getdi ki, həmin gecədə Həzrət İsa asimana çəkilmiş, Həzrət Musanın canişini Yuşe ibni Nun dünyadan getmişdi.

Həzrət elə bir halda dünya ilə vidalaşdı ki, özündən sonra 700 yüz dirhəmdən başqa heç bir mal-dövlət qoymamışdır. Bu pulu da öz maaşından saxlamışdı ki, ailəsinə xidmətçi alsın. (Elə bu vaxt qəhər Həzrətin boğazını tutdu və ağlamağa başladı. Sonra özünü təqdim etməyə başlayıb buyurdu:) Mən elə bir ailədənəm ki, Allah hər növ pisliyi, çirkinliyi onlardan uzaqlaşdırmış və onları yaxşı-yaxşı pakizə etmişdir. Mən elə bir ailədənəm ki, Allah onları sevməyi Öz kitabında (müsəlmanlara) vacib buyurmuşdur:

"De (ey Peyğəmbər): sizin hidayətiniz üçün çəkdiyim əziyyətlərin qarşısında, mənim yaxın adamlarımı sevməkdən başqa heç bir muzd istəmirəm Hər kəs yaxşı işlər görsə, Biz onların hədiyyələrini (savablarını) artırırıq” ("əş-Şura”, 23). Bizi sevmək Allahın işarə etdiyi həmin həsənədir.

Sonra İmam Həsən (əleyhis-salam) minbərdən enib oturdu.

"İmam Həsən və İmam Hüseynin başına nələr gəldi”, Seyyid Kaşani

Peyğəmbərimiz (s) həyat nümunəsidir

Administrator — Fri, 12 Feb 2010 12:00:24 GMT

Allah-taala öz ən şirin buyruqlarında insanların tərbiyəsi üçün həqiqi inamların təhlilindən əlavə ilahi insanların həyat yolu və sözlərinə istinad edir ki, onların ruhuna daha çox təsir etsin. Quranda peyğəmbərlər və saleh insanlardan bir bu qədər danışmasının səbəbi elə budur. Onların mələk siması təriflənir, həyat üsulu nümunə göstərilir.

Allah-taala ən gözəl buyruqlarında həzrət Peyğəmbəri (s) bütün həqiqət ölçülərinin nümunəsi kimi tanıtdırır, onun ilahi simasını nümayişə qoyur və bütün insanları bu simadan nümunə götürməyə çağırır. «Həqiqətən Allahın Rəsulu Allaha, qiyamət gününə ümid edənlər və Allahı xatırlayanlar üçün gözəl nümunədir». ("Əhzab» 21). Bu çağırış ilahi və insani dəyərlərin qiymətləndirilməsidir.

Sübhan Allah öz möhtərəm və möhkəm buyruğunda kimsənin əvəz edə bilməyəcəyi ilahi bir simadan danışır. «Sən xasiyyətcə üstün və böyüksən». O, ilahi sifətlərin məzhəri, haqqa eşqin və həqiqət yolunda fədakarlığın ifadəsidir. O, səadət aşiqidir. O, həqiqətin seyrində mələklərin etiraf edib, qalxa bilmədiyi məqamlara yuksəlir. Mələklər «bir barmaq bəndi qədər qalxsam, qanadlarım yanar» deyir. («Bihar» 18-ci cild). Həzrət (s) qərq olanlara yardımda o qədər üzüldü ki, Allah ona təsəlli verdi: «Biz Quranı sənə nazil etmədik ki, özünü bunca zəhmətə salasan» («Ta-ha»-2). O, yolunu azanların dərdindən o qədər təəssüf etdi ki, Allah onun gizli eşqini aşkara çıxardı - «Ey Məhəmməd, yoxsa bu Qurana inanmasalar, arxalarınca təəssüflənib özünü həlak edəcəksən?! («Kəhf»-6). Hansı rəhbər öz xalqını bu qədər sevib?! Mələklərdən də üstün mələk simalı bir insan, insani kamalın təcəllisi ki, həmin ilahi kamaldan rişələnir. Həmin şəxs ki, öz ağır və qısa həyatında gözəllikləri ilə hamını heyran qoydu. Bəşər həyatında misli görünməmiş halda qəlbləri fəth etdi. Pak insanlar ona o qədər valeh oldular ki, onun dəstəmaz suyunu təbərrük bildilər.

Həzrət Peyğəmbərin (s) gözəllikləri o qədrə vəsfəgəlməzdir ki, insanları bütün rənglərdən, bulanıqlardan uzaqlaşdırır və özünə valeh edir. Onlar evlərindən, vətənlərindən, qəbilələrindən, hətta övladlarından,yoldaşlarından, ata-analarından ayrılıb Peyğəmbərin (s) məramlarına bağlanırdılar, ilahi dəyərləri hər şeydən üstün tutdular. «Mühacirlərdən əvvəl yurd salmış və iman gətirən kəslər öz yanlarına mühacirət edənləri sevər, onlara verilən qənimətə görə ürəklərində həsəd, qəzəb duymaz, özləri ehtiyac içində olsalar belə onları özlərindən üstün tuturlar». («Həşr» 9). İstər həzrətin (s) özü, istər ardıcıllarının mislinə insanlar arasında təsadüf edilməz. Yalnız belə bir şəxs rəhbərliyə və nümunə olmağa layiqdir. Axı bütün səy və təlaşı özünə xidmətdən ibarət olan bir insan necə rəhbər ola bilər?! «O biri qisminiz isə ancaq öz canlarının hayına qalır». («Ali-imran» 154). Bu adamlar zahirən insan, daxildə isə heyvandırlar. «Onların məqsədi yemək və yatmaqdır». («Nəhcül-bəlağə»). Həzrət (s) bir mələk də deyil. Çünki mələk başqa, fərqli həqiqətdir. Onun fitrət və istəklərinin olduğu məlum deyil. Mələk yalnız əmrə tabedir: «Mələklər heç zaman Allaha itaətsizlik etməz, daim Allahın itaətində olarlar». («Təhrim» 6).

Rəhbərlik qəyaqəti insanı mələksima edir. «Əgər biz onu mələk etsəydik, yenə də onu bir insan qiyafəsində göndərər və onları bir daha düşdükləri şübhəyə salardıq». ("Ənam» 9). Yer üzündə insanlar yaşayırsa, onların nümunəsi də insan olmalıdır. Yox, sakinləri mələk olsaydı, onların peyğəmbəri də mələk olardı. «Söylə ki, əgər yer üzündə arxayın gəzənlər mələklər olsaydı, sözsüz ki, onlara bir mələk peyğəmbər göndərərdik». («İsra» 95). «Kəhf» surəsində buyrulur: «Mən də sizin kimi ancaq bir insanam».

Quranda bəhanələr nə üçün yer ayrılır: Deyirlər, Peyğəmbər mələk deyil. «İnsanlara doğru yolu göstərən bir rəhbər gəldiyi zaman ona iman gətirməyə mane olan şey yalnız onların – Allah bir insanmı peyğəmbər göndərdi? – demələridir». («İsra» 94). «Bu gecə Peyğəmbərdir ki, bizim kimi yeyir, bazarda gəzir» («Fürqan» 7); «Əgər Peyğəmbər insanlar arasından seçilməlidirsə, tanınmış böyklərdən seçilməlidir» («Züxaf» 31); «Nə üçün Quran Məkkə və Mədinə böyüklərinə nazil olmayıb, peyğəmbər adi ola bilməz, onun bağları, var-dövləti olmalıdır» («İsra» 93); «Nə üçün sənin xurma və üzüm bağların yoxdur, evinin üstü qızıl, cəvahirat deiyl!» («Fürqan» 8).

Quran bu bəhanələri rədd edərək buyurur ki, insanlar üçün nümunə şəxs və peyğəmbər yalnız insan ola bilər, keçmiş peyğəmbərlər də insanlardan olmuşdur. «Səndən əvvəl göndərdiyimiz peyğəmbərlər də şübhəsiz ki, yemək yeyər, bazarları gəzib-dolaşardılar» («Fürqan» 20).

Başqa bir ayədə buyrulur: «De ki, həmd olsun Allaha! Salam olsun Allahın seçdiyi bəndələrinə» («Nəhl» 59). Peyğəmbər insan olduğu üçün insanlara nümunə ola bilər, ilahi olduğu üçün insanları o istiqamətdə pərvazlandırar. «Ümumi ərəblərə özlərindən peyğəmbər göndərən Odur. Bu peyğəmbər onlara Allahın ayələrini oxuyar, onları təmizləyər» («Cumə» 2). Quran belə ilahi çöhrəli bir insanı təsvir edir. Lakin bu təsvir boş yerə deyil, nümunə götürmək üçündür. «Allahın Rəsulu (s) öz ilahi çöhrəsi ilə sizin üçün nümunədir».

Həbibullah Əhmədinin "Allah elçisi" kitabından

İraq Respublikası

Administrator — Mon, 08 Feb 2010 16:52:05 GMT

Ümumi məlumat

Rəsmi dili: Ərəb dili, Kürd dili
Paytaxtı: Bağdad şəhəri.
Prezidenti: Cəlal Tələbani
Ərazi üzrə dünyada 58-ci yerdədir
-Ümumi: 434,128 km²
- % Su hövzəsi: 1.1%
Əhali üzrə dünyada 45-ci yerdədir
- Ümumi: 31,234,000 (2009)[1]
- Əhali sıxlığı: 59/km²
Pul vahidi: İraq dinarı

Dini vəziyyət

İraqda əhalinin 95 faizini müsəlmanlar (55 % şiələr, 40 % sünnülər) təşkil edir. Sünnülüyün hənəfi və az sayda şafii məzhəbinə ölkənin müxtəlif rayonlarında yaşayan bədəvi ərəblər, şəhər əhalisinin bir hissəsi (ilk növbədə Bağdad və Bəsrə şəhərinin əhalisi), Yuxarı Mesopotamiyanın ərəbləri , eləcə də kürdlər, türklər, çərkəzlər, türkmələrin böyük hissəsi tabedir. İraqın mərkəzi və cənub hissəsində yaşayan əkinçi ərəblər, farslar, lurlar və türkmənlərin üçdə ikisi şiələrdir. Eyni zamanda az sayda əli-ilahi (kürdlər, türkmənlərin bir hissəsi), ismaililər, bəhailər də vardır. İraq əhalisinin 3 faizini xristianlar təşkil edir. Onlar ölkəinin iri şəhərləridə, eləcə də Mosulun kənd yerləridə məskunlaşıblar. Onlar əsasən assuriyalılar, ermənilər və ərəblərin bir hissəsidir. Xristianların böyük qrupunu əsasən müxtəlif uniat kilsələrinin ardıcılları olan katoliklər təşkil edir. Onların əksəriyyəti xaldo-katoliklərdir. Bununla yanaşı siro-katoliklər (35min nəfər) və erməni –qriqoryanlardır. Latın ənənəvi katoliklər azlıq (3,5 min nəfər)təşkil edir ki, bunlar da əsasən İraqda yaşayan əcnəbilərdir. Digər xristian təmsilçiləri nestorianlar (65 min nəfər), erməni-qriqoryanlar (23 min nəfər), yakobitlər (12 min nəfər), pravoslavlar, protestalardır. İudaistlər (yəhudilər) müəyyən bir dövrdə əhəmiyyətli sayda olsalar da, ötən əsrin 50-ci illərində İsrailə köçmüşlər və bu gün onların İraqdakı sayı yalnız 450 nəfərdir. Ölkədə bir sıra qədim din və sektaların da ardıcılları vardır: yezidlər (70 min nəfər, Mosul, Kərkük və Sincar rayonunda yaşayan kürdlərin bir hissəsi), mandeylər (14 min nəfər, Ən-Nəsiriyyə rayonunda məskunlaşmışlar).

Coğrafiya
İran körfəzi ölkələri arasında İraq Səudiyyə Ərəbistanı və İrandan sonra 434,128 km² ilə ən böyük ərazisi olan ölkədir. Şimalda Türkiyə, qərbdə Suriya və İordaniya, şərqdə İran, cənubda Səudiyyə Ərəbistanı və Küveyt ilə həmsərhəddir. İraqın İran körfəzi ilə əlaqəsi dənizə olan qısa sahili vasitəsilədir: ölkə 924 km²-lik quru sularına malikdir. Beləliklə tipik bir quru dövləti olan İraqın, şimaldakı dağlıq ərazi xaricində hər tərəfdən təbii müdafiəsiz sərhədlərə malik olmasından əlavə dənizə çıxışı da qeyri-kafidir. İraqın qonşuları İran (1.458 km), Səudiyyə ərəbistanı (814 km), Suriya (605 km), Türkiyə (331 km), Küveyt (242 km) və İordaniya (181 km) ilə olan cəmi sərhəd uzunluğu 3631 km-dir.

İqlim

Qışlar soyuq və quraq, yaylar isə isti və buludsuz keçir. Ərazisinin çox hissəsinin səhra olması bu tip iqlim şəraitinin ortaya çıxmasına səbəb olur. İran və Türkiyə sərhədi boyunca uzanan şimaldakı dağlıq bölgələrə, qışda tez-tez qar yağır. Bəzən mərkəzi və cənubi İraqda sel baş verir. Ölkədə digər təbii fəlakətlərlə yanaşı toz və qum fırtınalarına da tez-tez rast gəlinir. İraqın əksərən geniş düzlüklərdən ibarət olan ərazi quruluşu var. İran sərhədində geniş bataqlıqlar da mövcuddur.

Əhalisinin üçüncü ən böyük etnik qrupunu Azərbaycan türkləri təşkil edir. Rəsmi olaraq türkmən adlanırlar. İraqdakı Azərbaycan türklərinin başlıca birləşdirici təşkilatları "İraq Türkmən Cəbhəsidir", qısa adı İTC-dir. 20-ci əsr boyunca bir çox soyqırımlara, etnik ayrı-seçkiliyə məruz qalmışlar. Soydaşlarımızın şəhər, qəsəbə, kənd adları həmçinin torpaqlarımızdakı başqa toponimlər ərəbləşdirilmiş, o cümlədən Kərkük vilayətinin adı Əl-Təmim olaraq dəyişdirilmişdir.
İraqın cəmi əhalisinin təxminən 55 %-ni şiə, 40 %-ni isə sünni müsəlmanlar , 3 %-ni xristianlar , 2 %-ni digər dinlərə etiqad edənlər təşkil edir .
Şiə ərəblər ölkənin cənubunda və Bağdad ətrafında, sünni ərəblər isə Bağdadla yanaşı şimalda və qərbdə məskunlaşmışlar. İraq olduqca gənc əhaliyə sahib olub əhalinin 55 %-i 15-64 yaş qrupuna, 42 %-i 0-14 yaş qrupuna, 3 %-i isə 65 yaş və yaxarı qrupa daxildir. Orta ömrün təxminən 66,5 il olduğu İraqda körpə ölüm nisbətlərinin yüksəkliyi (6,2 %) əhəmiyyətli bir problemdir. İraq əhalisinin 58 %-i oxuyub-yaza bilmir. Bu nisbət kişilərdə 70,7 %, qadınlarda 45 %-dir. 2000-ci il üçün əhalinin artım sürəti 2,86 % olaraq təxmin edilmişdir.

Tarix

   Ən qədim şərq mədəniyyətlərinin doğulduğu Mesopotamya, 633-642-ci illər arasında ərəb xiləfəti torpaqlarına daxil edildi. Bölgə Əməvilər və Abbasilər xilafəti dövrlərində ən parlaq dövrəsini yaşamışdır. O zamanlar Bağdad dünyanın ən əhəmiyyətli mədəniyyət və ticarət mərkəzi idi. İraq 637-ci ildə müsəlmanlar tərəfindən fəth edilməsindən sonra İmam Əli (ə) dövründə İslamın mərkəzi halına gətirilmiş və xilafətin paytaxtı Kufəyə köçürülmüşdür. İmam Əli (ə) ilə Əməvilər arasındakı Siffeyn döyüşü də İraq sərhədləri daxilində baş vermişdir. Bu döyüşün ardında bölgə günümüzə qədər sürən fərqli təriqət və etnik qrupların mübarizələrinə səhnə olmuşdur. Əməvilər dövründən sonra Abbasilər bölgəyə hakim olmuş, daha sonra 1055-ci ildən etibarən bölgə Səlcuqluların hakimiyyətinə girmişdir. İraq ərazisi1258-ci ildən etibarən isə Monqol istilasına uğramış və iki əsr monqol idarəsində qalmışdır. Tarixi qaynaqlar Dəclə çayının günlərlə mürəkkəb rəngində axdığı və minlərlə dərilik kitabı İran körfəzinə daşıdığını yazırlar. Daha sonra bölgə Ağqoyunluların (1444-1467), 1499-1508-ci illər arasında isə Səfəvilərin hakimiyyətinə girmişdir. İndiki İraq ərazisi 1534-cü ildən 1917-ci ilə qədər, qısa müddətlik ististalar xaric olmaqla Osmanlı imperiyasının tərkibində qalmışdır.
   Birinci Dünya Müharibəsi vaxtı Osmanlı imperiyasının Yaxın Şərqdən çəkilməsinə səbəb olan bəzi yerli üsyanlar olmuşdur. Bu üsyanlarda ingilislərin təşviqi ilə Məkkə əmiri Şərif Hüseyindən də istifadə edilmişdir. Şərif Hüseyin və oğullarına Osmanlının yıxılmasından sonra qurulacaq olan Böyük Ərəb Dövlətinin krallığı vəd edilmişdi. Lakin bunun əvəzində 1916-cı ildə Böyük Britanya və Fransa arasında əldə edilən Sayks-Pikot müqaviləsinə əsasən bölgə hegemon Avropa dövlətləri tərəfindən zəbt edildi. Bu razılaşmaya görə yeni- "süni" dövlətlər quruldu. Sayks-Pikot xətti deyilən bu sərhədlər, o dövrün şərtlərində dünyanın iki böyük imperialist gücü olan Böyük Britanya və Fransanın Yaxın Şərqə baxışlarını əks etdirir. Fransız və ingilis zabitlər bölgənin etnik və dini şəraitini nəzərə almadan, yalnız öz mənafeləri istiqamətində, təkcə xəritə üzərində mövcud olan yeni ölkələr meydana gətirməklə bəzi etnik qrupları da parçaladılar. Bu razılaşma nəticəsində qurulan dövlətlərdən İraq, İordaniya və Fələstin Böyük Britanya bölgəsini, Suriya və Livan isə Fransa bölgəsini təşkil etmişdir.
   Yekun olaraq İraq, sahib olduğu coğrafi xüsusiyyətləri etibarilə müdaxiləyə açıq olması səbəbilə müxtəlif güclərin hakimiyyətinə girmiş, zəbtlərə uğramışdır. 1918-ci ildə İraq, Osmanlı dövlətindən tamamilə ayrılmış və 1920-ci ildə təşkil edilən San Remo konfransı ilə İngilis mandatına verilmişdir.

Müasir İraq

Müasir İraq 1920-ci ildə Osmanlı İmperiyasının I Dünya Müharibəsində məğlub olması ilə ingilislərin keçmiş Osmanlı əyalətləri olan Mosul, Bağdad və Bəsrəni yeni bir siyasi vahid olaraq birləşdirməsinin nəticəsində Dəclə-Fərat hövzəsinində qurulmuşdur.
   İngilislər əvvəllər ölkəni birbaşa idarə etmək fikrində olsalar da xalqın sərt müxalifətilə qarşı-qarşıya qalmışlar. Ortaya çıxan etirazlarda xüsusilə şiə əhali əsas rol almışdır. Şiələrin əksəriyyətdə olduğu Nəcəf, bu dövrdə üsyanın mərkəzinə çevrilmişdir. Nəticədə ingilislər tərəfindən Məhəmməd Peyğəmbərin (s) nəslindən olan Kral Faysal İraqın başına keçirilmişdir. Bu üsulla ingilislər həm İraqa tamamilə hakim olmaq, həm də Osmanlının ardından orytaya çıxan xəlifə boşluğunu bu şəkildə dolduraraq digər İslam ölkələrinə də təsir etməyi planlamışdır.
Kral Faysal başa keçməsiylə birlikdə yaşanan ən əhəmiyyətli inkişaf Ərəb xalqçılığının teorisyeni Sati əl Hüsrinin İraqa gətirilməsidir. Onun qurduğu ərəb birliyinə istiqamətli təhsil sistemi xüsusilə şiə qrupların reaksiyasını yığmışdır. Kral Faysal güclü və müstəqil bir İraq qura bilmənin yolunun güclü bir ordudan keçdiyini bilirdi. Bu səbəblə bu tip bir ordunun meydana gəlməsi üçün çalışsa da iraqlı kürdlər və şiələrin mənfi rəftarıyla qarşılaşmış və hərbi xidmətə götürmələrdə daim problemlər çıxartmışlar. Hər iki birlik də sünni ərəblərə əsgər olaraq xidmət etməyi rədd etmişlər.
   İrəliləyən illərdə sünnilərlə şiələr arasındakı inteqrasiya müddəti yaşanmış qarşılıqlı evliliklər və ticarət əlaqələri olmuşdur. 1928-ci ildə 88 nəfərlik İraq parlamentində 26 şiə üzv vardı. 1930-cu ildə İraq hökuməti müstəqil bir dövlət olmaq uğrunda İngiltərə ilə 25 illik bir razılaşma imzalayarkən, 1932-ci ildə BMT-yə müstəqil bir dövlət olaraq qatıldı. 1933 Kral Farukun ölümünün ardından ölkədə dini və etnik qarşıdurmalar artdı.
   1935-ci ildə italyanların HəbəşistanI (Efiopiya) işğalı Orta şərq ölkələri arasında xüsusilə təhlükəsizlik narahatlığının meydana gəlməsinə səbəb olmuşdur. İtalyanların şimal Afrikada qurduğu bu hakimiyyəti Yəmənlə etdiyi razılaşmaqla Qırmızı dənizin çıxışına nəzarət edəcək hala gəlməsiylə Orta şərqə daşımağı planlayırdı. Bu səbəblə Orta şərq ölkələri arasında Sadabat pak idi quruldu.
   İkinci Dünya müharibəsi illərində hakim güclər arasında yaşanan mübarizə İraq üzərində də olmuşdur. Almanlar İraqa zərbə vuraraq özlərinə yaxın bir rəhbərliyi hakimiyyətə gətirə bilsələr də, vurulan ikinci zərbə ilə ingilislər yenidən hakimiyyəti qurmuşlar. İkinci Dünya döyüşü illərində Türkiyə sərhədlərinə qədər gələn Almanların məqsədlərindən biri də Türkiyəni keçərək İraqdakı yandaşlarına yardım edib, buradakı İngilis hakimiyyətini aradan qaldırmaq idi. Lakin daha sonra Alman ordularının Rusiyaya yönəlməsi, Türkiyənin işğalı və İraqa çatma planlarından imtina etməsinə səbəb oldu. İngilislər İraqı da Almaniyaya qarşı döyüşə girməyə təşviq etsə də İraq rəhbərliyi Türkiyəni nümunə götürərək eyni siyasətləri izləmiş və döyüşə girməmişdir.
   1936-cı ildə Kürd mənşəli bir polkovnik olan Bəkir Sıtkının başçılığı ilə bir döyüş reallaşdı. 1941-ci ildə isə May hərəkatı kimi tanınan ikinci bir döyüş oldu. 1945-ci ildə Ərəb ölkələri bir araya gələrək, bir Ərəb Liqası təşkilatı qurdular. Ərəb Liqası hərəkatı Ərəb Ölkələri arasında milliyyətçilik duyğularının da artmasına səbəb oldu. Bunu nəticəsi olaraq da İraq, Suriya, İordaniya və Livanın vahid bir ölkə olaraq birləşmə düşüncəsi ortaya atıldı. Ərəblərin birləşmə düşüncəsini xüsusilə İngiltərə dəstəkləyirdi. Bu birləşmə ilə İngilislər, Suriya və Livandakı Fransız hakimiyyətini qaldıraraq bu bölgələri də öz hakimiyyəti altına alma məqsədini güdürdülər. Digər güclü bir Ərəb ölkəsi olan Misir də bu birləşməyə qarşı çıxırdı. Onun narahatlığı isə Ərəb dünyasının ən böyük ölkəsi olma xüsusiyyətini itirəcək olması idi. Orta şərqdə İngilislərin təsirinin zəifləməsi, İsrail dövlətini qurulması, Misirin müxalifəti kimi səbəblərlə bu birlik fikiri həyata keçirilmədi. 1960-cı illərdə Misir və Suriyanın birləşmələri istisna edilməklə Ərəb Ölkələri arasında bir birləşmə baş vermədi.
   İsrailin qurulması ilə Ərəb Türkiyə əlaqələri yeni bir dövrə girdi. ABŞ-ın təsiri ilə Türkiyənin İsrail dövlətini tanıması Ərəb ölkələrində reaksiya ilə qarşılandı. Türkiyə bu reaksiyaları azaltmaq və yeni müttəfiqlər tapa bilmək üçün İraqla yaxınlaşmağa çalışdı və ABŞ və İngiltərənin aktiv iştiraklarıyla Bağdad Müqaviləsini imzalandı.
   İkinci Dünya müharibəsindən sonra dünya üzərindəki güc tarazlıqlarında böyük dəyişikliklər yaşandı. İngiltərə hakimiyyətini itirərkən ortaya çıxan boşluğu ABŞ və SSRİ doldurmağa başladı. İraq isə bu dövrdə SSRİ-yə yaxın olmağa üstünlük verdi.

Vikipediya

Ərbəin ziyarətnaməsi

Administrator — Sat, 30 Jan 2010 18:11:52 GMT

Şeyx Tusi (rə) özünün Təhzib və Misbah adlı kitablarında rəvayət edir ki, İmam Həsən Əsgəri (ə) buyurur:
    "Möminin əlaməti beş şeydir:
    1- 51 rəkət namaz qılmaq (17 rəkət günün vacib namazları, 34 rəkət nafilə namazları).
    2- Hər gecə və gündüz "Ərbəin” ziyarətini oxumaq
    3- Sağ ələ üzük taxmaq
    4- Səcdəyə gedərkən alnını torpağa qoymaq
    5- "Bismillahir-rəhmanir-rəhim”i (namazda və qeyri-namazda ucadan demək.
    Ərbəin günü (İmam Hüseynin (ə) şəhadətinin 40-cı günü və səfər ayının 20-ci günü) "Ərbəin” ziyarətini oxumaq məsum İmamlarımız (ə) tərəfindən təkidlə sifariş olunmuşdur. Şeyx Tusi (rə) yuxarıda adı gedən kitablarda "Səffan Cəmmal”dan rəvayət edir ki, o deyir:
    "Ağam və mövlam İmam Sadiq (ə) mənə buyurdu ki, "Ərbəin” ziyarətnaməsini "Ərbəin” günü gün qalxandan sonra (gün çıxıb ətrafı işiqlandırdığı zaman) bu qayda ilə oxu:
    " - Əssəlamu əla vəliyyillahi və həbibihi (Salam olsun Allahın vəlisi və dostuna)
    - Əssəlamu əla xəlilillahi və nəcibihi (Salam olsun Allahın dotu və bəyəndiyinə) Əssəlamu əla səfiyyillah vəbnə səfiyyihi
    (Salam olsun Allahın imamətə seçdiyi və imamətə seçdiyinin oğluna)
    - Əssəlamu ələl Huseynil məzlumiş-şəhid (Salam olsun məzlum və şəhid Hüseynə -ə-)
    - Əssəlamu əla əsiril kurubat (qəmlər və qüssələr əsiri)
    - və qətilil əbərat (göz yaşlarının öldürdüyü)
    - Əllahummə inni əşhədu ənnəhu vəliyyukə vəbnu vəliyyik və səfiyyukə vəbnu səfiyyik, əl - faizu bikəramətikə, (ey mənim Allahım mən şəhadət verirəm ki, həqiqətən o sənin vəliyyin və vəliyyinin oğludur və o sənin imamətə seçdiyin və imamətə seçdiyinin oğludur, o sənin kərəminə nail olmuşdur).
    - əkrəmtəhu biş - şəhadəti (onu şəhidliklə əziz tutdun)
    - və həbəvtəhu bis - səadəti (və onu məxsus xoşbəxtliyə qovuşdurdun)
    - vəctəbəytəhu bitiybil viladəti (onun nəslini pak qərar verdin)
    - və cəəltəhu səyyidən minəs-sadati (onu aləmlərin ağası qərar verdin)
    - və qaidən minəl qadati (onu dünyanın ilahi rəhbərlərindən biri etdin)
    - və zaidən minəz-zadati (onu İslamın müdafiəçisi etdin)
    - və ə`təytəhu məvarisəl ənbiya (bütün peyğəmbərlərin irsini onda qərar verdin),
    - və cəəltəhu huccətən əla xəlqikə minəl əvsiyai (onu peyğmbərin canişini və insanlara höccət qərar verdin),
    - fə`zərə fidduai (o höccəti ümmətə tamam edib, hər bəhanəni onların əlindən aldı)
    - və mənəhən-nüshə (ümməti mehribanlıq və məhbbətlə nəsihət etdi)
    - və bəzələ muhcətəhu fikə liyəstənqizə ibadəkə minəl cəhaləti və həyrətiz-zəlaləti
    - (sənin bəndələrini həsrət, heyrət, azğınlıq və cəhalətdən qurtamaq üçün, öz pak qanını sənin yolunda torpağa tökdü)
    - və qəd təvazərə ələyhi mən ğərrəthud-dunya (dünyaya məğrur olanlar ona zülm etdilər)
    - və baə həzzəhu bi ərzəlil ədna və şəra axirətəhu bis-səmənil əvkəs (axirətlərini alçaq dünyaya və onun dəyərsiz nemətlərinə satdılar)
    - və təğətrəsə və tərədda fi həvahu (nəfsin istəklərinə tabe olub həlak oldular)
    - və əsxətəkə və ədxətə nəbiyyəkə (səni və peyğəmbərini (s) qəzəbləndirdilər)
    - və ətaə min ibadikə əhləş-şiqaq vən-nifaq (sənin dümənlərindən olan münafiq və bədbəxtlərdən itaət etdilər)
    - və həmələtəl əvzaril mustəvcibinə lin-nar (bir halda ki, onlar ağır günah daşıyıcıları və cəhənnəm oduna layiq olanlar idilər)
    - fəcahədəhum fikə sabirən muhtəsibən hətta sufikə fi taətikə dəmuhu vəstubihə hərimuhu (elə isə bu əziz imam (ə) sənin yolunda o zalimlərlə cihad etdi və kamil ixlasla səbr edib, dözdü və çoxlu çətinliklər və əziyyət çəkdi, sonda isə sənin yolunda pak qanı torpağa töküldü və ailəsinin hörmtəi sındırıldı).
    - Əllahummə fəl`ənhum lə`nən vəbilən və əzibbhum əzabən əlimən (İlahi o zülmkar tayfaya şiddətli lənət et və çətin və dərdli əzablarla cəzalandır).
    - Əssəlamu ələykə yəbnə rəsulullah (salam olsun sənə ey Rəsulullahın oğlu)
    - Əssəlamu ələykə yəbnə səyyidil əvsiya (salam olsun sənə ey övsiyanın ağasının oğlu)
    - Əşhədu ənnəkə əminullahi vəbnu əminihi (Şəhadət verirəm ki, sən ilahi vəhyin əmanətdarı və həqq əmanətdarının oğlusan)
    - İştə səidən və məzəytə həmidən və muttə fəqidən məzlumən şəhida (dünyada xoşbəxt yaşadın, Haqqa səna etdiyin halda dünyanı dəyişdin, məzlum şəhid edildin).
    - Və əşhədu ənnəllahə muncizun ma vəədkə və muhlikun mən xəzələkə və muəzzibun mən qətələkə (və şəhadət verirəm ki, Allah – taala sənə verdiyi vədəyə vəfa edəcəkdir və sənə zülm edənləri həlak edəcək və səni öldürənləri əzablandıracaqdır).
    - Və əşhədu ənnəkə vəfəytə biəhdillahi və cahətdə fi səbilihi, hətta ətakəl yəqin (və şəhadət verirəm ki, sən Allah – taala ilə bağladığın əhdə vəfa etdin və ölüm səni dərk edincəyə qədər Allah yolunda cihad etdin).
    - Fələənəllahu mən qətələkə və ləənəllahu mən zələməkə və ləənəllahu ummətən səmiət bizalikə fərəziyət bihi (Allah lənət etsin səni öldürənlərə, Allah lənət etsin sənə zülm edənlərə və Allah lənət etsin o kəslərə ki, bunu eşitdilər və buna razı oldular).
    - Əllahummə inni əşhidukə ənni vəliyyun limən valahu və əduvvun limən adahu (İlahi mən səni şahid tuturam ki, həqiqətən də mən onu (Hüseyni -ə-) sevənləri sevir və onun düşmənləri ilə düşmənəm).
    - Biəbi əntə və ummi yəbnə rəsulillah (Atam və anam sənə qurban ey Rəsulullahın oğlu -ə-).
    - Əşhədu ənnəkə kuntə nurən fil əslabiş - şamixə vəl ərhamil mutəhhərə (şəhadət verirəm ki, sən aliməqam ataların sülbündə və pak zatlı anaların rəhmlərində (qarınlarında) bir nur idin).
    - Ləm tunəccisukəl cahiliyyətu bi əncasiha və ləm tulbiskəl mudhəlimmatu min siyabiha (cahiliyyət pislikləri səni aludə edə bilmədilər və cahiliyyətin qaranlıları səni bürüyə və öz libası ilə örtə bilmədi).
    - Və əşhədu ənnəkə min dəaimid – din və ərkanil muslimin və mə`qəlil mominin (və şəhadət verirəm ki, sən həqiqətən dinin sütunularından biri və müsəlmanların dininin kökü və iman əhlinin sığınacaq və pənah yeri və onların mühafizisən).
    - Və əşhədu ənnəkəl imamul bərrut – təqiyyur rəziyyuz zəkiyyul hadiyul məhdiyyu (və şəhadət verirəm ki, həqiqətən sən yaxşı, saleh əməlli, təqvalı, bəyəniımiş, özü və zatı pak, xalqı hidayət edən və özü haqqa hidayət olmuş imam və rəhbərsən).
    - Və əşhədu ənnəl əimmətə min vuldikə kəlimətut təqva və ə`lamul huda vəl urvətul vusqa vəl huccətu əla əhlid dünya ( və şəhadət verirəm ki, ümmətin imamlarından doqquz nəfəri ki, sənin övladlarından və nəslindəndirlər, onların hamısı təqva ruhu, haqq yolunun bələdçiləri və məxluqatı yaradana bağlıyan və onların Allaha olan imanının qırılmaz ipi və dünya əhlinin hamsına Allahın höccətidirlər).
    - Və əşhədu ənni bikum momin və bi iyabikum muqin, bi şərai`i dini və xəvatimi əməli (və şəhadət verirəm ki, həqiqətən də mən sizin imamlığ və həqqaniyyətinizə inanır və sizin rəc`ətinizə (axirəz-zamanda qaydışınıza) yəqinim var, dinimə başlayarkən və işlərimin axırında (sizin davamçınızam və sizə inanıram).
    - Və qəlbi liqəlbikum silmun və əmri liəmrikum muttəbiun və nusrəti ləkum muəddətun hətta yə`zənəllahu ləkum (qəlbim və ruhum sizin pak qəlb və ruhunuza təslimdir və bütün işlərimdə sizin əmrinizin icraçısı və sizin davamçınızam və Allahın ızni verdiyi zaman öz köməyimlə sizin köməyinizə hazıram).
    - Fə məəkum məəkum la məə əduvvukum (Əlbəttə mən sizinləyəm sizinləyəm, düşmənlərinizlə deyiləm).
    - Sələvatullahi ələykum və əla ərvahikum və əcsadikum (Allahın salavatı və salamı olsun sizin pak ruhunuza və cisminizə).
    - Və şahidikum və ğaibikum və zahirikum və batinikum, amin rəbbəl aləmin! (və Allahın salamı sizə olsun, hazırınıza və ğaibinizə və zahirinizə və batinizə, amin ya rəbbil aələmin).
    - Ziyarətnaməni oxuduqdan sonra iki rəkət hacət namazı qılırsan və istədiklərini ilahidən diləyirsən, (İnşaəllah ki, Allah – taala bu duanın və İmam Hüseynin (ə) hörmətinə hacətlərini rəva edəcəkdir).
    - Mömin və müsəlmanları dua etməyi unutmayın!

Hazırladı: Mirməhəmməd Bəşirov.

islammektebi.org

Şərab sirkə oldu?!

Administrator — Sun, 24 Jan 2010 10:51:56 GMT

Şərabı haram qılan ayə nazil olandan sonra bu hökm Həzrət Peyğəmbər (s) tərəfindən hamıya elan olundu və heç kimin şərab içməməsi barədə əmr müsəlmanlara bildirildi. Bir gün Peyğəmbər (s) küçə ilə gedərkən, müsəlmanlardan biri əlində şərab şüşəsi ilə o Həzrətlə (s) qarşılaşdı. Qabaqdan Peyğəmbərin (s) gəldiyini görəndə çox qorxdu və ürəyində Allaha yalvardı: "Allahım, bir də şərab içməyəcəyimə tövbə edirəm. Mən rüsvay eləmə!”. Peyğəmbər (s) ona çatanda, ondan şüşədə nə oldunu soruşdu. Kişi, sirkə olduğunu dedi. Rəsuli-əkrəm (s) əlini uzadaraq, "Ondan bir az əlimə tök” buyurdu. Kişi də şüşəni əyib tökdü və sirkə olduğu məlum oldu. Kişi bunu görəndə ağlamağa başladı və "Ya Peyğəmbər! Allaha and olsun ki, bu sirkə deyildi, şərabdı. Amma mən tövbə etdim və Allahdan məni rüsvay etməməsini istədim. Buna görə də belə oldu”. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurdu: "Doğrudur, kim tövbə etsə, Allah onun pisliklərini yaxşı əməllərə çevirər: "Ancaq tövbə edib iman gətirən və yaxşı işlər görənlərdən başqa! Allah onların pis əməllərini yaxşı əməllərə çevirər. Allah bağışlayandır, rəhm edəndir!” ("Furqan”,70).

20 Yanvar faciəsi

Administrator — Wed, 20 Jan 2010 09:42:54 GMT

Bu gün Azərbaycan Respublikasında ümumxalq hüzn günüdür. 20 il əvvəl, 1990-cı il yanvarın 19-dan 20-ə keçən gecə SSRİ ordusu Bakıda qanlı qırğın keçirdi.

Azərbaycan xalqı tarixən özünün dövlətçilik ənənələrini yaşatmış, həmişə müstəqillik uğrunda mübarizə aparmışdır. Artıq neçə əsr idi ki, rus müstəmləkəçiliyində yaşamış və bir dəfə öz Deomokratik respublikasını itirmiş Azərbaycan xalqı Dağlıq Qarabağda müharibə başladıqdan sonra azadlıq mübarizəsini gücləndirdi. Bunun qarşısını almaq istəyən Sovet impreriyası Bakıya qoşun yeritdi, yüzlərlə insan qətlə yetirildi, yaralandı. O gecə şəhid olanlar müstəqillik toxumunu səpdilər... Allah 20 yanvar şəhidlərinə rəhmət eləsin, şəhidlər ölməzdir!